Diren Kazova: Το τούρκικο εργοστάσιο υπό εργατικό έλεγχο

του Joris Leverink.( Μετάφραση: Θεοδόσης Δραγώνας)

Την παραμονή της πρώτης επετείου[1] της εξέγερσης στο πάρκο Gezi, μια μικρή ομάδα εργαζόμενων στην κλωστοϋφαντουργία εξερευνά μία ριζοσπαστική εναλλακτική που συμπυκνώνεται νοηματικά σε 3 λέξεις: «Κατάληψη, Αντίσταση, Παραγωγή!»

Διεθνής ημέρα αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής

Ο αγώνας των εργατών της Βιο.Με. έχει πια μια μακριά ιστορία αλλά έρχεται από το μέλλον.
Είναι μια ιστορία ενός εργοστασίου που εγκαταλείφθηκε απο την εργοδοσία, "ξεχάστηκε" από το κράτος και τη κυβέρνηση και αγνοήθηκε από διάφορους κυβερνητικούς καρεκλοκένταυρούς του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Είναι μια ιστορία ενός εργοστασίου όπου κι εκεί όπως και παντού, εργάτες έμειναν άνεργοι, σ' ένα σχέδιο καταστροφής που τ' αφεντικά ονομάζουν αναδιάρθρωση κι εμείς παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και κατάρρευση. Είναι μια ιστορία καταστροφής, όπως τόσες γύρω μας.

Αριστερά καπέλα σε ρόζ απόχρωση (για το καπέλωμα εκδήλωσης για τη ΒΙΟ.ΜΕ)

Θέλετε ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί η «αυτοδιαχείριση» για το μάζεμα «κουκιών» στο μεγάλο παζάρι της κοινοβουλευτικής «αλλαγής» με αριστερό προφίλ, κοινώς για την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές; Ο λόγος για την εκδήλωση του Δικτύου Επισφαλώς Εργαζομένων και Ανέργων το απόγευμα της περασμένης Τρίτης, με ομιλητές τον Raul Godoy, επί 20ετία εργαζόμενο και από τα ιδρυτικά στελέχη του συνδικάτου του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου της Zanon στην Αργεντινή, εκπρόσωπο των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ και μια οικονομολόγο.

Αν επρόκειτο μόνο για την προσπάθεια των εργαζόμενων να μην πεινάσουν τα παιδιά τους, όπως υποστήριξε ο εκπρόσωπος των εργαζόμενων στη ΒΙΟΜΕ, που έχουν καταλάβει το εργοστάσιο και το λειτουργούν, ή για τον αγώνα επιβίωσης των 450 εργατών της Ζανόν μετά από 10 χρόνια κατάληψης, δε θα μιλούσαμε για καπέλωμα, αλλά για μορφές αγώνα κάποιων εργαζόμενων προκειμένου να επιβιώσουν. Μορφές αγώνα και αντιλήψεις με πολλές από τις οποίες θα μπορούσε να διαφωνήσει κανείς, αλλά θα τις σεβόταν, αφού έχουν κίνητρο την υπεράσπιση του εργάτη από την απόλυτη εξαθλίωσή του (άσχετα αν τελικά η προσπάθεια αποδειχτεί επιτυχημένη ή όχι). Οταν όμως τα εγχειρήματα αυτά χρησιμοποιούνται για να ενισχυθούν κόμματα κοινωνικής δημαγωγίας, τα πράγματα αλλάζουν. Τότε μιλάμε για πρόκληση. Πώς έγινε αυτό στη συγκεκριμένη εκδήλωση;

Μετά την ομιλία των δύο εκπροσώπων των εργαζόμενων και ορισμένες ερωτήσεις που τέθηκαν από τους παρευρισκόμενους, άρχισε το συριζικό ρεπερτόριο. Την αρχή έκανε με την τοποθέτησή του ο βουλευτής Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας, ο οποίος δήλωσε

Ανταπόκριση και φωτογραφίες από την επίσκεψη της ΖΑΝΟΝ στη ΒΙΟ.ΜΕ.

Μια από τις πλέον σημαντικές επισκέψεις δέχτηκαν χτες οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής. Ο Raul Godoy εκπρόσωπος των εργαζομένων του κατειλλημένου εργοστασίου της ΖΑΝΟΝ στην Αργεντινή επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη και βρέθηκε το πρωί στο -υπο πλήρη εργατικό έλεγχο- εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ., όπου είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει και να ανταλλάξει απόψεις και εμπειρίες με τους εργάτες.  Στην ενδιαφέρουσα συζήτηση που διήρκεσε πάνω από τρεις ώρες, κοινό συμπέρασμα που κυριάρχησε και από τις δύο πλευρές ήταν πως "όπως ακριβώς το κεφάλαιο είναι ίδιο σε όλες τις χώρες, έτσι και οι εργάτες είναι ίδιοι και αγωνίζονται με τον ίδιο τρόπο". Ο Raul Godoy τόνισε από τη πλευρά του πως "η συνέλευση είναι η καρδιά του αγώνα" καθώς και ότι ο αγώνας πρέπει να γίνεται απ' όλους: "από τις οικογένειες, τους διπλανούς ανέργους, αλληλέγγυους εργαζόμενους" κ.α. καθώς είναι αγώνας "όλης της κοινωνίας".

Το απόγευμα πραγματοποιήθηκε ανοιχτή εκδήλωση στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης με ομιλητές τον R. Godoy και εκπρόσωπο του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων της ΒΙΟ.ΜΕ. Όπως ήταν αναμενόμενο ο εργάτης από τη ΖΑΝΟΝ δέχτηκε δεκάδες ερωτήσεις, ενώ στη τοποθέτηση του τόνισε πως "δεν μπορούμε να μιλάμε για αντικαπιταλισμό, εαν ταυτόχρονα δεν αγωνιζόμαστε σήμερα να πάρουμε στα χέρια μας (οι εργάτες) τα εργοστάσια" , ενώ επανέφερε πολλές φορές την έκκληση του για στήριξη στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ απ' όλους καθώς είναι "η μόνη σοβαρή εναλλακτική στο 30% ανεργίας". Όσο για τους τρόπους που μπορούν αυτοί οι αγώνες να είναι νικηφόροι στάθηκε στο ότι: "δεν μπορούμε να περιμένουμε από τους νόμους των καπιταλιστών ή από τη γραφειοκρατία των συνδικαλιστών πολλά πράγματα, πρέπει εμείς (οι εργάτες) να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια μας". Από τη πλευρά του ο Μ. Αναγνώστου στη τοποθέτηση του εκ μέρους των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ.  είπε πως "όταν έπεσε στα χέρια μας ένα γράμμα από τους εργάτες της ΖΑΝΟΝ μεταφρασμένο στα ελληνικά, ενώ πριν το διαβάσουμε μας φαινόταν μακρινό το παράδειγμα, όταν το διαβάσαμε είδαμε τις δικές μας σκέψεις αποτυπωμένες σε ένα κείμενο γραμμένο στην άλλη άκρη του κόσμου". 

Εκδήλωση για τη ΖΑΝΟΝ στο πάρκο Ναυαρίνου

Ο Τσίπρας στηρίζει την αυτοδιαχείριση στη ΒΙΟ.ΜΕ

"Η ΒΙΟ.ΜΕ μπορεί να αποτελέσει πιλοτικό εγχείρημα της ανεργίας"

Την υποστήριξή του στo εγχείρημα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒΙΟ.ΜΕ.), που επαναλειτουργούν το εργοστάσιο με αυτοδιαχείριση, μετά την εγκατάλειψή του από την προηγούμενη διοίκηση και την πτώχευση της μητρικής Φίλκεραμ Τζόνσον, εξέφρασε, επισκεπτόμενος τον χώρο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ Αλέξης Τσίπρας.

Ο κ. Τσίπρας ζήτησε από την κυβέρνηση να ανταποκριθεί στα αιτήματα των εργαζομένων, ενώ δεσμεύτηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταθέσει πρόταση νόμου για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που θα δώσει "μια ελπίδα" και "μια άλλη προοπτική" σε ανάλογα εγχειρήματα.Τόνισε δε ότι, η προσπάθεια της ΒΙΟΜΕ μπορεί να αποτελέσει κι ένα "πιλοτικό εγχείρημα" για την αντιμετώπιση της αύξησης της ανεργίας που "έχει φτάσει στο 35% και στο 50% για τους νέους", μέσα από την υποστήριξη συνεργατικών "δικτύων κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας". Σημείωσε ότι το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και το πτωχευτικό δίκαιο δίνουν τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να βγάζουν τα συσσωρευμένα κέρδη των προηγούμενων ετών έξω από τις επιχειρήσεις και να τα φορτώνουν στους εργαζόμενους και στα ασφαλιστικά ταμεία "και δεν έχει γίνει σε μία και δύο, αλλά σε εκατοντάδες και χιλιάδες περιπτώσεις στην Ελλάδα", αφήνοντας "στον άσσο" τους εργαζόμενους, όπως είπε.

Όταν η εκφυλισμένη «Αριστερά» ανακάλυψε την Αυτοδιαχείριση... - Μια οφειλόμενη απάντηση στην ηγεσία του ΕΕΚ

Δημοσιεύουμε κείμενο που λάβαμε από το Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία. Όπως σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, έτσι κι εδώ, το κείμενο παρατίθεται χωρίς σχολιασμό εκ μέρους μας.

9 Μάρτη 2013

Στις  17-2-2013, το Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας, με αφορμή την ανάληψη του ελέγχου του εργοστασίου από τους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ., έβγαλε ανακοίνωση (Ως πότε η «επαναστατική» κοροϊδία της ξεκομμένης «αυτοδιαχείρισης» και «αμεσοδημοκρατίας», σε βάρος και εργαζομένων;) με συγκεκριμένες προτάσεις για την πολιτικοποίηση του αγώνα των εργαζομένων του εργοστασίου, που θα εξασφάλιζε τη πραγματική βιωσιμότητα του εγχειρήματος και μάλιστα σε συνδυασμό με τις ευρύτερες ανάγκες της υπολοιπης τοπικής κοινωνίας και θα συνέδεε τον αγώνα τον εργαζομένων με τον αγώνα όλων των λαϊκών στρωμάτων της χώρας που εξαθλιώνονται μέσα στα πλαίσια της οικονομικης κατοχής που εφαρμόζει η διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία μέσω των μηχανισμών της στον Ευρωπαϊκό χώρο: ΕΕ/ΟΝΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ κλπ…

Προτείναμε τη δημιουργία συνελεύσεων σε χώρους εργασίας και τοπικές/δημοτικές συνελεύσεις με άμεσο στόχο την ΕΞΟΔΟ από την ΕΕ/ΟΝΕ για την οικονομική αυτοδυναμία η οποία αποτελεί προϋπόθεση για κάθε είδους μακροπρόθεσμης συστημικής αλλαγής, αλλά και τη μοναδική λύση για την ακύρωση όλων των συμβάσεων με τη Τρόικα που επιβάλλουν συνθήκες μεσαίωνα / ομηρίας για τους εργαζομένους και έχουν φτάσει ήδη η δημόσια περιουσία να ξεπουλιέται όσο-όσο σε εμίρηδες και σεΐχηδες.

Μέσα σε ένα περιβάλλον πλήρους κινεζοποίησης/αποικιοποίησης της χώρας με την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών, την εξαγορά των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας από τις πολυεθνικές έναντι πινακίου φακής  και τη δημόσια γη να ξεπουλιέται σε μεγαλοκαρχαρίες εγκληματίες της υπερεθνικής ελίτ, από το Κατάρ κλπ. και με δεδομένο την ανυπαρξία και την ανικανότητα της αριστεράς που μοιάζει να έχει χωθεί στο καβούκι της «επαναστατικής» ρητορολογία της, η μαζικοποίηση του αγώνα όλων των κοινωνικών ομάδων μέσα από ένα Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης αποτελεί μονόδρομο. Και αποτελεί μονόδρομο ειδικά στις σημερινές συνθήκης εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων αν έχουμε τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια ως πολιτικά όντα να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τα παραδείγματα αυτοδιαχείρισης και εργατικού ελέγχου που έχουν παρουσιαστεί στο κοντινό παρελθόν, για να διδαχτούμε από τα λάθη και για να προτείνουμε και να εγκαθιδρύσουμε σε στέρεες βάσεις  την εργατική  και περαιτέρω την κοινωνική αυτοδιεύθυνση και όχι βέβαια να «επιχειρούμε» καπιταλιστικά με «εργατικό έλεγχο». 

Συμβολή στη συζήτηση για την αυτοδιαχείριση (BIOMET)

Το ζήτημα της οργάνωσης πλευρών της ζωής των εργαζομένων, και φυσικά της ίδιας της παραγωγής, μπαίνει με ιδιαίτερη οξύτητα υπό το βάρος της ασφυκτικής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί ύστερα από 3 χρόνια αντεργατικής επίθεσης, ιδιαίτερης βιαιότητας. Το ζήτημα μπαίνει από διάφορες αφορμές, την εξαθλίωση στο χώρο της υγείας, την πείνα και την ανέχεια, την καταβαράθρωση της ζωής, με «έμβλημα» τις περίπου 450.000 οικογένειες που στη σύνθεσή τους δεν έχουν ούτε ένα εργαζόμενο.

Ιδιαίτερα σε ότι αφορά το εργατικό κίνημα, τους τελευταίους μήνες, το παράδειγμα των εργαζομένων στη ΒΙΟΜΕΤ, ή στο νοσοκομείο του Κιλκίς, έθεσαν το ζήτημα από μια άλλη σκοπιά, επαναφέροντας στη συζήτηση, κυρίως μέσα από τις πολιτικές προεκτάσεις που

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής: Συμμετοχή στο Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης, και στην πανεργατική απεργία (Μουσείο, 10:30)

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 21/9 η συνέλευση της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (Αθήνας) στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής.

Χαιρετίζουμε την απόφαση της συνέλευσης των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής για κλιμάκωση του αγώνα με στόχο το πέρασμα του εργοστασίου στα χέρια τους, και δηλώνουμε την πλήρη στήριξη και συμμετοχή μας στο αγωνιστικό πρόγραμμα που έχουν διαμορφώσει.

Στο πλαίσιο αυτό θα συμμετέχουμε και θα στηρίξουμε το Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης που έχει στόχο να ξεσηκώσει ένα ευρύ κίνημα συμπαράστασης και κοινού αγώνα σε όλη την Ελλάδα, με διαδηλώσεις, συναυλίες, εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες στήριξης σε πολλές πόλεις, και με κατάληξη μια μεγάλη διαδήλωση στην Αθήνα.

Μπορούμε χωρίς αφεντικά, αυτοδιαχείριση τώρα! Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (Αθήνας) στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής

Από την εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 23/8, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Νοσότρος, ανοιχτή συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής. Στη συνέλευση έγινε ενημέρωση για τις αποφάσεις των συνελεύσεων των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, και συζήτηση προτάσεων για δράσεις αλληλεγγύης και στήριξης του αγώνα τους.

Αποφασίστηκαν τα εξής:

Δεν μπορείτε εσείς; Μπορούμε εμείς!!!

Πρόσκληση

Oι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, θυγατρική του ομίλου Φιλκεραμ &  Johnson, απλήρωτοι  απο τον  Μάιο του 2011, αγωνιζόμαστε με πείσμα στο να κερδίσουμε τα δίκαια αιτήματά μας, που είναι το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρέπεια!

Αγώνες και προοπτικές αυτοδιαχείρισης στην εποχή της κρίσης - Λέτα Ζωτάκη, μέλος της συνέλευσης της κατάληψης του νοσοκομείου Κιλκίς