Γεννήθηκε στους Μελισσουργούς Αρτας στις 27-9-1939.
Πτυχιούχος της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Στη δεκαετία του ’50 δραστηριοποιείται στους μαθητικούς αγώνες για το Κυπριακό.
Φοιτητής στο Γκρατς Αυστρίας από το 1957 αναπτύσσει έντονη
συνδικαλιστική δράση. Εκλέγεται στο ΔΣ του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών
Γκρατς. Την ίδια περίοδο γίνεται μέλος του παράνομου ΚΚΕ και του ΚΚ
Αυστρίας. Για τη δράση του αυτή του αφαιρείται από τις ελληνικές αρχές
το διαβατήριο και απελαύνεται στην Ελλάδα, όπου συνεχίζει τις σπουδές
του στο ΕΜΠ.
Παίρνει ενεργό μέρος στους φοιτητικούς και δημοκρατικούς αγώνες για
το 1 1 4 και το 15%. Εκλέγεται Γραμματέας της Σπουδάζουσας της
Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και στο Προεδρείο του Κεντρικού
Συμβουλίου της.
Η δικτατορία του 1967 τον βρίσκει στο στρατό, όπου υφίσταται
ταλαιπωρίες για τα φρονήματά του. Μετά την απόλυσή του, αναπτύσσει
έντονη αντιστασιακή δράση από τις γραμμές του «Ρήγα Φεραίου» και του
«Πανελλήνιου Αντιδικτατορικού Μετώπου» (ΠΑΜ). Συλλαμβάνεται και
εξορίζεται στο Παρθένι της Λέρου. Μετά την πτώση της δικτατορίας
δραστηριοποιείται πολιτικά στην προσπάθεια για την ενότητα της Αριστεράς
που ονομάστηκε «Κίνηση των 77» και στη συνέχεια στο ΚΚΕ Εσωτερικού.
Παίρνει ενεργό μέρος στο συνδικαλιστικό κίνημα των μηχανικών και του
Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ). Το 1974 εκλέγεται για 3 χρόνια
Πρόεδρος της Αντιπροσωπίας του ΤΕΕ.
Μέλος της Κ.Ε και στη συνέχεια του Ε.Γ. του ΚΚΕ Εσωτερικού από το
1976 έως το 1981. Το 1982 εκλέγεται Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ
Εσωτερικού. Μετά τη διάσπασή του το 1987, συνεχίζει τους κοινωνικούς και
πολιτικούς του αγώνες από τις γραμμές του ΚΚΕ Εσωτερικού – Ανανεωτική
Αριστερά και στη συνέχεια, μέχρι σήμερα, της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής
Οικολογικής Αριστεράς (ΑΚΟΑ).
