Χούντα… 2013

Τα μέλη της κυβέρνησης δεν είναι συνταγματάρχες, ταξίαρχοι και πολύ περισσότερο στρατηγοί. Είναι στην κυβέρνηση μετά από εκλογές και όχι μετά από την κάθοδο των τανκς. Έχουμε κόμματα, εφημερίδες.  Έχουμε τις βασικές ελευθερίες, λόγου, έκφρασης, συνάθροισης (αν και αυτό συζητείται…). Η χώρα δεν είναι απομονωμένη. Δεν έχουμε Μακρόνησο. Για την ακρίβεια την έχουμε, αλλά άδεια… Δεν έχουμε ΕΑΤ-ΕΣΑ. Η τηλεόραση είναι έγχρωμη και το σήμα του έθνους δεν είναι ένα πουλί.

Ναι τέτοια Χούντα, δεν έχουμε. Η παραπάνω διευκρίνιση κρίνεται ως  αναγκαία, επειδή κάθε φορά που συγκρίνεται η σημερινή κατάσταση με Χούντα, εγείρονται ενστάσεις και αντιδράσεις, του στυλ, «μα τι λέτε, τότε είχαμε τον στρατό στα πράγματα, τότε είχαμε εξορίες, φυλακίσεις, περιορισμούς κλπ». Ναι σωστά, τότε είχαμε όλα αυτά και άλλα τόσα. Να το ξαναπούμε λοιπόν, τέτοια χούντα δεν έχουμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να έχουμε τέτοια χούντα, το 2013.

Στρατιωτική χούντα όπως αυτή της περιόδου 1967- 1974, δεν έχουμε. Έχουμε όμως μια άλλη Χούντα. Ιδιότυπη, συγκαλυμμένη και  εκλεγμένη. Πώς προκύπτει Χούντα, εν μέσω «Δημοκρατίας»; Από τα εξής γεγονότα.

Πολιτική δήλωση της Ελληνοφρένειας για την εμετική φιλοξενία των νεοναζί από Τράγκα, ΣΚΑΪ

"Στο φασισμό δε χωράνε ούτε τηλεθέαση, ούτε ίσες αποστάσεις, ούτε αντικειμενικότητες. Δεν μπαίνει στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς ο μαχαιροβγάλτης. Σε καμία περίπτωση και ποτέ.

Στο φασισμό δε χωράνε αφέλειες ή άγνοια. Προβάλλοντας φασίστες και φασιστικές ιδέες, προβάλλεις μελλοντικό αίμα.

Προβάλλοντας φασίστες, γίνεσαι συνένοχος στη διάλυση της κοινωνίας και στη συντριβή ιδεών και αξιών, που ήδη έχει ξεκινήσει.

Προβάλλοντας φασίστες, προβάλλεις το θάνατο, τα κυνηγητά των αδύναμων μεταναστών τα βράδια, στα στενά της Ομόνοιας. Προβάλλεις ιδεολογία μίσους, βαρβαρότητας, αποκλεισμών. Προβάλλεις πολιτική ανωμαλία.

Οι φασίστες δεν είναι ένα ακόμη κόμμα που πρέπει να μάθουμε τις απόψεις τους, είναι πολύ γνωστές οι απόψεις και οι δράσεις τους, γιατί είναι ένα κόμμα που έχει δράσεις, πριν ακόμα γίνει κόμμα. Οι φασίστες έχουν δράση, νύχτα κυρίως, με κυνηγητά, τρόμο και αίμα, με δολοφονίες και απειλές, εδώ και παντού στην Ευρώπη και σε κάθε δεκαετία, όποτε είχαμε τέτοια φαινόμενα.

Προβάλλεις την πιο απεχθή ιδεολογία που έφτιαξε ο αρρωστημένος νους του ανθρώπου και εκμεταλλεύεται, ανέχεται, υποθάλπει, γεννά το κοινωνικοοικονομικό μας σύστημα, αυτό που όλοι έχουμε αγαπήσει, ο καπιταλισμός, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του σε εποχές κρίσης.

Δεν προβάλλεις το Χίτλερ, τον Γκαίμπελς, για να σου λένε ότι θα φτιάξουν μια Γερμανία για τους Γερμανούς, όταν ξέρεις ότι θα γεμίσουν με αίμα την Ευρώπη.

Δεν προβάλλεις το Χίτλερ και τον Γκαίμπελς χωρίς να γνωρίζεις ότι φτιάχνουν στρατόπεδα Εξόντωσης και χωρίς να κάνεις κουβέντα για αυτά.

Κάποια αυτονόητα:

ΟΧΙ τέτοιο όχι…

Επειδή ήδη οι ένοχοι προσκυνημένοι Νενέκοι, βγαίνουν σε παράθυρα και πάνελ προσπαθώντας να αποδομήσουν το ΟΧΙ, οφείλουμε εξαρχής να πούμε ότι το ΟΧΙ της Κύπρου, όχι μόνο δεν αποτελεί ήττα, αλλά είναι ένα άριστο μάθημα, για τους λαούς όλης της Ευρώπης, κυρίως όμως του Νότου.
Ήταν ένα άριστο μάθημα για όσους νομίζουν ότι οι λύκοι  της Ευρώπης καταλαβαίνουν από διάλογο και από επιχειρήματα. Ήταν ένα άριστο δίδαγμα για όλους εκείνους που πιστεύουν ότι με την διαπραγμάτευση και την επαναδιαπραγμάτευση, μπορεί να πειστεί η Μαφία του Βερολίνου και των Βρυξελλών. Ήταν ένα ατράνταχτο επιχείρημα, ότι δεν τολμάς να επισκεφτείς την έδρα των λύκων για συζήτηση, κυρίως όσο επιμένεις να παραμένεις αρνί…


Το ΟΧΙ της Κύπρου, βάλσαμο στις πληγωμένες υπερηφάνειες όλων των Ελλήνων, αναστάτωσε την Ευρώπη και μέρος του πλανήτη, για περισσότερο από μια εβδομάδα, αν και δεν ήταν ένα καθαρό ΟΧΙ, του Κυπριακού λαού, με αποφασιστικότητα, βάθος και περιεχόμενο ρήξης. Δεν ήταν ένα καθολικό όχι ανθρώπων έτοιμων για όλα. Δεν ήταν ένα όχι πολέμου, αλλά συμβιβασμού και  συνθηκολόγησης . Ήταν ένα όχι, αποφυγής των χειρότερων, ένα καθαρά αμυντικό όχι. Παρόλα αυτά ταρακούνησε αυτούς που μέχρι σήμερα δεν είχαν συνηθίσει σε τέτοια όχι. Και αυτό είναι ευχάριστο και καλοδεχούμενο.

ΤΩΡΑ…

Όσο τους αφήνουμε τόσο το χειρότερο. Όσο είναι πολλοί αυτοί που ελπίζουν ότι σύντομα θα έρθει κάποια λύση, τόσο το χειρότερο γι αυτούς αλλά και για όλους μας. Όσο υπάρχουν ακόμη εθελοντές τυφλοί που δεν βλέπουν, σύντομα θα χάσουμε το φως μας όλοι μας. Όσο υπάρχουν αφελείς, σε λίγο δεν θα υπάρχει κανείς.


Το ευρωπαϊκό σύστημα εξουσίας,  και  το θυγατρικό του ελληνικό, είναι αδίστακτο και επικίνδυνο. Έπρεπε να είχε τελειώσει ΧΤΕΣ, με κάθε μέσον και τρόπο. Ήδη σήμερα είναι αργά και η όποια προσπάθεια ανατροπής τους γίνεται δυσκολότερη, αλλά πάντα αναπόφευκτη.


Τα όσα αποφασίστηκαν για την Κύπρο, αποδεικνύουν ότι,  το πιο άδικο σύστημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο καπιταλισμός, εξελίσσεται σε  δολοφόνο. Σε αδίστακτο εγκληματία, με αρρωστημένη φαντασία. Χαντάκωσαν την Πορτογαλία, την Ισπανία, τις χώρες τις Βαλτικής. Χαντακώνουν τις χώρες των Βαλκανίων, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία. Ετοιμάζουν το κλίμα για την καταστροφή της Γαλλίας και Ιταλίας, ενώ η ύφεση αγγίζει τις χώρες του «ισχυρού» βορρά, όπως η Ολλανδία. Εξοντώνουν την Ελλάδα, με οικονομικούς αυτοσχεδιασμούς και πειραματισμούς τύπου Μέγκελε.

Παρανομία

Νιώθω ότι είμαι παράνομος. Ήξερα ότι θα συμβεί, αλλά δεν περίμενα να συμβεί τόσο γρήγορα. Το συνειδητοποιώ καθημερινά, σε ότι και αν κάνω. Ότι και αν βλέπω, ότι και αν ακούω, ότι και αν διαβάζω. Ότι και αν σκέφτομαι. Δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τέτοιο, δεν το επιθυμούσα. Παρόλα αυτά συνέβη.

Νιώθω λοιπόν παράνομος, γιατί δηλώνει νόμιμος, με στόμφο, ο Ε. Βενιζέλος, που εκτός των άλλων είχε στο σπίτι του μια λίστα, κάτι απόρρητα σχέδια άμυνας και ποιος ξέρει τι άλλο.

Νιώθω παράνομος, γιατί σχεδόν πια, είναι μονόδρομος επιβίωσης.

Νιώθω παράνομος, γιατί αυτοί που δηλώνουν νόμιμοι και λάτρεις της νομιμότητας, έχουν κάνει και κάνουν το μεγαλύτερο κακό σε αυτόν τον τόπο.

Νιώθω παράνομος γιατί έτσι νιώθω ελεύθερος.

Τρομοκράτες, από τρομοκράτες

Πίστευα και πιστεύω ότι ο ένοπλος αγώνας μικρών ομάδων, το περίφημο αντάρτικο πόλεων, τα χτυπήματα μεμονωμένων στόχων, όχι μόνο δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αλλά αρκετές φορές ισχυροποιούν τους μηχανισμούς του κράτους και οδηγούν τις κοινωνίες σε πιο συντηρητικές θέσεις και επιλογές.

Τελευταίως όμως συλλαμβάνω τον εαυτό μου να μην «ταράζεται» από τέτοια κρούσματα,  να μην φοβάται για την σκλήρυνση  των κατασταλτικών μηχανισμών, ούτε για την ενδεχόμενη συντηρητική στροφή της κοινωνίας. (Τα δύο τελευταία τα θεωρώ πια δεδομένα). Και νιώθω ότι δεν σκέφτομαι μόνο εγώ έτσι. Με έκπληξη συναντώ παρόμοιες απόψεις, από ανθρώπους που δεν το περίμενα. Όπου και αν διαβάσω, ότι και αν ακούσω πιάνω πάνω κάτω το ίδιο κλίμα, που περικλείεται στις εξής οργισμένες φράσεις.

Νοικοκυραίοι και Νοικοκύρηδες

Δύο ίδιες λέξεις, σχεδόν ομόηχες, με διαφορετική χρήση και σίγουρα με διαφορετική έννοια. Η λέξη «νοικοκύρηδες» περιγράφει την προκοπή ενός ανθρώπου, την αξιοσύνη του, τον κόπο και τα αγαθά που κέρδισε και διατήρησε από την δουλειά του. Την ικανότητα και την ιδιότητα που έχει να είναι τακτικός, προσεκτικός, συνετός. Η λέξη «Νοικοκυραίοι», περιγράφει αυτό που εννοούν οι πολιτικοί όταν αναφέρονται σε αυτούς.

Αφορμή για τον διαχωρισμό αυτόν αποτέλεσε η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, σε συνέντευξη του στον Ν. Χατζηνικολάου, περί νοικοκυραίων, λέγοντας χαρακτηριστικά, «είμαστε και εμείς νοικοκυραίοι», βάζοντας ένα ακόμη τουβλάκι στο συντηρητικό προφίλ που χτίζουν μεθοδικά εκεί στον Σύριζα, για το νέο μεγάλο κόμμα… της κεντροαριστεράς, το οποίο και αυτό θα σώσει τον τόπο!

Η Ελληνοφρένεια για Villa Amalias

Απλά και κατανοητά...

Περί βίλας…     Είναι πολύ αστείο και διασκεδάζω αφάνταστα όταν μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης θεωρεί τους προσαχθέντες και συλληφθέντες για την βίλα Αμαλία, παράνομους, ύποπτους, οπαδούς της ανομίας, εγκληματικά στοιχεία, κλπ. Και διασκεδάζω επειδή το ίδιο κομμάτι θεωρεί νόμιμους τον Σαμαρά, τον Παπανδρέου, τον Βενιζέλο, τον Παπακωνσταντίνου, όπως νόμιμους θεωρούσε στο πρόσφατο παρελθόν τον Γιάννο Παπαντωνίου και τον Άκη Τσοχατζόπουλο και άλλους τιτάνες της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης, που έχουν εκλεχθεί από «λαϊκές πλειοψηφίες».

Στα σκαμνιά

Εφόσον το κλυδωνιζόμενο πολιτικό σύστημα, αποφάσισε ή αναγκάστηκε να στήσει δίκη (ειδική ή ποινική) και να κάτσει στο σκαμνί, τον πρώην υπουργό Παπακωνσταντίνου, καλό θα ήταν η παραγγελία των εδωλίων να μην περιοριστεί στο ένα, αλλά σε περισσότερα.

Το πρώτο βεβαίως, θα είναι  για τον ίδιο τον πρώην Υπουργό,  προκειμένου  να στρογγυλοκαθίσει μαζί με το τεράστιο ΕΓΩ του, την έπαρσή του, τον κυνισμό του, την ανικανότητά  του, αλλά και την αφέλειά του (τελευταία μέτρα κλπ).

Το δεύτερο

ΤΩΡΑ ΤΕΛΟΣ!

Του Θύμιου Καλαμούκη

Την καταστροφή, την εξαθλίωση, την εξόντωση του ελληνικού λαού, μπορεί να την αποτρέψει, να την σταματήσει ΤΩΡΑ, μόνο ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Όχι με εκλογές. Με μεγάλη προσπάθεια, μαζικό αγώνα, οργανωμένο, πρωτότυπο, συντονισμένο, αποφασισμένο να επιβάλει ουσιαστικές λύσεις και όχι πειράματα και ημίμετρα.

Οι βασικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Αγανάκτηση, οργή, εξαθλίωση, συνειδητοποίηση της κοροϊδίας, συνειδητοποίηση της αναποτελεσματικότητας των απανωτών πακέτων μέτρων. Υπάρχει μεγαλύτερη ωριμότητα, σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του ελληνικού λαού και έντονη αίσθηση αδικίας και δουλέματος. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όμως όλα αυτά χρειάζονται κάποιον να τα οργανώσει, να τα συντονίσει, να εμπνεύσει το όποιο κίνημα, να κωδικοποιήσει τα αιτήματα, να σαλπίσει το εναρκτήριο λάκτισμα.

Καλοφάγωτη!

Άλλη μια κυβέρνηση, έτοιμη και προορισμένη να υπηρετήσει πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, που συμπιέζουν χρόνια την Ελλάδα και απομυζούν τον πλούτο της. Ξέρω ότι πολλοί αναγνώστες αυτό το θεωρούν υπερβολικό, αλλά λυπάμαι. Συμβαίνει έτσι ακριβώς. Και αυτή η κυβέρνηση, η επονομαζόμενη και «εθνικής σωτηρίας», θα φροντίσει κυρίως, αν και όχι μόνο, να ισχυροποιήσει μια χούφτα συμφέροντα, να τους δημιουργήσει ασφαλές περιβάλλον δράσης, να τα προστατέψει από «έξαλλους» διαδηλωτές. Θα φροντίσει να σώσει γνωστούς πετρελαιάδες, εφοπλιστές, εργολάβους, μεταπράτες, προμηθευτές, καναλάρχες, για να δικαιώσει από τον τίτλο της τη δεύτερη λέξη, την «σωτηρία». Το «εθνική», έτσι κι αλλιώς είναι λίγο φλού…

Ο σοφός λαγός

Φροντίζει μόνο για τον εαυτό του. Επιλέγει τους αντιπροσώπους του , με βασικό κριτήριο το συμφέρον του. Πείθεται εύκολα, παθιάζεται εύκολα και ξεχνάει ακόμη ευκολότερα. Μισεί τον ξένο χωρίς να καταλαβαίνει ότι γίνεται ο ίδιος ξένος.


Σε γενικές γραμμές είναι ακαλλιέργητος, απαίδευτος, πλαστελίνη στα χέρια επιτήδειων της εγχώριας και διεθνούς πολιτικής σκηνής. Τελευταίως μοναδικό του κριτήριο είναι ο φόβος για να μην χάσει κεκτημένα, που όμως τα έχει χάσει… και προσπαθώντας να διατηρήσει ορισμένα τα χάνει όλα… Είμαστε όλοι εμείς, όλοι εσείς.  


Ο Σοφός ελληνικός λαός.

Πάλι θα νικήσουμε…

Του Θύμιου Καλαμούκη

Αυτή την Κυριακή κάποιος θα χάσει και κάποιος θα κερδίσει και το σίγουρο είναι ότι στον χώρο της Αριστεράς, θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα χάσει το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τα ΚΚΕ μλ κλπ. Η άποψη αυτή διαχέεται από φίλους του ΣΥΡΙΖΑ προς όλους τους άλλους, ή ακόμη από φίλους άλλων κομμάτων με αποδέκτες τους «ηττημένους» της εκτός ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς. Το θέμα δεν είναι ότι διαχέεται, το θέμα είναι πώς διαχέεται. Διαχέεται με ποδοσφαιρικούς όρους. «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα καβαλήσει το 30% και το ΚΚΕ θα μείνει στο 4%», είναι μια εκδοχή της ποδοσφαιρικής αντίληψης, ενώ υπάρχουν κι άλλες, «θα τον πιείτε», «θα πατώσετε…», «Θα εξαφανιστείτε…» κλπ.

Καλά σαράντα

- Σε έξι νοσοκομεία, διακόπτεται η τροφοδοσία με υλικά (σύριγγες, γάζες, γάντια κ.ά.) από σήμερα Τρίτη 5 Ιουνίου, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση της Γενικής συνέλευσης των προμηθευτών Ιατρικών ειδών, οι οποίοι έχουν να πληρωθούν 1,5 χρόνο. Τα νοσοκομεία είναι. 1. Γ.Ν.Α «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ»,2. Γ.Ν. ΡΟΔΟΥ «Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ», 3. Γ.Ν.Α «Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ», 4. Γ.Ν.Α «ΣΩΤΗΡΙΑ», 5. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, 6. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «ΑΤΤΙΚΟΝ».

Αριστερά με ανάθεση έργου;

Του Θύμιου Καλαμούκη

Μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς λαό; 

Μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς καθαρό πολιτικό λόγο;

Μπορεί να υπάρξει Αριστερά χωρίς ρήξεις;

Είναι τρία βασικά  ερωτήματα που μου έρχονται στο μυαλό καταγράφοντας την ανοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακολουθώντας την απόγνωση του μεγάλου μέρους του ταλαιπωρημένου κόσμου να μετατρέπεται σε προσδοκία και ελπίδα. Νομίζω ξέρω τις απαντήσεις και στα τρία κομβικά κατά τη γνώμη μου ερωτήματα. Και δεν τις ξέρω επειδή μου τις είπε κάποιος, ή τις διάβασα κάπου. Τις ξέρω επειδή αυτές οι απαντήσεις υπάρχουν χρόνια, με διάφορες εκδοχές σε διάφορους τόπους. Θα τις μοιραστώ μαζί σας.

Είδε ο φασίστας τον ναζί και ξίνισε τα μούτρα

Σύμφωνα με αναλύσεις του εκλογικού αποτελέσματος που είδαν το φως της δημοσιότητας σήμερα, το 61% των ψήφων που πήρε η Χρυσή Αυγή προήλθε από την ΝΔ και το Πασόκ (41% και 20% αντίστοιχα). Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον στοιχείο διότι δείχνει ακριβώς ποιοι είναι αυτοί που κλωσούσαν τόσα χρόνια την αμορφωσιά και τον εθνικισμό.

Μόνο ο Άκης;

 

Η στήλη αισθάνεται την ανάγκη να εκφράσει τους θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς και την αλληλεγγύη της στον Πολιτικό κρατούμενο Άκη Τσοχατζόπουλο, τον οποίο η κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου, διασύρει. Η αστική τάξη και οι λακέδες της ένα να ξέρουν, ότι μπορεί ο Άκης να μπει φυλακή, δεν θα μπουν όμως οι ιδέες του.

Οι ευρωπαϊκές ονειρώξεις Τσίπρα, Κουβέλη

Τι να πρωτο-σχολιάσει κανείς για την ευρωλάγνα αριστερά... 

Η διαχείριση, της διαχείρισης, ω διαχείριση!

Ανάπτυξη σε αγαπώ…

Έχουμε δύο αγαπημένες φράσεις, των σχολιαστών δημοσιογράφων από τα καθεστωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, ή για την ακρίβεια, των καθεστωτικών σχολιαστών και δημοσιογράφων από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Γιατί παρατηρείται το φαινόμενο να έχουμε και δημοσιογράφους σταυροφόρους του μνημονίου, ανεξαρτήτως του Μέσου που λένε τις παπάρες τους.

Ντροπή…

Τι να σκέφτεται ένας πασόκος; Έχει αντιληφθεί ότι το κόμμα του κατέστρεψε την Ελλάδα; Έβαλε φόρους σε φτωχούς ανθρώπους; Σε ανήμπορους ανθρώπους; Τόλμησε να κάνει κάτι που χρειάζεται τεράστια ξετσιπωσιά. Έκοψε συντάξεις των 400 ευρώ; Ανάγκασε νέους να φύγουν από την χώρα τους; Γέμισε τους δρόμους με κλειστά μαγαζιά; Έστειλε και στέλνει κόσμο στα συσσίτια; Έφτασε την ανεργία στο 20%; Προκάλεσε, πόνο, οργή, αγανάκτηση, κατάθλιψη;