Κλαίνε κι οι χήρες, κλαίνε κι οι παντρεμένες

Disclaimer: Ακολουθεί “σοβαροφανής” πρόλογος. Μην ψαρώσετε, δεν είναι αγόρευση της Βουλής των Εφήβων, θα αποζημιωθείτε πολύ σύντομα.

(πίνει νερό, καθαρίζει λαιμό, μικροφωνισμός, ξεκινάει):

” Το μεγαλύτερο παράσημο για ένα Δημοσιογράφο, είναι να ενοχλεί την εξουσία. Επάγγελμα υψηλής αδρεναλίνης, προσελκύει στις τάξεις του ρομαντικούς και τυχοδιώκτες. Η αφρόκρεμα αυτών είναι όσοι κράτησαν τη σημαία της Αλήθειας γράφοντας ενάντια στα πιό καταπιεστικά απ’ τα καθεστώτα, πληρώνοντας το αντίτιμο με πολυετείς φυλακίσεις σε hellhole φυλακές, βασανιστήρια, ή και τη φυσική τους δολοφονία, όπως η Πολιτόβσκαγια.”

(φέρνει το χέρι στην καρδιά, κατεβάζει ελαφρώς το κεφάλι, δίνοντας το αόρατο σύνθημα για το θερμό χειροκρότημα του κοινού).

“Mια τέτοια περίπτωση ήρθαμε σήμερα να τιμήσουμε”

“Μαζί Χρυσαυγιτέψαμε”

To εύστοχο σχόλιο του τίτλου ανήκει στο galaxyarchis και περιγράφει ευστοχότατα (-grammar nazi: “πλεονασμός!”) το “Μαζί τα Φάγαμε 2.ο”, εκπορευόμενο απο τις ίδιες πένες, απλά Ψηλότερα, Μακρύτερα, Θρασύτερα.

Δεν θα βάλω λίνκς, τα ξέρετε τα κείμενα, τα έχετε δεί, για την άνοδο των ποσοστών της Χ.Α. φταίει το Σύνταγμα, ο Λαζόπουλος, η Ανομία της Αριστεράς, τα γιαούρτια στο Νταλάρα, πιθανότατα και οι Κακές Σκέψεις την ώρα που Αυνανίζεσαι.

Όπως και στην πρώτη ταινία της σειράς, το “Μαζί τα Φάγαμε”, αυτοί που ρολάρουν αυτά τα επιχειρήματα είναι δύο ειδών.

Σκύψε Ευλογημένε Τόπε

Ok, αφού περάσαμε the better part των τελευταίων χρόνων για να υπενθυμίζουμε σε ιδιοτελείς πένες 

ότι η κρίση είναι πρωτίστως global και (πολύ) μετά local, ας χαραμίσουμε κι ένα πόστ για την πραγματική φύση της εγχώριας κρίσης, πάλι κόντρα στις ιδιοτελείς πένες που αντιγράφουν με καρμπόν η μία την άλλη τις ρηχές ιδέες τους για υπερτροφικό δημόσιο, ιδεολογικές ηγεμονίες της αριστεράς και άλλες χρήσιμες ηλιθιότητες στην υπηρεσία αυτών που στην υγεία των κορόιδων θα αρπάξουν για άλλη μια φορά ό,τι δεν είναι βιδωμένο στο πάτωμα.

To Mεγάλο Κόλπο

Το θυμάστε το Μνημόνιο; Έχετε κάποια αμυδρή ανάμνηση του χρέους; πήρε το μάτι σας, το αυτί σας, ο κώλος σας (που στην περίπτωση αυτή είναι ο καθ’ύλην αρμόδιος) για τα νέα μέτρα που θα έρθουν με το έμπα του Ιούνη;

Οδηγίες Χρήσεως για το φόνο της Λογικής-στό όνομά της

-Αν είσαι νεκρός της Μαρφίν, θα αναφέρεσαι πάντα με το όνομά σου, ενώ υπεύθυνοι για το θάνατό σου θα είναι όσοι ήταν σε απόσταση που να συμπίπτει με το F.I.R. Αθηνών, με κυριότερους υπεύθυνους όχι αυτούς που είχαν ενεργή ανάμιξη, αλλά όσους “δεν κάνανε κάτι” (η μεγαλοψυχία εδώ οφείλει να εξαιρέσει τους υπεύθυνους για την ασφάλεια των εργαζομένων στην Τράπεζα).

-Αν είσαι νεκρός της οικονομικής πολιτικής, θα μνημονεύεσαι πάντα ως “77χρονος” “αυτόχειρας” ή “συνταξιούχος”, ενώ υπεύθυνος για το θάνατό σου δεν θα είναι κανένας, γύρευε τώρα τι έτρεχε στο ταραγμένο υψηλόμισθο μυαλό σου, και τυχόν αναφορά στη δική σου εξήγηση, είναι ελεεινή σπέκουλα και απόπειρα πολιτικοποίησης ενός Ανεξήγητου Θανάτου.

Δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν δολοφονία!

 

Πηγή:http://georgopalis.com/

Εθνικό φρόνιμα (update): A funny thing happened on the way to technofascism

COLONEL CALVIN HENDERSON: We’re trying to contain an ecological disaster.
MULDER: Thats a lot of firepower just to protect mother nature
X-files, “Fallen Angel”.


Τι γράφαμε στο προηγούμενο πόστ;

Εθνικό Φρόνιμα

Ζυγώνει λοιπόν η ιστορική μέρα, η μέρα μνήμης, η μέρα εθνικής ανάτασης και παλιγγενεσείας, η μέρα που νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά και νεράτζια θα καμαρώνουν καθώς θα περνάνε από μπροστά τους τα σπίτια του Άκη, οι μίζες των οπλέμπορων, τα “προστασιάτικα” των Ισχυρών Εταίρων τα οποία σε άψογο σχηματισμό και υψηλό φρόνημα θα μας υπενθυμίζουν ότι οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, αλλά οι Έλληνες προτιμούν να τα ακουμπάνε σε προστάτες για να ΄χουν τον κώλο τους ήσυχο και το σπίτι τους στην Αρεοπαγίτου, άλλωστε κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, και είναι πάντα καλύτερο να ανήκεις σε μια Μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια που να μη μπορεί να διασφαλίσει τα σύνορά σου, παρά να το κάνεις αυτό μόνος σου.

Άνοιξη

Τέλος Εποχής, ναί. Αλλά όχι του “οικοδομήματος της Μεταπολίτευσης” όπως βολικά υποστηρίζουν οι συντεταγμένοι αρθρογράφοι που πάντα, μα πάντα αφήνουν απ’ ΄έξω απ’ τις αναλυσάρες τους ένα ασήμαντο γεγονός όπως μια σφοδρή παγκόσμια κρίση.

Αυτό που τελειώνει, που τελείωσε είναι η εποχή της “Νέας Τάξης Πραγμ… ώπα, παληκάρι, θα μας αρχίσεις τώρα τα συνωμοσιολογικά για μασόνους κυβερνήτες του κόσμου και τους απαραίτητους εβραίους πίσω απ’ όλα; -Όχι ρε θείο, κάτσε, μη βιάζεσαι, και κυρίως μην κρίνεις τις λέξεις από τα ψευδοφορτία που τους έχουν φερμάρει ποικίλοι ιδιοτελείς, ξαναζήτα το νόημά τους πίσω, θα το χρειαστούμε οσονούπω.

Σκίτσα του Κώστα Γρηγοριάδη

Ο Κώστας Γρηγοριάδης γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε διακόσμηση στα Τ.Ε.Ι. της Αθήνας.
Με το σκίτσο ασχολείται από το 1987. Δημοσίευε στις εφημερίδες Οδηγητής, Αναγνώστης και από το 1990 δημοσιεύει καθημερινά στην εφημερίδα Ριζοσπάστης. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Νέα Οικολογία, Διαβάzω και Στίγμα.

Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση βιβλίων, καθώς και με την φιλοτέχνηση αφισών. Εχει εκδώσει το λεύκωμα Οικολογικά που περιλαμβάνει σκίτσα αποκλειστικά γύρω από την οικολογία και το περιβάλλον και την ανθολογία «Σκίτσα και ημέρες». Σκίτσα του έχουν φιλοτεχνηθεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό καθώς και σε μόνιμη βάση στο Ισπανικό Μουσείο του Χιούμορ «fene». Είναι τακτικό μέλος της Ενωσης Συντακτών Εφημερίδων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ε.Α.) από το 1998.

More info : www.cartoonists.gr , BLOG : http://kostas-cartoonist.blogspot.com ,

E-MAIL : kosgr1965@gmail.com  

Ευρωπέη, ιδού οι Εταίρες σας!

Ο μεγαλύτερος φόβος κάποιου που έχει βιώσει “κοινωνική κινητικότητα” προς τα πάνω, είναι ο φόβος να ξαναγυρίσει πίσω. Κατανοητό, αν σκεφτείς και τον παράγων “κατουρημένη ποδιά”, το φιλί επί της οποίας γίνεται συνήθως με απώτερο σκοπό βίλα στην Αντίπαρο, όχι τη χαρά της υπόγευσης χλωρίνης.

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να μεταφράζουμε όλη την αρθρογραφούμενη υστερία του περιφερόμενου θιάσου του “κόμματος της ρόκας-παρμεζάνας”, του οποίου η κορυφαία στιγμή ήταν τα ξυνισμένα μουτράκια για τις διαδηλωσεις συμπαράστασης προς την Ελλάδα που έλαβαν χώρα το περασμένο Σαββατοκύριακο.

And the clock is ticking

Δεν ξέρω τι θα γίνει σήμερα. Ξέρω ότι θα το μάθω από πρώτο χέρι.

Nah. Fuck it. Χαμηλά ο πήχυς. Πάμε παλι:

Δεν ξέρω τι θα γίνει σήμερα. Ξέρω ότι θα το μάθουν από πρώτο χέρι.

That’s the spirit.

Καλώς ή κακώς, αύριο ξημερώνει μια καινούργια πραγματικότητα. Κάποιοι θα έχουν επιβάλει τη θέλησή τους και κάποιοι θα είναι καταδικασμένοι να κρύβονται από φόβο σ’ ένα λαγούμι.

Διάλεξε ποιός απ’ τους δύο θέλεις να είσαι.

Πηγή:ΕΚΤΟΣ ΚΑΡΕ

Ευελφάλεια ρε μουνιά!

Η χθεσινή μέρα θα περάσει στο Νέο Ημερολόγιο (όλοι οι Καίσαρες εισάγανε ένα νέο ημερολόγιο, ο Παπαδήμος στο πηγάδι κατούρησε;) σαν η Κυριακή του Σωτηρος.

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ερίζουν για την προέλευση της εορτής, με ένα attention whore αναθεωρητικό ρεύμα να υποστηρίζει μέσω της protagon review of books ότι ο Σωτήρας αναφέρεται στον Όσιο Λοβέρδο τον Μακελειοποιό, όστις πρόταξε τα στήθια του για να σώσει τον Γιωργάκη Κέννεντι και το Κάμελοτ των Παπανδρέου από τις αντδραστικές πρακτικές του ελέγχου και της λογοδοσίας.

Η σοβαρή βιβλιογραφία ωστόσο θα αποκαταστήσει την Αλήθεια, ότι δηλαδή αυτή ήταν η Κυριακή κατα την οποία οι Σωτήρες εμαζεύτειτο στην Παλαιά Βουλή για να μας κοινωνήσουν την Οδό της Σωτηρίας.

Habemus Papa(dimo)m: Κατεβάστε δωρεάν το γελοιογραφικό απολογισμό του 2011

Από το ΕΚΤΟΣ ΚΑΡΕ

Συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκίνησε πέρσι, έχετε λαμβάνειν, αγαπημένοι αναγνώστες του παρόντος μπλόγκ, χριστουγεννιάτικο δωράκι.

Πέρσι, μια συλλογή σκίτσων υπερδεκαετίας εξέταζε πώς φτάσαμε απ’ το Χρηματιστήριο στο Μνημόνιο. Φέτος, με μια επιλογή 100 σκίτσων της χρονιάς που πέρασε, εξετάζουμε τη σύντομη και βίαιη πορεία από το Μνημόνιο στη Μεταδημοκρατία.

Όπως και πέρσι, το παρόν πόστ θα μείνει οnline για εντελώς δωρεάν κατέβασμα της συλλογής, μέχρι (περίπου) τα Φώτα. Μετά, θα το πάρουν μαζί τους οι καλικάντζαροι γι' αυτό φροντίστε εγκαίρως.

Μπορείτε να κατεβάσετε το άλμπουμ εδώ

Enjoy!

Σύσκατα

 

Από το ΕΚΤΟΣ ΚΑΡΕ

Είναι τόσο τελειωτική η απαξίωση κάθε ένοιας fair play στην Ομερτάνδη που λέγεται καταχρηστικώς Ελλάδα, που ακόμα κι αν σκάσει μύτη ημίγυμνος υπουργός στην ταράτσα της βουλής κραδαίνοντας ένα χασαπομάχαιρο και  το κομένο κεφάλι της γυναίκας του ουρλίάζοντας στους περαστικούς “Helter Skelter”, η πλειοψηφία δεν θα σηκώσει ούτε φρύδι, και δέκα αρθρογράφοι θα επιχειρήσουν μια διασταλτική ερμηνεία της νομολογίας που να το επιτρέπει.Οι έξι θα είναι απ’ το ΔΟΛ.

Oμολογουμένως η τοποθέτηση του Παντελή Καψή (της πολιτικοδημοσιογραφικής δυναστείας των Καψέων) στο ρόλο του επίσημου κυβερνητικού εκπροσώπου ήταν της τάξης του ενός κλίκ πιό συνηθισμένου θεάματος, στην ηλιόλουστη χώρα όπου απ’ τις εφημερίδες διαδρομιστών που έχουν χρηματίσει μέχρι και διοικητές Αγίου Όρους, μπορούμε να λοιδωρούμε του Ιταλούς για το Μπερλουσκόνι.

“Λουκά, μη φοβηθείς” -(η γλίτσα φεύγει με το πλύσιμο)

 

Από το ΕΚΤΟΣ ΚΑΡΕ

Όπως οι γριές που δεν έχουν ρολόϊ και ρωτάνε τους περαστικούς “τι ώρα είναι, παληκάρι μου;” έτσι κι εγώ, οταν θέλω να μάθω τι κυβέρνηση έχουμε, κοιτάω ποιόν γλύφει ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Θυμάστε τα ωσαννά, τις ψαλμωδίες, τα βάγια, τα “ιδού ο νυμφίος έρχεται” όταν ανήλθε ο Γιωργάκης επί του θρόνου; Την ανετίλα, την αειφορία, τις “γόβες του υπουργικού συμβουλίου”, το στεναγμό ανακούφισης που “ήρθαν οι δικοί μας”;

Για πότε κατέβηκαν τα εξαπτέρυγα, πότε σκίστηκαν οι αφίσες, πότε άλλαξε ο άνεμος, πότε άρχισαν τα καινούργια χειροφιλήματα, είναι αντικείμενο έρευνης του CERN για σωματίδια που ξεπερνούν την ταχύτητα του φωτός.

Εεεεεδώ Πολυτεχνείο

Από το blog του σκιτσογράφου Σπύρου Δερβενιώτη

Ένα σατιρικό σκίτσο για το πως αντιμετωπίζουν τα στελέχη του φασιστικού ΛΑΟΣ την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου 

Σκιτσογραφημένο το Κεφάλαιο: κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ στις 18 Νοέμβρη

V for Vendetta-the Comic

αναδημοσιεύουμε από το πάντα ενδιαφέρον blog του σκιτσογράφου Σπύρου Δερβενιώτη


5 Νοέμβρη σήμερα, στη χώρα όπου η επανάσταση μπορεί να περιμένει-και να περιμένει-και να περιμένει. Όσοι διατρέχετε τα σοσιαλ νέτγουωρκζ θα δείτε σήμερα μια κατα πρόχειρη προσέγγιση 30% αύξηση στα άβαταρ με τη μάσκα του “V“, του κεντρικού ήρωα του “V for Vendetta“. Κατα επίσης πρόχειρη προσέγγιση, ένα 95% αυτών θα είναι από promo υλικό της ταινίας. Όχι του πολυσύνθετου κόμικ των Alan Moore & David Lloyd, αλλά της ξεθυμασμένης χολυγουντιανής ταινίας που στη χώρα όπου η επανάσταση μπορεί να περιμένει, διαφημιζόταν στις αφίσες με το tagline “αρχίστε την επανάσταση στα Village” (μα την παναγία!)

Σαν ελάχιστο αντίβαρο στη ζημιά που έχουν κάνει οι ταινίες-βασισμένες-στα-κόμικς-του-Αλαν-Μούρ, σήμερα στο παρόν ιστολόγιον θα αναρτήσω προς τέρψιν και ενημέρωσην δύο σκηνές απ’ το κόμικ.

Η πρώτη είναι από ένα subplot που δεν υπάρχει στην ταινία, όπου ο διώκτης/Ιαβέρης του V κάνει μια απέλπιδα προσπάθεια να δεί τον κόσμο μέσα απ’ τα μάτια του “V”:

Το κόκκινο πανί και τα μαύρα κουρέλια

Δύο διαδοχικές αναρτήσεις από το blog Εκτός Καρέ που συμπυκνώνουν σε ένα μεγάλο βαθμό τα "χθεσινά".

Το Κόκκινο Πανί

Γοργά προχωράει η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων. Ήδη το ΠΑΜΕ μπήκε στο κλειστό επάγγελμα των ΜΑΤατζήδων, αποφασίζοντας και διατάσσοντας την περιφρούρηση της Βουλής για να ξεκουραστούν κι αυτοί για μια βάρδια (δεν είναι υπερβολή! 5 η ώρα ντάν αλλάξανε βάρδια κι αναλάβανε τα κανονικά ΜΑΤ!) μην πάει και περάσουν οι χωρικοί με τις τσουγγράνες και γίνει καμια μαλακία και δεν ψηφιστεί το Πολυνομοσχέδιο το οποίο φυσικα το ΠΑΜΕ αντιστρατεύεται όπως και όλη την κυβερνητική πολιτική, το Μνημόνιο, την Ε.Ε., τον Καπιταλισμό, τα αφεντικά και όλο τους το σόϊ.