Το τηλεοπτικό σόου της Χρυσής Αυγής και ο Καμίνης

φωογραφία από τον αναρχογατουλη

Τα έχει μάθει για τα καλά τα τηλεοπτικά κόλπα η Χρυσή Αυγή. Ανακοινώνει το μοίρασμα τροφίμων στο Σύνταγμα, το απαγορεύει ο Καμίνης, το αποδέχεται η Χρυσή Αυγή, ετοιμάζει την εκδήλωσή της στα γραφεία της στη Δηληγιάννη αλλά πρωί πρωί, σε ώρα που η κίνηση στην Αθήνα είναι ελάχιστη, πάνε καμιά σαρανταριά με ένα φορτηγό και σε συνεργασία με την αστυνομία στήνουν μια ...σύγκρουση όπου ω του θαύματος οι ΜΑΤατζήδες φέρονται με αβρότητα και υπομονή απέναντι στους προστατευόμενούς τους. Και μόνο τα βίντεο και τις φωτογραφίες στην ιστοσελίδα των νεοναζί να δει κανείς καταλαβαίνει για τι συγκρουσάρα μιλάμε! Που αν ήταν άλλοι θα τους είχαν τσακίσει στο ξύλο τα ΜΑΤ, δεν θα τους έπιαναν ...αγκαλίτσα για να τους απομακρύνουν δήθεν! Ούτε θα τους ...καθάριζαν με έναν ψεκασμό έτσι για να το τραβήξουν οι κάμερες. Πέρα από το ότι τώρα θα ήταν όλοι στη ΓΑΔΑ. Αφού λοιπόν αποσύρθηκαν οι κάμερες έφυγαν όλοι ωραία και καλά, σα να μη συνέβαινε τίποτα, για να συνεχίσουν το σόου στη Δηληγιάννη.

Από εκεί μέχρι στιγμής

Τα μολύβια κάτω…

Της Γιώτας Ιωαννίδου

Ας σκεφτούμε απλά… είναι δύσκολο στις μέρες μας να σκεφτούμε έτσι. Γιατί όλοι αισθανόμαστε ένα δάκτυλο να μας δείχνει σαν τους κατ’ εξοχήν ενόχους για τα πάντα. 

Ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί γονατίζουμε κάτω από το βάρος μιας σχολικής χρονιάς που βγήκε με την ψυχή στο στόμα. 

Αρκετοί σε δύο και τρία σχολεία. Με λίγες ώρες από όλα τα μαθήματα, προκειμένου να καλύψουμε ελλείψεις. 

Με συνεχή ερωτήματα και αγώνες για να υπάρχουν υλικά στα σχολεία, για να μεταφέρονται οι μαθητές μας, για να καλύπτουν την πείνα τους και την ανασφάλειά τους. 

Παλεύοντας μέσα σε τάξεις χαμηλών προσδοκιών και καμένων ελπίδων, με μια νέα γενιά που της στερείται ακόμη και το δικαίωμα στο όνειρο. 

Με ώρες προσφοράς αλληλεγγύης και στήριξης κι εκτός ωραρίου, αφού τα μέτρα στήριξης στην εκπαίδευση  θεωρούνται πολυτέλεια. 

Με την κυβέρνηση

Παρέμβαση – Κάλεσμα ανένταχτων μελών ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Να γίνει η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η τομή για το ουσιαστικό προχώρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών!

Δημοσιεύουμε κείμενο που λάβαμε στο mail μας. Όπως σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, έτσι κι εδώ, δεν υπάρχει σχολιασμός εκ μέρους μας.

kokkinostupos


2013, λίγο πριν τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – και τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυσή της. Κοιτώντας πίσω, είναι πολλά αυτά που ήδη πέτυχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κατέθεσε, από την αρχή της κρίσης, το αναγκαίο μεταβατικό πρόγραμμα που άλλαξε την ατζέντα της συζήτησης σε όλη την αριστερά (και όχι μόνο). Άνοιξε δρόμους συμπόρευσης και κοινής παρέμβασης για ιστορικά ρεύματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που ως τώρα βάδιζαν χωριστά. Πήγε το μήνυμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε όλη τη χώρα. Έδωσε χώρο έκφρασης σε ανένταχτο αριστερό κόσμο που δεν καλυπτόταν από τους υπάρχοντες σχηματισμούς. Γέννησε, τελικά, την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει μία άλλη, μαζική αριστερά της νίκης και της ανατροπής.

Θα μπορούσαμε, ίσως, να έχουμε πετύχει ακόμα περισσότερα – σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα. Η αγωνία μας είναι πώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα γίνει πιο αποτελεσματική, πιο μαζική, πιο δημοκρατική ώστε να πετύχουμε ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Άλλωστε όλες και όλοι γνωρίζουμε τη δεινή κατάσταση του κόσμου της εργασίας μετά από τρία χρόνια σκληρής μνημονιακής πολιτικής και γι’αυτό είναι βαθιά μας πεποίθηση ότι η ανατρεπτική πρόταση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι πιο αναγκαία και πιο επίκαιρη από ποτέ.

Κάνοντας έναν μικρό απολογισμό της λειτουργίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη μέχρι σήμερα, από όταν δηλαδή έγινε μία πρώτη προσπάθεια δημοκρατικής συγκρότησης του μετώπου, έχουμε και θετικά και αρνητικά σημεία. Είναι σίγουρα στα θετικά το ότι τον Οκτώβριο του 2011 πήραμε συλλογικά κάποιες αποφάσεις ή το ότι πλέον υπάρχουν ΤΕ σχεδόν παντού, πολλές από τις οποίες είναι και ιδιαίτερα ενεργές. Πολύ θετική είναι επίσης η τοποθέτηση των θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε διαδικτυακή συζήτηση. Όμως υπάρχουν και πολλά αρνητικά στη λειτουργία μας, που συνετέλεσαν στο να μην υλοποιηθούν αρκετές από τις αποφάσεις της 1ης Συνδιάσκεψης, αλλά και γενικότερα η παρέμβασή μας σε επίπεδο κοινωνίας να είναι λιγότερο αποτελεσματική από όσο θα μπορούσε. Το ζητούμενο είναι να κρατήσουμε τα θετικά και να διορθώσουμε τα αρνητικά.

Με αυτό το σκεπτικό,

Η αστυνομία γλίτωσε τους χρυσαυγίτες από το καθιερωμένο μπανάκι τους...Ούτε στην Κεφαλονιά ούτε πουθενά!

Από το news247.gr

Ένταση μεταξύ Χρυσής Αυγής και ΠΑΜΕ - Κεφαλονιά από Miss-Jessy-Lays

Μαθημένοι στο παπατζιλίκι οι κύπριοι πολιτικοί

«Το ΑΚΕΛ είναι βαθιά συντηρητικό κόμμα. Δεν θα έπαιρνε αρνητική θέση απέναντι στο Μνημόνιο και ακραία θέση στο ζήτημα του νομίσματος αν δεν υπήρχε στην ηγεσία του η βεβαιότητα ότι τα κουκιά στη Βουλή βγαίνουν». Αυτή τη δήλωση πολιτικού παράγοντα της Λευκωσίας επικαλούνταν τα «Νέα», ένα 24ωρο πριν την (υποτιθέμενη) κρίσιμη συνεδρίαση της κυπριακής Βουλής για τη δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο που τη συνοδεύει.

Ετσι και έγινε. Το υποτιθέμενο θρίλερ υπήρξε μόνο στις σελίδες των εφημερίδων και στο στόμα διάφορων σχολιαστών που έχουν ως καθήκον να μεγαλοποιούν το ασήμαντο. Η κυβερνητική πλειοψηφία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ ψήφισε συντεταγμένα υπέρ της δανειακής σύμβασης και του Μνημόνιου. Απόλυτα συντεταγμένα. Με την ψήφο ακόμη και του Ν. Παπαδόπουλου, που υποτίθεται ότι σηκώνει τις παντιέρες ενός αντιμνημονιακού ανένδοτου, φιλοδοξώντας να αναδειχτεί κάποτε στην προεδρία της Κύπρου, όπως ο πατέρας του. Μια μέρα πριν την ψηφοφορία, με τα «κουκιά» καταμετρημένα ατύπως, αποφάσισε να περάσει και η ΕΔΕΚ με την πλευρά του «όχι», για να μην αφήσει το ΑΚΕΛ να της λεηλατήσει το εκλογικό ακροατήριο.

Μαντεύουμε τον αντίλογο:

Οι 200 της Πρωτομαγιάς

Μια ανέκδοτη προσωπική μαρτυρία της Ρίτας Μπούμη Παπά 

 

Το Νοέμβρη του 1985 η «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ» (μηνιαία επιθεώρηση τέχνης, τεύχος 25), ένα πολύ καλό περιοδικό της εποχής για θέματα πολιτισμού, έφερε στο φως της δημοσιότητας ένα κείμενο της Ρίτας Μπούμη Παπά για τη σφαγή των 200 κομμουνιστών από τους Γερμανούς καταχτητές στην Καισαριανή, την 1η Μάη 1944. Μια συγκλονιστική  μαρτυρία της ποιήτριας που «έζησε» η ίδια τη θυσία των παλληκαριών από το σπίτι της που βρισκόταν λίγα μόλις μέτρα από το Σκοπευτήριο. 

 

Η μεταφορά στο πληκτρολόγιο έγινε χωρίς να γνωρίζουμε πότε ακριβώς γράφτηκε το κείμενο (δεν αναφέρεται ούτε στο περιοδικό). Απ’ όσο όμως είναι γνωστό, δεν εκδόθηκε ποτέ σε βιβλίο με άλλα έργα της.

Υπεραστικοί: "Προκήρυξη" (γι' αυτούς που χτίζουνε τον κόσμο, ποτέ δεν είναι αργά...)

"Προκήρυξη"

Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα

Συγκέντρωση εργατών και αγροτών στη Λιβαδειά το Μάη του 1919

Στις 20 Ιούλη του 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς κατέληξε σε μια απόφαση που σφράγισε την ιστορία του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. «Σκοπός μας – έλεγε η απόφαση¹- είναι να οργανωθεί μια μεγαλειώδης διαδήλωση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο ώστε ταυτόχρονα σ’ όλες τις χώρες και σ’ όλες τις πόλεις, την ίδια συμφωνημένη ημέρα, οι εργάτες να απαιτήσουν απ’ τις δημόσιες αρχές να μειώσουν με νόμο την εργάσιμη ημέρα στις οκτώ ώρες και να εφαρμόσουν στην πράξη τις υπόλοιπες αποφάσεις του Συνεδρίου του Παρισιού. Εχοντας υπόψη το γεγονός ότι μια παρόμοια διαδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί για την 1η Μαΐου 1890 από την Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας στο Συνέδριό της, το οποίο συνήλθε στο Σαιντ Λούις τον Δεκέμβριο του 1888, η ημερομηνία αυτή υιοθετείται και για την διεθνή διαδήλωση.

Εργατική Πρωτομαγιά 2013: ΣΠΑΜΕ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΜΕ

ΜΟΝΟΜΕΡΗ  ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Το Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική απελευθέρωση (ΜΕΚΕΑ) αγωνίζεται για την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που στην Ελλάδα επιβάλλονται μέσω των  μηχανισμών της ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ κ.λπ. Η ΕΕ δεσμεύει τα κράτη μέλη της στις γνωστές «4 ελευθερίες» που αποτελούν και τα 4 θεμέλια της Παγκοσμιοποίησης – ελευθερία κίνησης κεφαλαίων,προϊόντων, υπηρεσιών και εργασίας - οι οποίες με τη σειρά τους καθορίζουν: α) τις σχέσεις εξάρτησης μεταξύ ισχυρών και αδύναμων οικονομιών, και β) τις σχέσεις αλληλεξάρτησης μεταξύ των ισχυρών κέντρων που διαχειρίζονται την παγκοσμιοποίηση. 

Στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, δηλαδή τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές που δεν υπόκεινται σε κανένα κοινωνικό έλεγχο,  το μόνο που έχει σημασία είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οικονομικών μπλοκ και των πολυεθνικών εταιρειών που εδράζονται σε αυτές. Αυτό επιτυγχάνεται με το πετσόκομμα σε μισθούς και κοινωνικές παροχές κ.α..

Με την ενσωμάτωση μιας αδύναμης περιφερειακής οικονομίας όπως η Ελληνική στις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές των «4 ελευθεριών», (συνθήκη Μάαστριχτ, Λισαβόνας κ.λπ.), το αποτέλεσμα δεν είναι βέβαια οι πιο ανταγωνιστικές τιμές των ελληνικών προϊόντων. Αντιθέτως η αύξηση της εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας από τα Μητροπολιτικά οικονομικά κέντρα της ΕΕ και της Παγκοσμιοποίησης που βασίζεται στα δάνεια  από τους υπερεθνικούς  θεσμούς, τη λεγόμενη ΤΡΟΪΚΑ, που ελέγχουν τη ροή χρήματος,. Η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ/ΟΝΕ και γενικότερα την Παγκοσμιοποίηση έχει ως συνέπειες την κινεζοποίηση της εργασίας, τη βουλγαροποίηση των μισθών και το πλήρες ξεχαρβάλωμα του «κράτους πρόνοιας» (δηλ. τη καταστροφή του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας, της παιδείας κ.λπ.), την εκποίηση των δημόσιων αγαθών όπως το ρεύμα, το νερό κ.λπ. και το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου (λιμάνια, αεροδρόμια, ακτές κ.λπ.)..  Τα Μνημόνια απλά επικυρώνουν τα αποτελέσματα της ένταξής μας στις δυνάμεις της διεθνοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας. Τα «αποτελέσματα» που βιώνουμε ως λαός συμπυκνώνονται στην πρόταση:«Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ».

Μέρα Μαγιού...