Η Ελλάδα της κρίσης μέσα από τις φωτογραφίες του 19χρονου Αλβανού φωτογράφου Άγγελου Μπαράι

1η Μάη στην Τουρκία (φωτογραφικό υλικό)

Οι νεκροί της Πλατείας Ταξίμ στην πρώτη γραμμή

Σύγχρονο Βερολίνο σε ασπρόμαυρο φόντο: μέσα από το φακό του Μάριου Βισβάρδη

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες εδώ

Τα Δεκεμβριανά (μέρος δεύτερο)

Ο εμφύλιος έχει αρχίσει. 

Το δεύτερο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος στο Δεκέμβρη του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel.

Στις 3 Δεκέμβρη συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, για τη μονόπλευρη διάλυση του ΕΛΑΣ.

Ο κόσμος χτυπήθηκε δολοφονικά στο Σύνταγμα και υπήρξαν πολλοί νεκροί και τραυματίες.

Κηδεία με παλλαϊκή διαδήλωση την επόμενη. Νέα δολοφονικά χτυπήματα.

Στις 5 Δεκέμβρη και αφού οι διαδηλωτές χτυπιούνται για τρίτη συνεχόμενη μέρα, άνδρες του ΕΛΑΣ χτυπούν κι  αυτοί.

Μπαίνουν στο παιχνίδι με τανκς και οι Εγγλέζοι.

Τις επόμενες μέρες, χρησιμοποιούν και αεροπλάνα.

4 του Γενάρη, ο ΕΛΑΣ παίρνει εντολή να αποχωρήσει από την Αθήνα.

Ούτε μια φορά, στις 33 μέρες των μαχών, δεν συνήλθε η ΚΕ, ούτε καν το ΠΓ του ΚΚΕ.

(Γρηγόρης Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

Ο εμφύλιος είχε αρχίσει

Τα Δεκεμβριανά

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel.

Γράφει ο Πέτρος Γαϊτάνος, το Νοέμβρη του 1994, στην εισαγωγή του Λευκώματος

"DMITRI KESSEL, ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ‘44", Εκδόσεις ΑΜΜΟΣ, 

Ο Dmitri Kessel γεννήθηκε στην Ουκρανία στις αρχές του αιώνα. Μετανάστευσε στην Αμερική το 1923 και εργάστηκε σαν φωτογράφος στο περιοδικό LIFE. Ταξίδεψε σ’ ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο και οι φωτογραφίες του –μολονότι προορίζονταν για ένα εφήμερο μέσο- άντεξαν στον χρόνο. Σήμερα ο Κέσελ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ στον κόσμο. Η δουλειά του, κλασική πια, έχει παρουσιαστεί σε πολλά βιβλία. Οι φωτογραφίες όμως που ο Ντμίτρ Κέσελ έβγαλε στην Ελλάδα του 1944 έμειναν περισσότερο ανέκδοτες και παρουσιάζονται σήμερα για πρώτη φορά.

Τον Αύγουστο του 1994, πενήντα χρόνια μετά, ένας άλλος μεγάλος φωτογράφος του αιώνα μας, ο Ντέηβιντ Ντάνκαν, έφερε στην Αθήνα αυτό το πολύτιμο υλικό και μας το έδωσε λέγοντας. «Ο Ντμίτρ Κέσελ ήταν εδώ, κάτω από την Ακρόπολη, στις 3 Δεκεμβρίου 1944. Τότε που πολλά όνειρα έγιναν εφιάλτες και ο ηρωισμός, η αγωνία και το πάθος μάτωσαν αυτή την όμορφη χώρα. Σας στέλνει, μέσα απ’ την καρδιά του, όσα θραύσματα μάζεψε από εκείνα τα γεγονότα. Τη δική του φωτογραφική μαρτυρία».

Πολυτεχνείο 1973: Φωτογραφικό αφιέρωμα

1ο μέρος

Παιδική εργασία ανά τον κόσμο - Φωτογραφίες που κόβουν την ανάσα, που ο καθένας πρέπει να δει

Επί του παρόντος, περίπου 215 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται στον κόσμο, πολλά από αυτά με πλήρη απασχόληση. Αυτά τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο και δεν έχουν χρόνο για να παίζουν. Πολλά δεν λαμβάνουν τρόφιμα ή κατάλληλη φροντίδα. Έχουν στερηθεί την ευκαιρία να είναι παιδιά.

Περισσότερα από τα μισά από αυτά τα παιδιά είναι εκτεθειμένα στις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας, όπως η εργασία σε επικίνδυνα περιβάλλοντα, η δουλεία, και άλλες μορφές καταναγκαστικής εργασίας, παράνομες δραστηριότητες, όπως διακίνηση ναρκωτικών και πορνεία και ακούσια συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις .

Παρά τις διάφορες διεθνείς διασκέψεις και συνέδρια που λαμβάνουν μέρος κατά καιρούς για την καταπολέμηση των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας, υπάρχει ακόμα η επείγουσα ανάγκη για συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο για τον τερματισμό της παιδικής εργασίας.

Οι φωτογραφίες είναι του διάσημου φωτογράφου Steve McCurry, από το άλμπουμ του "Stolen Childhood. (http://stevemccurry.com/)

Η φωτογραφία της χρονιάς – “Το μαρτύριο”

Η φωτογραφία του Αλέξανδρου Μιχαηλίδη με τον αιμόφυρτο Ιερισσιώτη ανάμεσα στις μπότες των ΜΑΤ από τη μεγάλη διαδήλωση της 21ης Οκτωβρίου, είναι για εμάς η φωτογραφία της χρονιάς.

Αυτή η φωτογραφία μιλά και ρωτά τον καθένα: «Τι δεν καταλαβαίνεις;». Αυτή η φωτογραφία χωρίς λόγια δείχνει την βαρβαρότητα των ΜΑΤ και της εντολοδόχου κρατικής εξουσίας κατά των απλών διαδηλωτών στις Σκουριές, που καταδίκασε στην έκθεσή της και η Διεθνής Αμνηστία. Αυτή η φωτογραφία του αιμόφυρτου ήσυχου οικογενειάρχη Ιερισσιώτη δείχνει ότι «φτύνουν αίμα» οι κάτοικοι, διαμαρτυρόμενοι για το μεγαλύτερο οικονομικό και περιβαλλοντικό έγκλημα. Δείχνει τον φασισμό των υπηρετών της “δημοκρατίας”, σε όλο του το μεγαλείο. Δείχνει ότι η ανάπτυξη που επέλεξαν για τον τόπο μας αυτοί που λήστεψαν και πτώχευσαν την Ελλάδα, μπορεί να επιβληθεί μόνο με τη βαρβαρότητα των ΜΑΤ.

Η "τοπογραφία του τρόμου"

Το ότι εβδομηντατόσα χρόνια μετά, πρέπει να εξηγήσεις εξ αρχής τι σημαίνει φασισμός, δεν το λες και μεγάλη πρόοδο. Ένα μίγμα αμορφωσιάς, απόγνωσης και καφρίλας έχει καθηλώσει ένα αδικαιολόγητα ευμεγέθες κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας στην ευκολία των παράλογων επιχειρημάτων. Των βολικών γενικεύσεων. Των ασυνείδητων επιλογών.

Στο κέντρο του Βερολίνου, υπάρχει μία μεγάλη έκταση που μετά το τέλος του πολέμου, παρέμεινε γιαπί. Βλέπεις, σε ετούτο το σημείο υψώνονταν κάποτες τα κτήρια της Γκεστάπο και των Ες Ες. Ακριβώς εδώ βρισκόταν το διοικητικό κέντρο του Χίτλερ και των συνεργατών του. Οι βομβαρδισμοί των συμμάχων ισοπέδωσαν το μέρος, που εν συνεχεία υπάχθηκε στο Δυτικό Βερολίνο και σχεδόν γιαπί παραμένει μέχρι τις μέρες μας.

Σα να μην του έφθαναν οι ήδη βεβαρυμένες ιστορικές του φορτίσεις, μερικά χρόνια αργότερα, πέρασε από δίπλα του και το τείχος, που έχτισαν οι Σοβιετικοί για να περιφράξουν τον παραλογισμό τους. Πίσω από το τείχος, παραμένουν θλιμμένα κάποια από τα κτήρια του ανατολικού ολοκληρωτισμού, σε μία πόλη με πολλαπλές ταυτότητες και σύνθετα ιστορικά συμπλέγματα.

Περπατώντας εντός της έκτασης και κατά μήκος του τείχους (που σε αυτό του το τμήμα, έχει παραμείνει σχεδόν ανέπαφο, ως ιστορικό τεκμήριο μνήμης και αναστοχασμού), συναντάς κάτω από ειδικές μεταλλικές κατασκευές, τα υπόγεια των κυβερνητικών κτηρίων των Ναζί.

Καλωσήρθατε στην "τοπογραφία του τρόμου". Πιαστείτε όλοι από το χέρι και ας κάμουμε μία σύντομη αναδρομή στην αδυσώπητη και αναπόδραστη αλήθεια της φασιστικής βίας.

Χριστούγεννα 1960 στην Αθήνα. Μια σπάνια έγχρωμη φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα

Μια σπάνια φωτογραφία του μεγάλου Ηπειρώτη  φωτογράφου Κώστα Μπαλάφα μας έστειλε  μέσω email φίλος αναγνώστης του ιστολογίου. Απεικονίζει μάλλον τα Χαυτεία και είναι τραβηγμένη τις μέρες των Χριστουγέννων του 1960.

Ψάχνοντας ανακαλύψαμε πως την φωτογραφία ανέβασε στη σελίδα του στο facebook το μουσείο Μπενάκη, στο οποίο παραχώρησε το αρχείο του ο Κ. Μπαλάφας. Σε αντίθεση με τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες που τον έχουμε συνηθίσει, ο μεγάλος φωτογράφος επέλεξε να αποτυπώσει τη γιορτινή ατμόσφαιρα του ’60 σε έγχρωμο φιλμ. 

Η τελευταία εκτέλεση των Ναζί στην Ελλάδα

Από τον Κόκκινο Φάκελο

Στο παρακάτω φωτογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζουμε τα θύματα της τελευταίας εκτέλεσης των ναζιστικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, μέσα από τα αρχεία της Εθνικής Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας. Η τελευταία αυτή εκτέλεση έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου του 1944 στο Δαφνί της Αθήνας και είχε θύματά της 57 κρατούμενους διαφόρων φυλακών της πόλης, ανάμεσα  στους οποίους, η γνωστή Λέλα Καραγιάννη της αντιστασιακής οργάνωσης Μπουμπουλίνα και διάφορα μέλη του ΕΑΜ και της Εθνικής Αλληλεγγύης. Η εκτέλεση διενεργήθηκε παρά την εντολή του γερμανικού στρατηγείου που αναιρούσε κάθε προγραμματισμένη εκτέλεση στην Ελλάδα λόγω αποχωρήσεως των στρατευμάτων και οφείλετε στην παράβαση της εν λόγω εντολής από κάποιο Γερμανό αξιωματικό της SD.

Το παρακάτω φωτογραφικό αφιέρωμα περιέχει γραφικές εικόνες που μπορεί να σοκάρουν 

Ξενάγηση στο Νταχάου

Νταχάου (η κόλαση μέσα μας) 

 

 

Περιδιαβαίνοντας την έκθεση της Συλλογής Οικονόμου στη Δημοτική Πινακοθήκη, το μάτι μου έπεσε σε ένα ειδυλλιακό πίνακα ευρωπαϊκού νατουραλισμού του Antonio Montemezzo. Μία ευχάριστη παρέα από νήπια απολαμβάνει τη σκιά ενός δέντρου παρέα με τη γιαγιά. Κάτι χήνες αρμενίζουν αδιάφορα ενώ στο βάθος διακρίνεται ένας ταύρος. Ο τίτλος του πίνακα είναι «Χωριάτισσα με παιδιά και χήνες στο δάσος του Νταχάου». Κοντοστάθηκα.

Πριν από περίπου πέντε μήνες, ένα πρωινό Τρίτης, βρέθηκα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νταχάου. Αφού έλαβα οδηγίες από ευγενέστατο ζευγάρι γερμανών για το κατά που πέφτει το στρατόπεδο, επιβιβάστηκα στο τοπικό λεωφορείο. Το χιόνι ήταν πολύ, το κρύο τσουχτερό και ο ήλιος, μία απλή υποψία φωτός στον ουρανό, πίσω από μουντό γκρίζο παραπέτασμα. Το λεωφορείο διέσχισε την ήσυχη πόλη με τα φροντισμένα σπίτια, τα χιονισμένα παρτέρια και τους ήσυχους ανθρώπους που πήγαιναν στη δουλειά τους κουκουλωμένοι με τα κασκόλ και τα σκουφιά τους. Είκοσι λεπτά από το κέντρο του Μονάχου, το Νταχάου δεν έχει να επιδείξει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μία στερεοτυπική γερμανική κωμόπολη όπου όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Στις παρυφές της πόλης, το δάσος παρεισφρύει ανάμεσα στα σπίτια και ένα ποταμάκι τριγυρνάει ανάμεσα σε ψηλά μουντά δέντρα που αγκαλιάζουνε τους δρόμους.

Φωτογραφικό υλικό Κώστα Βάρναλη

  Αναδημοσιεύουμε φωτογραφικό αφιέρωμα στον Κώστα Βάρναλη από τον Κόκκινο Φάκελο. Το υλικό προέρχεται από έντυπη έκδοση του Υπουργείου Πολιτισμού το 1985. 

25-10-1935. Στο βαπόρι «Μαρία Λ» που τον μετέφερε, μαζί με άλλους εξόριστους, στον Αϊ-Στράτη. Κάτω πρώτη σειρά από αριστερά, Δεύτερος ο Δ Γληνός, τρίτος ο Βασίλης Δημησιάνος, τέταρτος ο Κώστας Βάρναλης Δεξιά πάνω

1912 Κράσι Κρήτης Από αριστερά Κώστας Βάρναλης, Χαρίλαος Στεφανίδης, Νίκος Καζαντζάκης, Γαλάτεια Καζαντζάκη

Φωτογραφικό πορτραίτο του ποιητή

Μόσχα. Με τον Δ. Γληνό (δεξιά) και τον Κανονίδη, διευθυντή του ελληνικού θεάτρου του Σοχούμ στο συνέδριο Σοβιετικών συγγραφέων

Βλέποντας μέσα από το φακό του Αλέξη Αναστασιάδη...

Ένα μικρό μόνο δείγμα - από ένα νέο blog - με φωτογραφίες του Αλέξη Αναστασιάδη. 

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΘΗΝΑ / FOTOREPORTAJE ATENAS /

  PHOTOREPORTAGE ATHENS - 12/02/12

Myrsini Tsakiri

...για να δούμε την διαφορά ανάμεσα στα "δικτατορικά" καθεστώτα και στα "δημοκρατικά".

...para ver la diferencia entre los regímenes "dictatoriales" y "democráticos".

..to see the difference between "dictatoric" and "democratic" regimes.

Μέσα από τον φακό

Το παρακάτω φωτογραφικό αφιέρωμα, αποτελεί μια συλλογή άγνωστων φωτογραφιών από την περίοδο 1944-1949.  Το υλικό προέρχεται από την αμερικανική δημοσιογραφική αποστολή και τους αμερικάνους ανταποκριτές την περίοδο του ελληνικού εμφυλίου στην χώρα μας. Οι περισσότερες από τις φωτογραφίες δεν έχουν δημοσιευθεί και τα πνευματικά τους δικαιώματα ανήκουν στην εταιρεία Corbis. 

(Αναδημοσίευση από το blog ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ )
 

Αντάρτες του ΕΛΑΣ με καινούριο οπλισμό σε ορεινή τοποθεσία το 1944