Επιτομή Κοινοβουλευτικού Κρετινισμού

Από τον Παραναγνώστη

Άστραψε και βρόντηξε ο κ. Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος στο RED NOTEBOOK με αφορμή την φασιστοσύναξη του Μελιγαλά.

Το καινούργιο, μας λέει, είναι ότι η ΧΑ διεκδικεί in situ την πολιτική κληρονομιά των Ταγμάτων Ασφαλείας : Το πανηγύρι αυτό  «είναι το σκηνικό για την αποκατάσταση, όχι γενικώς των «θυμάτων των κομμουνιστών», αλλά των Ταγμάτων Ασφαλείας.»

Ε, δεν μείναμε με ανοιχτό το στόμα γι αυτήν την εξέλιξη, άλλωστε έχει εντοπιστεί από το 2005 τουλάχιστον.

Καλαμάτα, Πύργος, Μελιγαλάς: Η πρώτη πράξη του ελληνικού εμφυλίου

Από την Κόκκινη Ορχήστρα

Φέτος το Σεπτέμβρη κλείνουν 68 χρόνια από τη μάχη της Πελοποννήσου, την πρώτη μάχη του ελληνικού εμφυλίου. Αυτό που ονομάστηκε εθνική αντίσταση, δεν ήταν απαλλαγμένο από την πρώτη στιγμή από τις προσπάθειες των οπλισμένων εργατών και αγροτών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ για κοινωνική αλλαγή, παρά την αντίθετη θέληση της ηγεσίας του ΚΚΕ. Αλλά μέχρι το 44 οι πράξεις αυτές ήταν σποραδικές και διάσπαρτες. Αντίθετα, το Σεπτέμβρη του 44 θα διεξαχθεί στην Καλαμάτα, στον Πύργο, στον Μελιγαλά η πρώτη κεντρική ένοπλη αντιπαράθεση ανάμεσα στις δυνάμεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και την ελληνική αστική τάξη, σε μια σύγκρουση που θα κρατήσει 5 χρόνια. Στην Πελοπόννησο θα παιχτεί η πρώτη πράξη του ελληνικού εμφυλίου.

Μετά την καταστροφή στο Στάλινγκραντ στις αρχές του 43 έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για της δυνάμεις του άξονα. Από εδώ και μετά το “χιλιόχρονο” μετράει τις μέρες του μέχρι την πτώση. Αλλά και για τα συμμαχικά στρατεύματα, τη σταλινική ΕΣΣΔ και τους ιμπεριαλιστικούς στρατούς Αγγλίας και ΗΠΑ, ξεκινάει και ένας αγώνας διαμόρφωσης της διάδοχης κατάστασης.

ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς

Ποιοι ακριβως ειναι θαμμενοι στην πηγαδα του Μελιγαλα;

 

Αναδημοσίευση τμήματος παλαιότερου αφιερώματος του Ιού.

Γιατί η μάχη για την ιστορία μας είναι στην καρδιά της αντιφασιστικής δράσης.

Η διακριτική αποσιώπηση της ταυτότητας των νεκρών αποτελεί συστατικό στοιχείο των «μνημοσύνων» του Μελιγαλά ήδη από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και συνδέεται με τη γενικότερη στρατηγική βάσει της οποίας επιχειρήθηκε στη χώρα μας η «δικαίωση» του ένοπλου δωσιλογισμού.