Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Μαρξισμός – Αναρχισμός, συζήτηση στην Αθήνα



Μαρξισμός & Αναρχισμός (συζήτηση) 
Ομιλητές:
Κώστας Χαριτάκης- Εφημερίδα Δράση
Θοδωρής Βελισσάρης- Πλατύπους 
Σπύρος Κουρούκλης- Στάσει Εκπίπτοντες
Γιάννης Ευσταθίου- Νέο Αριστερό Ρεύμα
Κοινωνικός Χώρος Nosotros
Θεμιστοκλέους 66 Εξάρχεια
Παρασκευή 6 Ιουνίου 7:00μμ


ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Φαίνεται πως υπάρχουν ακόμη μόνο δύο ριζοσπαστικές ιδεολογίες: ο αναρχισμός και ο μαρξισμός. Αναδύθηκαν από την ίδια χοάνη – τη βιομηχανική επανάσταση, τις ανεπιτυχείς επαναστάσεις το 1848 και το 1871, έναν αδύναμο φιλελευθερισμό, την συγκεντροποίηση της κρατικής εξουσίας, την άνοδο του εργατικού κινήματος και την υπόσχεση του σοσιαλισμού.
Αυτές οι ιδεολογίες αποτελούν  επαναστατική κληρονομιά. Όλες οι σημαντικές ριζοσπαστικές εξεγέρσεις των τελευταίων 150 ετών  σε αυτές φαίνεται να επιστρέφουν προκειμένου να νοηματοδοτήσουν την τρέχουσα κατάσταση. Η στιγμή που διανύουμε δε φαίνεται να είναι διαφορετική.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι, με τους οποίους αυτές οι εξεγέρσεις έχουν συνεχιστεί. Οι πρόσφατες καταλήψεις πλατειών διεθνώς αντικατοπτρίζουν για παράδειγμα έναν τύπο: μία εκδοχή μαρξιστικής θεωρίας –που κατανοείται ως μία κριτική της πολιτικής οικονομίας του καπιταλισμού– χρησιμοποιείται προκειμένου να κατανοήσουμε τον κόσμο, ενώ μία αναρχική πρακτική –που κατανοείται ως μία αντι-ιεραρχική αρχή η οποία επιμένει σε μία άμεση δυνατότητα επανάστασης– χρησιμοποιείται προκειμένου να οργανωθούμε, ούτως ώστε να τον αλλάξουμε. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, κάποιοι αντιστέκονται στον παραπάνω συνδυασμό, ισχυριζόμενοι ότι ο μαρξισμός απορρίπτει τον αντικρατικό τυχοδιωκτισμό και καλεί σε μία στρατηγική αναδιοργάνωση της εργατικής τάξης με στόχο την αντίσταση στη λιτότητα και ίσως την προώθηση ενός νέου «Νιου Ντιλ». Αυτή η άποψη προσανατολίζεται στην ενδυνάμωση ενός κοινωνικού κράτους και στη διαχείριση του καπιταλισμού. Αμφότεροι οι προσανατολισμοί φαίνονται περισσότερο ως απλές χειρονομίες, παρά ως κάτι ουσιαστικότερο – όσον αφορά τη βάση της πολιτικής, την τακτική και στρατηγική και την προσέγγιση του τελικού στόχου. Τέλος, υπάρχουν και άλλες εκδοχές που παραμένουν περισσότερο περιθωριακές, μεταξύ των οποίων ενδιαφέρον παρουσιάζουν και απόπειρες να εγκαταλειφθεί πλήρως το έδαφος αυτών των θεωριών, του αναρχισμού και του μαρξισμού – αλλά αυτές φαίνονται συχνά να επανέρχονται σε ένα από τα δύο στρατόπεδα.

Για να δράσουμε σήμερα προσπαθούμε να συντάξουμε τον απολογισμό του 20ου αιώνα. Η ιστορική εμπειρία που έχει συγκεντρωθεί στις έννοιες του μαρξισμού και αναρχισμού θα πρέπει να εκφραστεί, αν πρόκειται να χρησιμεύσουν ως σημεία κατάδειξης ενός χειραφετητικού ορίζοντα. Με ποιον τρόπο σηματοδοτεί η επιστροφή αυτών των ιδεολογιών μία αυθεντική πολιτική δέσμευση και με ποιον τρόπο την επιστροφή ενός φαντάσματος; Σε ποιο σημείο μας έχουν αφήσει οι διαμάχες του παρελθόντος; Ποιες θεωρητικές και πρακτικές μορφές διαθέτουμε προκειμένου να σταθούμε στο ύψος των προβλημάτων του παρόντος;

Ερωτήσεις
  1. Τι έχει να πει ο μαρξισμός και ο αναρχισμός σε αυτούς που πολιτικοποιούνται σήμερα; Έχουν κάτι να μας διδάξουν, ως προς το πώς μπορούμε να δράσουμε τώρα; Θα πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτές τις κατευθύνσεις; Αν ναι, πώς;
  1. Πολλές πρόσφατες αριστερές συνομαδώσεις τείνουν προς την κατάληψη πλατειών και την χωρίς ηγεσία οριζοντιότητα, διατηρώντας συνάμα έναν ασαφή ίσως και ρεφορμιστικό ιδεολογικό προσανατολισμό προς τον καπιταλισμό και το κράτος. Πώς αντιλαμβάνεστε την άνοδο αυτών των μορφών; Αποτελούν  μία πρόκληση για την παραδοσιακή μαρξιστική θεωρία και τους τρόπους οργάνωσης; Αποτελούν μία επιβεβαίωση αναρχικών τρόπων σκέψης και πρακτικής;  Γενικότερα, ποιες μορφές οργάνωσης απαιτούνται από τις θεωρίες που κληρονομούμε και τα καθήκοντα του παρόντος;
  1. Μπορείτε εν συντομία να αποτιμήσετε τις σημαντικότερες διασπάσεις και ρήξεις ανάμεσα και εντός των δύο αυτών παραδόσεων; Η ιστορική διαίρεση σε μαρξισμό και αναρχισμό διατηρεί την σημασία της; Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι σημαντικότερες ρήξεις εντός του μαρξισμού και εντός του αναρχισμού; Θεωρείτε ίσως κάποιες ρήξεις τόσο ενάντια στον μαρξισμό όσο και ενάντια στον αναρχισμό ως σπουδαιότερες;
  1. Ποιες είναι οι αναπαλλοτρίωτες αξίες και τελικοί στόχοι της ριζοσπαστικής πολιτικής; Είναι ο μαρξισμός και ο αναρχισμός ιδεολογίες της ελευθερίας; Της δημοκρατίας; Της εργατικής τάξης; Πώς διαχειρίζονται τις αντικειμενικές αντιφάσεις κατά την απόπειρα πραγμάτωσης αυτών των αρχών υπό τις συνθήκες της καπιταλιστικής ζωής;
  1. Γιατί θα έπρεπε να αγωνιστούμε σήμερα – περισσότερο ή λιγότερο κράτος;
  1. Η ιστορία έχει δικαιώσει τον μαρξισμό, τον αναρχισμό ή κανέναν από τους δύο;


http://thessaloniki.platypus1917.org/

1 σχόλιο:

  1. Ανοικτό το ενδεχόμενο να αποδεχτεί ο Αλέξης Τσίπρας πρόσκληση του Πρωθυπουργού για να συζητήσουν, άφησε την Τρίτη ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης. ... Σύμφωνα με εκτιμήσεις πολιτικών παρατηρητών, είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο συμμετοχής του Αλέξη Τσίπρα σε μία δυνητική συζήτηση που θα αφορούσε -και - στην κατάρτιση κοινής διαπραγματευτικής στάσης της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναφορικά με το θέμα του ελληνικού χρέους..... Την ίδια τοποθέτηση έκανε χθες και ο εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή. Εκτίμησε ότι ο πρωθυπουργός θα πρέπει να φανεί πιο δημοκρατικός και να καλέσει τον Αλέξη Τσίπρα να συζητήσουν όλα τα μεγάλα θέματα.. -------- AΠO ΠOY TA KATEBAZETAI AYTA ;; ME TO ΠAΛIO, KATAΣTPOΦIKO, ME TA 3 "Y" (YΠOTEΛEIΣ-YΠOTAKTIKH-YΠOΔOYΛOI=ΠPOΔOTIKO ANΘEΛΛHNIKO AΠOIKIOKPATIKO BOΘPOΣYΣTHMA), ΔEN ΔIAΠPAΓMATEYEΣAI, ΔEN ΣYZHTAΣ, AΛΛA KAI OYTE KAN ΔAKTYΛAKH BOHΘEIAΣ TOY ΔINEIΣ !! TO NEO EPXETAI AΠO TO NEO !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή