28η Οκτωβρίου 1940: η έναρξη «ΕΝΟΣ ΠΙΚΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ» και για τους δύο λαούς…

ΠΟΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ;

ΑΝΩΤΑΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ!


Η πολύτιμη μελέτη του Giorgio Rizzo, με τίτλο «Ο ΠΙΚΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ. Η ελληνο-ιταλική σύγκρουση (1940-1941)» που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις «HISTORICAL QUEST» αποτελεί μια σημαντική πηγή γνώσης τόσο για το παρελθόν, όσο και για το παρόν της ελληνικής άρχουσας τάξης. Η ιδιαιτερότητα του έργου βρίσκεται στην συγγραφή του μετά από εξαντλητική έρευνα σε ελληνικές και ιταλικές πηγές, τόσο επίσημες όσο και στις καταγραφές των εμπειριών αξιωματικών-φαντάρων-πολιτών και των δύο πλευρών. Όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του έργου «η έκδοση του βιβλίου αυτού στην ελληνική γλώσσα φιλοδοξεί να ανοίξει ακόμη ένα παράθυρο στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό  από το οποίο μπορεί να δει πιο καθαρά πως είδαν τότε οι Ιταλοί τον πόλεμο με την Ελλάδα και τον τρόπο με τον οποίο τον μελετούν, τον κατανοούν και τον προσεγγίζουν σήμερα».

Του ευχόμαστε καλοτάξιδο.

Βιβλιοπαρουσίαση "Karl Marx - Κείμενα από τη δεκαετία του 1840. Μια ανθολογία", Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 18.30 στο ΕΚΘ

Οι εκδόσεις ΚΨΜ και το συνεργατικό βιβλιοπωλείο/καφέ Ακυβέρνητες Πολιτείες
την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου στις 18.30
στον πρώτο όροφο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης,
με χαρά παρουσιάζουν το βιβλίο:

"Karl Marx - Κείμενα από τη δεκαετία του 1840. Μια ανθολογία"

σε επιλογή, μετάφραση και επιμέλεια του Θανάση Γκιούρα.

Πέντε καίρια μαθήματα για την αριστερά από το νέο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν

Γράφουν ο Ethan Corey και η Jessica Corbett

Στα προηγούμενα βιβλία της «Το Δόγμα του Σοκ: Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής (2007)» και το «ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΟΛΑ: Χωρίς Χώρο, Χωρίς Επιλογή, Χωρίς Δουλειές (2000)», η Καναδή συγγραφέας και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν καταπιάστηκε με θέματα όπως η νεοφιλελεύθερη «θεραπεία-σοκ», ο καταναλωτισμός, η παγκοσμιοποίηση και ο «καπιταλισμός της καταστροφής», τεκμηριώνοντας εκτενώς τις δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από τη δραματική αύξηση της οικονομικής ανισότητας και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών.

Μαρξιστική Σκέψη τ. 14 - Αφιέρωμα: ΣΕΚΕ-ΚΚΕ, Ιστορία 1918-1957

Δελτίο Τύπου

Στην ιστορία του ΣΕΚΕ και του ΚΚΕ αφιερώνεται ο νέος τόμος 14 της Μαρξιστικής Σκέψης. Το αφιέρωμα καλύπτει την περίοδο 1918-1957, από την ίδρυση του ΣΕΚΕ και του ΚΚΕ ως την απομάκρυνση του Ζαχαριάδη από την ηγεσία. Χωρίζεται σε δυο μέρη, ένα μέρος αναλύσεων και ένα ντοκουμέντων.

Στο πρώτο μέρος, ο αναγνώστης θα βρει κείμενα για τη συγκρότηση του ΣΕΚΕ, την πορεία του ΚΚΕ στη δεκαετία του ’20 και του ’30, το ΕΑΜ, τον εμφύλιο και τη μετεμφυλιακή περίοδο, για αντιπροσωπευτικές μορφές της περιόδου και για τη δημοκρατία στο κόμμα και στο κίνημα.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εκτός Γραμμής

βιβλία

κριτικές αναγνώσεις, ανατρεπτικές πρακτικές

*Λάβαμε και αναδημοσιεύουμε τη νέα κυκλοφορία των εκδόσεων "Εκτός Γραμμής", το βιβλίου του Georges Labica "Ή βία; Ποια βία;"

Παραθέτουμε το παρακάτω Δελτίου τύπου. 

Τους ευχαριστούμε.

το "άλλο" βιβλίο στην πλατεία Εξαρχείων... κάθε Σάββατο του Ιούνη

 

Λάβαμε και αναδημοσιεύουμε 

Για κάθε Σάββατο του Ιούνη από τις 12 μμ μέχρι τις  6 μμ στην πλατεία Εξαρχείων  θα πραγματοποιείται έκθεση βιβλίου από τα αυτοοργανωμένα εκδοτικά εγχειρήματα

Προσπάθησαν να απαγορεύσουν τη βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου του Δ. Κουφοντίνα στη Θεσσαλονίκη

Την προσπάθεια των συνδικαλιστικών παρατάξεων της ΕΔΟΘ που πρόσκεινται στη κυβέρνηση να απαγορεύσουν τη διενέργεια της βιβλιοπαρουσίασης του βιβλίου του Δ. Κουφοντίνα στη Θεσσαλονίκη καταγγέλουν με ανακοίνωσή τους οι "Ακυβέρνητες πολιτείες".

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

Για την παρουσίαση του βιβλίου <<Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη>>, του Δημήτρη Κουφοντίνα τη Παρασκευή 04 Απριλίου, σήμερα στις 19.00 στη Θεσσαλονίκη ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51), 4ος όροφος

Στη μικρή ως τώρα πορεία μας, όπου ήδη μετράμε αρκετές εκδηλώσεις, προφανώς και επιλέγουμε τα έργα, τους συγγραφείς και τα πρόσωπα που θα παρουσιάσουμε. Επίσης, προφανώς και τα κριτήρια επιλογής είναι πολιτικά και κοινωνικά. Προσοχή! Όχι κριτήρια πολιτικής ταύτισης ή συμφωνίας με ένα συγγραφέα. Δεν θα μπορούσαμε άλλωστε, καθώς δεν συνιστούμε μια ομοιογενή πολιτική ομάδα ή θεωρητικό όμιλο, αλλά ένα συνεργατικό βιβλιοπωλείο· που επιδιώκει όμως να καλύψει και να εκφράσει τις αναγνωστικές προτιμήσεις και απαιτήσεις ενός κοινού με δημοκρατική, ριζοσπαστική ή επαναστατική κουλτούρα. Είναι αρκετοί οι λόγοι που μας ώθησαν στην απόφαση να παρουσιάσουμε ένα βιβλίο που προκάλεσε αντιδράσεις με την έκδοση και την κυκλοφορία του· που επιμένει να

Η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα μιλάει για το νέο βιβλίο της «Ταπείνωση και ντροπή - Γυναίκες τοξικομανείς»

«Αν ενωθούν τα ρυάκια αντίστασης, θα γίνουν ποτάμι»

Όλοι αυτοί, που ξαφνικά, λόγω της κρίσης, βουλιάζουν στη φτώχεια και στη στέρηση, που στρέφονται στην κόλαση των ουσιών «για να ξεφύγουν», αισθάνονται ταπεινωμένοι.

Της Σταυρούλας Παπασπύρου

Η συλλογική ενοχή του τύπου «μαζί τα φάγαμε» δεν είναι παρά ένα επιπλέον όπλο του συστήματος για να μας παραλύσει. Εμείς όμως δεν θα βγούμε από την κρίση εις βάρος της ψυχικής μας υγείας! Μέσα από τις σχέσεις με ανθρώπους που κουβαλάνε τεράστιο ψυχικό πόνο, μέσα από την προσπάθειά σου να τους βοηθήσεις, γίνεσαι καλύτερος. Εκείνοι σου δίνουν το κουράγιο για να συνεχίσεις να πορεύεσαι με το κεφάλι ψηλά».

 

Πόσα γνωρίζουμε για την ντροπή; Τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό το δυσβάσταχτο κράμα τύψεων κι ενοχών αν φτάσει να διαποτίζει μια ολόκληρη κοινωνία; Γιατί κάποιοι παραλύουν από ντροπή κι άλλοι δεν ντρέπονται καθόλου; Και πώς γίνεται ένα τέτοιο ψυχικό απόστημα, από τη μια να μας αποξενώνει κι από την άλλη να διατρανώνει την ανάγκη μας ν' ανήκουμε σε μια ομάδα; Οι απαντήσεις δίνονται στο νέο βιβλίο της Κατερίνας Μάτσα «Ταπείνωση και ντροπή - Γυναίκες τοξικομανείς» (εκδ. «Αγρα»), που, μολονότι επικεντρώνεται στο πρόβλημα της γυναικείας τοξικομανίας, αφορά τους πάντες.

"Αλλη μια φορά": Η συνέχεια των περιπετειών του νεαρού Ερνέστο Γκεβάρα (Βιβλιοκριτική)

Ένα καινούριο βιβλίο από τις εκδόσεις Ocean Sur/Ocean Press, για τη σειρά Proyecto Editorial Che Guevara (Εκδοτικό Πρόγραμμα Τσε Γκεβάρα): Ο ισπανικός τίτλος του είναι Otra Vez [Άλλη μια φορά] και ο αγγλικός Latin America Diaries. Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχεια των πολύ γνωστών «Ημερολογίων μοτοσυκλέτας» [1] και περιγράφει το δεύτερο μεγάλο ταξίδι του νεαρού Ερνέστο Γκεβάρα στη Λατινική Αμερική, πριν γίνει γνωστός ως Τσε.

Το 180 σελίδων βιβλίο περιέχει επιστολές, ποιήματα και ανταποκρίσεις που συνθέτουν μια μαρτυρία για το δεύτερο λατινοαμερικάνικο ταξίδι του Ερνέστο Γκεβάρα μετά την αποφοίτησή του από την ιατρική σχολή. Η νέα αυτή έκδοση των ημερολογίων του Τσε έχει πλήρως αναθεωρηθεί από την χήρα του, Αλέιδα Μαρτς ντε Γκεβάρα, η οποία με επιμέλεια διόρθωσε την αρχική δουλειά της ελέγχοντας τον δυσανάγνωστο γραφικό χαρακτήρα του συζύγου της. Το βιβλίο περιλαμβάνει ακόμα έναν πρόλογο του Αλμπέρτο Γκρανάδο και 32 σελίδες με αδημοσίευτες φωτογραφίες, μεταξύ αυτών και φωτογραφίες του γιού του Τσε, Ερνέστο του νεότερου, καθώς αναζητούσε τα ίχνη του πατέρα του.

Στη συνέχεια έχουμε μεταφράσει μια βιβλιοκριτική του Otra Vez από τον Ροδόλφο Ρομέρο Ρέγιες.

Γκέτο και αντι-γκέτο: Μια ανατομία της νέας αστικής φτώχειας

Ο Loic Wacquant μιλά για το νέο του βιβλίο, Urban Outcasts, μία ανάλυση των μεταμορφώσεων των αμερικανικών γκέτο και των ευρωπαϊκών αστικά υποβαθμισμένων περιοχών που παρουσιάζουν συγκέντρωση μεταναστών. Υποστηρίζει ότι τα banlieues της Κόκκινης Ζώνης στη Γαλλία συγκροτούν, αυτό που ονομάζει, αντι-γκέτο: χώρους εθνικά ανομοιογενείς, με πορώδη σύνορα, φθίνοντες θεσμούς, και χωρίς μια κοινή πολιτιστική ταυτότητα.

Στο Urban Outcasts (Απόβλητοι των πόλεων) κάνετε μια μεθοδική σύγκριση της εξέλιξης του μαύρου αμερικανικού γκέτο και της γαλλικής λαϊκής περιφέρειας ή banlieue,τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Γιατί επιχειρήσατε αυτή τη σύγκριση και τι αποκαλύπτει για το μεταβαλλόμενο πρόσωπο της φτώχειας στην πόλη;

Loic Wacquant: Αυτό το βιβλίο γεννήθηκε από τη σύγκλιση δύο σοκ, το πρώτο προσωπικό και το δεύτερο πολιτικό. Το προσωπικό σοκ ήταν η ανακάλυψη, από πρώτο χέρι, του μαύρου αμερικανικού γκέτο – ή αυτού που απέμεινε- όταν μετακόμισα στο Σικάγο κι έζησα για έξι χρόνια στην περιφέρεια της Νότιας Πλευράς της πόλης. Ερχόμενος από τη Γαλλία, σοκαρίστηκα από την ένταση της αστικής ερήμωσης, του φυλετικού διαχωρισμού, της κοινωνικής στέρησης και της βίας του δρόμου που συγκεντρώνονται σ’ αυτή την terra non grata , την οποία οι ‘απέξω’, συμπεριλαμβανομένων πολλών διανοουμένων, φοβούνται, αποφεύγουν και υποτιμούν.



Το πολιτικό σοκ ήταν ο διάχυτος ηθικός πανικός για τη γκετοποίηση στη Γαλλία και σ’ ένα μεγάλο μέρος της Δυτικής Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1990, τα μέσα επικοινωνίας, οι πολιτικοί, ακόμη και κάποιοι ερευνητές, είχαν φτάσει να πιστεύουν ότι οι εργατικές γειτονιές στις περιφέρειες ευρωπαϊκών πόλεων μετατρέπονταν σε γκέτο, κατά το πρότυπο των Ηνωμένων Πολιτειών. Έτσι η δημόσια συζήτηση και η κρατική πολιτική επαναπροσδιορίζονταν προς την καταπολέμηση της ανάπτυξης των λεγόμενων γκέτο, με βάση την αντίληψη ότι υπήρχε ‘αμερικανοποίηση’ της αστικής φτώχειας, δηλαδή ότι διακρινόταν από μια όλο και βαθύτερη εθνική διαίρεση, αυξανόμενο διαχωρισμό και αχαλίνωτη εγκληματικότητα.

Το άθροισμα αυτών των δυο σοκ γέννησε το ερώτημα που έδωσε ζωή σε μια δεκαετία έρευνας: υπάρχει σύγκλιση μεταξύ των αμερικανικών γκέτο και των ευρωπαϊκών αστικά υποβαθμισμένων περιοχών που παρουσιάζουν συγκέντρωση μεταναστών, και εάν όχι, τότε τι συμβαίνει; Και τι καθορίζει τη μεταμόρφωσή τους; Για να απαντήσω σ’ αυτές τις ερωτήσεις, μάζεψα στατιστικά στοιχεία και έκανα επιτόπια παρατήρηση σ’ ένα ρημαγμένο τμήμα της ‘Μαύρης Ζώνης’ του Σικάγο και σε ένα αποβιομηχανοποιημένο προάστιο της ‘Κόκκινης Ζώνης’ του Παρισιού, μεταξύ του αεροδρομίου του Ρουασί και της πρωτεύουσας. Επίσης, κατασκεύασα ξανά την ιστορική τροχιά τους, γιατί κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι συνέβη σ’ αυτές τις παρακμασμένες γειτονιές, στη δεκαετία του 1990, αν δεν λάβει υπόψη τον πλήρη κύκλο του εικοστού αιώνα, που σφραγίστηκε από την άνθιση και, στη συνέχεια, το τέλος της βιομηχανοποίησης τύπου Φορντ και Κεϊνσιανού κράτους πρόνοιας.

Παντελής Πουλιόπουλος (Ένας διανοούμενος επαναστάτης)

Ο Δημήτρης Λιβιεράτος, ερευνητής και ιστοριογράφος του ελληνικού εργατικού κινήματος, είναι ο πρώτος που επιχειρεί μια ολοκληρωμένη παρουσίαση της μορφής του πρωτοπόρου διανοούμενου και επαναστάτη Παντελή Πουλιόπουλου.

Ο συγγραφέας διατρέχει στο βιβλίο του αυτό όλη τη θυελλώδη και ηρωική ζωή του Παντελή Πουλιόπουλου. Τον παρακολουθεί από τα νεανικά του χρόνια που θα στρατευθεί στο εργατικό κίνημα μέχρι το τραγικό τέλος του, το 1943, που θα εκτελεστεί από τους Ιταλούς.

Ο αναγνώστης θα ζήσει το κλίμα της πρώτης δεκαετίας της διαμόρφωσης και εξέλιξης του ΚΚΕ, του οποίου την ηγεσία ανέλαβε, για ένα μικρό διάστημα, σε νεαρότατη ηλικία, ο Παντελής Πουλιόπουλος, αλλά και τον ανυποχώρητο αγώνα ενός οραματιστή να ανανεώσει το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα. Θα γευθεί, όμως, και την πίκρα αυτού του φωτεινού αγωνιστή που διώχθηκε, απομονώθηκε και διαγράφηκε από το κόμμα του, επειδή, πρώτος αυτός πρόβλεψε, από το 1928 ακόμα, ότι το σταλινικό πρότυπο οδηγούσε το παγκόσμιο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα στην καταστροφή. 

Νέο βιβλίο της Σοφίας Κολοτούρου: Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης

Έχουμε τη χαρά να αναγγείλουμε την έκδοση του νέου βιβλίου της ποιήτριας και ιατρού Σοφίας Κολοτούρου, ποίηματα της οποίας έχουμε φιλοξενήσει επανειλημμένα στο παρόν ιστολόγιο (δείτε εδώ). Το κεντρικό θέμα του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg, υποδηλώνεται από τον ίδιο του τον τίτλο: Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης.

Ας αφήσουμε όμως τη συγγραφέα να μιλήσει για το βιβλίο της η ίδια, μέσα από το σχετικό άρθρο του http://diastixo.gr.

Λέγομαι Σοφία Κολοτούρου, είμαι γιατρός και συγγραφέας και είμαι μεταγλωσσική κωφή. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο συνηθίζω να συστήνομαι σε ανθρώπους που δεν με γνωρίζουν.

Αναπόφευκτα, μόλις συστηθώ ακολουθεί η ερώτηση: «μετα- τι;»

Για τους ακούοντες, όλοι οι κωφοί μοιάζουν να είναι ίδιοι, όπως σε μας συχνά μοιάζουν να είναι ίδιοι οι Κινέζοι, οι Εσκιμώοι, οι Αφρικανοί: όταν δεν έχεις εμβαθύνει στα «ενδότερα» μιας φυλής ή μιας πολιτισμικής ομάδας, σου φαίνονται όλοι «ομοιόμορφα ίδιοι».

Είναι όμως όλοι οι κωφοί ίδιοι, είναι όλοι τους μέλη μιας κοινής πολιτισμικής ομάδας; Έχουν –όπως φημολογείται– όλοι την ίδια γλώσσα, τη νοηματική γλώσσα, ακολουθούν την ίδια κουλτούρα, μοιράζονται τις ίδιες αξίες, ανήκουν στα ίδια σωματεία και στους ίδιους συλλόγους, συναναστρέφονται οπωσδήποτε μεταξύ τους; Συμπαθιούνται καν ή μήπως τους χωρίζουν άλυτα ζητήματα σε σχέση με τις ιδέες και τις απόψεις τους, μήπως τους χωρίζουν ιστορικά μίση αιώνων; Και αν ναι, γιατί υπάρχει αυτή η αιώνια αντιμαχία μεταξύ εκείνων που μιλούν προφορικά και εκείνων που νοηματίζουν; Πώς δημιουργήθηκε ιστορικά αυτή η –άγνωστη στο ευρύ κοινό των ακουόντων– αντιπαράθεση και γιατί υπάρχει ακόμη, αν και παλαιότερα είχαν πει πως «ο πόλεμος των 200 ετών μεταξύ προφοριστών και νοηματιζόντων έχει τερματιστεί;»

Στην πραγματικότητα, όταν εξηγώ στον κόσμο ότι «μεταγλωσσική κώφωση» είναι η κατάσταση κατά την οποία πρώτα μαθαίνεις να μιλάς ως παιδί και χάνεις την ακοή σου αργότερα (δηλαδή μετά τα 4 σου χρόνια), με συνέπεια να μη χάνεις και τη δυνατότητα ομιλίας και να μη μαθαίνεις τη νοηματική

Κυκλοφορία νέα βιβλίου: Ο μαρξισμός και η ελληνική οικονομική κρίση

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις GUTENBERG το βιβλίο "Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ"

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται στον συλλογικό αυτό τόμο είναι αποτέλεσμα επεξεργασίας του Τμήματος Πολιτικής Οικονομίας του Ομίλου Μαρξιστικών Ερευνών (ΟΜΕ). Το κεντρικό θέμα τους είναι η μαρξιστική ανάλυση για τη σημερινή κρίση που διαπερνά τον ελληνικό καπιταλισμό. Ιδιαίτερο κίνητρο στη δουλειά αυτή αποτέλεσε η διαπίστωση ότι, ενώ από το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης του 2007-8 και στη συνέχεια της ελληνικής κρίσης και της υπαγωγής της χώρας στο Μνημόνιο, κυκλοφορούν ευρέως πολλές ριζοσπαστικές και μαρξίζουσες αναλύσεις, υπάρχει ένδεια συγκροτημένης μαρξιστικής ανάλυσης. Αυτό το κενό προσπαθεί να καλύψει ο ανά χείρας τόμος. Όχι γιατί ο μαρξισμός είναι μια «θεολογία», αλλά γιατί παραμένει πάντα ο αποτελεσματικότερος τρόπος ανάλυσης και κατανόησης του κοινωνικού και οικονομικού γίγνεσθαι. Επιπλέον, γιατί παραμένει πάντα ο πιο σημαντικός βοηθός του κόσμου της εργασίας στην πάλη του για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αντιθέτως, οι ριζοσπαστικές όσο και οι μαρξίζουσες αναλύσεις στοιχίζονται συνήθως πίσω από τη θεωρία της χρηματιστικοποίησης (σε ή χωρίς συνδυασμό με τη θεωρία υποκατανάλωσης). Οι αναλύσεις αυτές, αφενός μεν κατανοούν εσφαλμένα τον σύγχρονο καπιταλισμό και την κρίση του και, αφετέρου, οδηγούν εν τέλει στην υπαγωγή του εργατικού κινήματος σε αστικές στρατηγικές. Τα κείμενα του ανά χείρας τόμου επιδιώκουν το αντίθετο: να δώσουν μια ρεαλιστικότερη ανάλυση του σύγχρονου καπιταλισμού και της κρίσης του και, ταυτόχρονα, να βοηθήσουν το εργατικό κίνημα να αγωνισθεί για τις δικές του σημαίες.

Ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

(. . .) Στη χώρα μας, που με πολύ αργητό ρυθμό διαλύθηκαν οι παλιές γεωργοοικονομικές συνθήκες και παράλληλα άργησαν ν’ αναπτυχθούν νέες παραγωγικές δυνάμεις, το προλεταριάτο μας, στην ανοδική του πορεία, πέρασε από διάφορα στάδια, ώσπου ν’ αποκτήσει ξεκαθαρισμένη αντίληψη της ιστορικής του αποστολής. Ως το 1910 βρισκόταν ακόμα στη νηπιακή του περίοδο. Από το 1910 ως το 1918 στην εφηβική του και απεκεί και πέρα ανδρώθηκε κι άρχισε να παίζει τον ιστορικό του ρόλο.

Ολόκληρο το βιβλίο σε μορφή .pdf εδώ

Η επαναστατική τέχνη ως συνείδηση της εποχής

του Περικλή Παυλίδη*

(Κείμενο ομιλίας στην παρουσίαση του βιβλίου του Η.Κακαβάνη, «Ο άγνωστος Βάρναλης και 19 αδημοσίευτα ποιήματά του», Θεσσαλονίκη 21/4/13)

Το βιβλίο του Ηρακλή Κακαβάνη «Ο άγνωστος Βάρναλης» είναι ένα πολύ φροντισμένο πόνημα το οποίο εξοικειώνει τον αναγνώστη με τη γενική πνευματική διαδρομή του ποιητή φωτίζοντας συνάμα κρίσιμες στιγμές της και αποκαλύπτοντας ουσιώδεις πτυχές της προσωπικότητάς του, πράγμα  που επιτρέπει να κατανοήσουμε καλύτερα το περιεχόμενο του έργου του. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια η σημασία της ενασχόλησης  στις μέρες μας με το έργο του Βάρναλη, τι δικαιώνει το ενδιαφέρον για ένα τόσο αδιαμφισβήτητα στρατευμένο κομμουνιστή διανοητή. 

Εκδήλωση για τη ζωή και το έργο του Anton Pannekoek

Παρουσίαση του βιβλίου "Παράπλευρες καθημερινές απώλειες" του Περικλή Κοροβέση

βιβλιο-παρουσίαση: Τα παιδιά της Παλαιστίνης κάτω από την ισραηλινή κατοχή

Παρουσίαση του βιβλίου, "Τα παιδιά της Παλαιστίνης κάτω από την ισραηλινή κατοχή" που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις των Συναδέλφων και την πρωτοβουλία "Ένα Καράβι για τη Γάζα".

ομιλητές: 

- Vittoria Marangoni (μεταφράστρια του βιβλίου)

- Δημήτρης Πλειώνης (Πρωτοβουλία "Ένα Καράβι για τη Γάζα")

- εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής παροικίας Αθήνας

συντονίζει μέλος των Εκδόσεων των Συναδέλφων

αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Μάνια Παπαδημητρίου

με σκηνικό ζωγραφιές παιδιών από την Παλαιστίνη

Εκδόσεις των συναδέλφων: Νέες εκδόσεις και διημερίδα για το βιβλίο στην κρίση

Σερζ Λατούς

Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας: Παρανοήσεις και διαμάχες γύρω από την αποανάπτυξη

Μετάφραση: Βασίλης Παπακριβόπουλος

Σχήμα: 14Χ20,5 • Σελίδες: 216 • Τιμή: 13 ευρώ • ISBN 978-960-9797-16-0

Ορισμένοι ορκίζονται στο όνομά της τη στιγμή που κάποιοι προσβάλλονται και μόνο στο άκουσμά της. Ποιο είναι άραγε το ακριβές περιεχόμενο της αποανάπτυξης, μια και δεν φαίνεται να είναι το ίδιο και για τους μεν και για τους δε; Το σημαντικότερο όμως είναι ότι γύρω από αυτή την έννοια έχουν προκύψει πολλές διαμάχες και παρανοήσεις. Μάλιστα, πολλοί είναι οι αντίπαλοι αυτής της ιδέας οι οποίοι χρησιμοποιούν –λιγότερο ή περισσότερο– κακόπιστα επιχειρήματα.

Οι επικρίσεις κάνουν την εμφάνισή τους τόσο από τα δεξιά, όσο και από τα αριστερά: Χωρίς την οικονομική μεγέθυνση, πώς είναι δυνατόν να εξαλείψουμε την εξαθλίωση στις χώρες μας; Τι νόημα μπορεί να έχει η αποανάπτυξη για τις χώρες του Νότου; Και ποιος θα υποστηρίξει παρόμοιο εγχείρημα; Οι εργάτες; Η μεσαία τάξη; Μήπως θα ήταν καλύτερα να περιοριστεί η οικονομική μεγέθυνση στην παραγωγή υπηρεσιών ή στην παραγωγή εμπορευματοποιημένης αξίας; 

Ο Σερζ Λατούς καταγράφει όλα αυτά τα ερωτήματα –στα οποία περιλαμβάνονται γνήσιες ανησυχίες και λανθασμένες ιδέες που κυκλοφορούν γύρω μας– για να τους δώσει ακριβείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις οι οποίες βάζουν τέλος στις φαντασμαγορικές ανησυχίες που περιβάλλουν αυτή την έννοια. 

Όχι, η αποανάπτυξη δεν είναι συνώνυμη της μηδενικής οικονομικής μεγέθυνσης, ούτε και τεχνοφοβική. Δεν πρόκειται για ένα αντινεωτερικό πρόγραμμα που θα μας γυρίσει πίσω στη ζωή των σπηλαίων, ούτε για πρόγραμμα που επιδιώκει να παλινορθώσει μια πατριαρχική τάξη πραγμάτων που επικεντρώνεται στον κοινοτισμό, ούτε και για ένα εργαλείο που θα μας μετατρέψει όλους σε άνεργους. 

Εάν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε έναν διαφορετικό ορισμό για την αποανάπτυξη, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Σερζ Λατούς μάς μιλάει για την κοινωνία της λιτής αφθονίας: αυτή είναι η οικονομική και η πολιτική μετάβαση που μας προτείνει.

Περικλής Κοροβέσης

Παράπλευρες καθημερινές απώλειες

Ηλίας Ανδριόπουλος - "Το αίνιγμα μιας γενιάς"

Δελτίο Τύπου

Το  «ΑΙΝΙΓΜΑ ΜΙΑΣ  ΓΕΝΙΑΣ – Μεταπλάσεις», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αργοναύτες (argonauts.amke@gmail.com) και το οποίο διακινείται από τα βιβλιοπωλεία του Ιανού, είναι το τρίτο βιβλίο του Ηλία  Ανδριόπουλου .

 ΄Εχουν προηγηθεί η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΗΧΩΝ, Κέδρος 2006 και οι ΑΝΤΙ-ΗΧΗΣΕΙΣ, Μαΐστρος 2008.

Στο Δοκίμιο αυτό ο συνθέτης- συγγραφέας καταθέτει με στοχασμό και τόλμη, τις θεωρητικές του απόψεις πάνω σε ζητήματα τέχνης, αισθητικής, ελληνικότητας, πολιτισμού , τα οποία συνυπάρχουν, περιπλέκονται και διασταυρώνονται με εκείνα τα μεγάλα και καυτά θέματα που τυραννούν τα τελευταία χρόνια την πατρίδα μας.  Εδώ είναι εμφανής η οδύνη αλλά και η οργή του για τα δεινά που βιώνει ο ελληνικός λαός.  Επίσης γίνεται αντιληπτή η αγωνία του για το προχώρημα και το μέλλον αυτού του τόπου.

Το ΑΙΝΙΓΜΑ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΑΣ – Μεταπλάσεις, αποτελείται από τέσσερα αυτοτελή κεφάλαια: