ΣΕ ΜΥΚΟΝΟ ΚΑΙ ΠΑΡΟ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ “ΠΟΥ ΤΑ ΕΦΑΓΑΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ”

Μπορεί ο εργαζόμενος λαός μας να μετρά τις πληγές του.

Οι αυτοκτονίες αυξάνονται, η μετανάστευση μεγαλώνει, η ανεργία των νέων στο 65%. Χιλιάδες απολύονται σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σχολεία-νοσοκομεία-παιδικοί σταθμοί κλείενουν. Ο υπουργός Παδείας απαγορεύει την παιδεία στα παιδιά της εργατικής τάξης και τα φορολογικά βάρη γίνονται ασήκωτα.

Ένα νέο παιδί, μόλις 18 ετών σκοτώνεται, προσπαθώντας να ξεφύγει από τους διώκτες του καθώς δεν είχε να πληρώσει εισιτήριο στο τρόλει.

Η ναζιστική Χρυσή Αυγή εγκληματεί συστηματικά, τραμπουκίζει και διαφημίζει τη φασιστική πραμάτεια της, ενώ το επίσημο κράτος εφαρμόζει την πιο στυγνή ναζιστική-ρατσιστική-κατασταλτική πολιτική κατά των μεταναστών, αναβιώνοντας τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μετατρέπει τη χώρα στο μεγαλύτερο ιμπεριαλιστικό ορμητήριο.

ΣΙΩΠΗ ΟΜΩΣ: ΜΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΣΤΕ. ΘΑ ΧΑΛΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΡΑΣΤΩΝΗ ΤΩΝ ΜΙΖΑΔΟΡΩΝ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΟΠΛΩΝ ΠΟΥ ΛΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΜΥΚΟΝΟ ΚΑΙ ΠΑΡΟ...

Διαβάζουμε στο onalert.gr

Ενιαίο Μέτωπο vs Λαϊκό Μέτωπο

Αναδημοσίευση από τον Εργάτη

“Συμπόρευση”, Αλιέντε και κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Η απόφαση για συμμετοχή της κ.ο. Ανασύνταξη στη “συμπόρευση δυνάμεων και αγωνιστών…” καθώς και η ιδεολογική – ιστορική επιχειρηματολογία για τη στήριξη της, όπως αυτή εκφράστηκε με αρθρογραφία του γραμματέα της ΠΕ, αποτελεί μια ρεφορμιστική πολιτική επιλογή που βρίσκεται σε αντίθεση με τις αποφάσεις της τελευταίας τακτικής συνδιάσκεψης της οργάνωσης και σηματοδοτεί την προσχώρηση σε ιδεολογικές αντιλήψεις αντίθετες με τις θεμελιακές – ιδρυτικές – προγραμματικές θέσεις της κ.ο. Ανασύνταξη. 

Το μεταβατικό πρόγραμμα το οποίο επεξεργάστηκε η κ.ο. Ανασύνταξη στην 3η της συνδιάσκεψη ως βάση για τη δημιουργία ενιαίου πολιτικού μετώπου, στη διάρκεια των τελευταίων τριών χρόνων υιοθετήθηκε διακηρυκτικά από διάφορες δυνάμεις της Αριστεράς. Στις περισσότερες ωστόσο περιπτώσεις το πρόγραμμα αυτό ακρωτηριαζόταν μέσα από διάφορες διασταλτικές διατυπώσεις, ερμηνείες και χρήσεις. Η κ.ο Ανασύνταξη θεωρούσε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ “ταλαντευόμενη δύναμη του μεταβατικού προγράμματος” ακριβώς επειδή δυνάμεις στο εσωτερικό της συνέδεαν το πρόγραμμα με ρεφορμιστικές κατευθύνσεις (πχ Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου), ακρωτηρίαζαν βασικά σημεία του όπως η έξοδος από ευρώ/ΕΕ/ΝΑΤΟ με διατυπώσεις που είχαν “αντι-ευρώ” αλλά όχι και “αντί-ΕΕ” χαρακτήρα ή ταύτιζαν το μεταβατικό πρόγραμμα με διαχειριστικές κατευθύνσεις τύπου Αργεντινής. Τέτοιες ταλαντεύσεις στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζονταν ειδικά από την ΑΡΑΣ καθώς και την ΑΡΑΝ. 

Η κ.ο. Ανασύνταξη επέμεινε πεισματικά στην ακριβή και ολοκληρωμένη διατύπωση του προγράμματος, ως αναγκαία εγγύηση για τον εργατικό χαρακτήρα του προγράμματος. Τα προγράμματα δεν είναι συμβολαιογραφικές πράξεις, είναι επιστημονική αποτύπωση ταξικών συμφερόντων.

Ό,τι “περισσεύει” πρέπει να εξοντωθεί

Τι κοινό μπορεί να έχει η εκκένωση των τριών καταλήψεων στην Πάτρα ξημερώματα 5ης Αυγούστου με τις χιλιάδες απολύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες στο δημόσιο, το κλείσιμο δεκάδων νοσοκομείων και εκατοντάδων σχολείων μαζί και τομέων της τεχνικής εκπαίδευσης και όλα αυτά με την εξέγερση (Αμυγδαλέζα 10-11/8) στα στρατόπεδα εγκλεισμού χιλιάδων μεταναστών και με τις επιχειρήσεις καταστροφής καταυλισμών τσιγγάνων σε περιοχές της Πελοποννήσου;


Ό,τι “περισσεύει” πρέπει να εξοντωθεί


Μια προφανής απάντηση θα ήταν ότι το κράτος έκτακτης ανάγκης εμπεδώνει την παρουσία του σπάζοντας κάθε τόσο το προηγούμενο ρεκόρ καταστολής και αυταρχισμού, την ίδια στιγμή που η κατεδάφιση του κοινωνικού δημόσιου τομέα συνοδεύεται από την απόλυτη κυριαρχία του κατασταλτικού του τομέα. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Οι συντονισμένες αυτές πράξεις αποτελούν μέρος μιας συνολικότερης στρατηγικής επίλυσης της κρίσης. Η καταστροφή του πλεονάζοντος κεφαλαίου (και τέτοιο είναι εκείνο που δεν παράγει τα προσδοκώμενα ποσοστά κέρδους τέτοια που να μπορούν να το αναπαράγουν) συνοδεύεται από μια εκτεταμένη καταστροφή της εργασίας και συνάμα των θεσμών (κράτος πρόνοιας ή κοινωνικό κράτος) αναπαραγωγής τους. Στην εποχή της κρίσης και μιας παρατεταμένης ύφεσης ότι “περισσεύει” πρέπει να εξοντωθεί. Ότι περισσεύει βεβαίως για τις ανάγκες του κεφαλαίου προκειμένου μέσω της απορρύθμισης της προηγούμενης ισορροπίας (μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο) το σύστημα να καταστεί εκ νέου λειτουργικό και το κεφάλαιο κερδοφόρο. Αυτό που ζούμε είναι μια εκτεταμένη καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων και των θεσμών (εκπαίδευση, πρόνοια κλπ) της μεταπολεμικής δυτικής δημοκρατίας που συνόδευσαν μια ορισμένη ταξική ισορροπία. Ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί σε αυτό το επίπεδο με έναν ανεξέλεγκτο πόλεμο, το κεφάλαιο επιχειρεί να πετύχει μέσα από μια ελεγχόμενη καταστροφή. Ότι ακριβώς συμβαίνει με τη διαχείριση των κρατικών χρεών και της χρεοκοπίας των τραπεζών. Οριζόντια κουρέματα ούτως ώστε να θιχτούν όλοι από λίγο ή και περισσότερο, αποφεύγοντας έτσι ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο που να οδηγήσει στην απώλεια του ελέγχου της εξουσίας. Η αστική τάξη μέσα από το κράτος της πρέπει να αποδείξει και στην εποχή της κρίσης ότι μπορεί να εγγυηθεί το status quo και την διατήρηση της υπάρχουσας κοινωνικής πυραμίδας. Ο μικροαστός που στήριξε στα χρόνια της ευμάρειας τα μεγάλα αφεντικά του, τώρα οφείλει να πολεμήσει στο πλευρό τους, χάνοντας ακόμα και την περιουσία του, με όφελος στην “επανεκκίνηση της οικονομίας” να βρεθεί όχι στον πάτο της κοινωνίας, αλλά τουλάχιστον εκεί που ήταν πριν το 2009. Βεβαίως κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί με σιγουριά την επιτυχία αυτής της στρατηγικής και την αποκατάσταση της ισορροπίας του συστήματος, ούτε για τις ενδεχόμενες παρενέργειές της (φασιστική εναλλακτική) από νέες κοινωνικοπολιτικές συμμαχίες που επιδιώκει η άρχουσα τάξη προκειμένου να ανασυνθέσει το μπλοκ εξουσίας της με δυνάμεις που ενώ δρουν συμπληρωματικά στην επιβολή του νόμου και της τάξης ταυτόχρονα όμως μπορούν να πάρουν και τις δικές τους πρωτοβουλίες.

ΟΤΑΝ Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ

 Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του εκφασισμού της κοινωνίας μας που προκαλεί η ταξική κυβερνητική πολιτική, τα Μνημόνια των Ε.Ε.-ΔΝΤ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ και ο εκβαρβαρισμός των ΜΜΕ αποτελεί το παρακάτω δημοσίευμα του μιλιταριστικού defence point με τίτλο "Μήπως να τους πηγαίναμε στο Χίλτον για… κατευνασμό;".

Tα ερωτήματα που θέτει με αδίστακτο τρόπο το άρθρο για τον τρόπο σύλληψης, εγκλεισμού και διαβίωσης των μεταναστών στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης των Χρυσοχοίδη-Δένδια, θα μπορούσαν να απαντηθούν με βάση την ναζιστική τεχνογνωσία και εμπειρία.  

Καταλληλότεροι για αυτό είναι σαφώς η ακροδεξιά γκρούπα που μας κυβερνά και η ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (2)

Του Τάκη Φωτόπουλου (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 11 Αυγούστου 2013)



Δεν είναι τυχαίο που Κεϋνσιανοί και «Μαρξιστές» καταφεύγουν σε δόγματα όταν προσπαθούν ν' αγνοήσουν την παγκοσμιοποίηση, εφόσον τόσο τα στατιστικά δεδομένα (που παρερμηνεύουν κατά βούληση), όσο και η ιστορική εμπειρία, τους διαψεύδουν οικτρά, όπως θα δούμε στα επόμενα άρθρα. Όμως, οι συνέπειες δεν είναι απλά θεωρητικές. Έχουν τραγικά αποτελέσματα σε λαούς ολόκληρους, όπως ο Ελληνικός, που αποπροσανατολίζονται συστηματικά, κυρίως από «προοδευτικούς» αναλυτές ―εξαιρουμένων βέβαια των κομουνιστών που απλά προσκολλώνται σε δόγματα του περασμένου αιώνα.

Έτσι, οι Κεϋνσιανοί για να «εξηγήσουν» τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση καταφεύγουν σε «δόγματα σοκ» ή σε κατάφωρη παρερμηνεία των στατιστικών στοιχείων ―όλα αυτά  με Μαρξίζουσα σάλτσα για να φαίνονται και «προοδευτικά». Και αυτό, γιατί ξέρουν ότι αν δεχτούν την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση σαν αναπότρεπτο συστημικό φαινόμενο μέσα στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα της αγοράς, θα πρέπει να αλλάξουν... θεωρία, εφόσον σήμερα ο Κεϋνσιανισμός, που θεμελιώθηκε στην εποχή του κράτους-έθνους, είναι νεκρός και θαμμένος για πάντα. Όχι, βέβαια, από τους «κακούς» νεοφιλελεύθερους, αλλά από το γεγονός ότι, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, (όπως επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση που δεν αμφισβητούν!), μόνο ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός θα ήταν πια δυνατός. Αλλά, ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός είναι απλά κακόγουστο ανέκδοτο! Ούτε οι χώρες της «Ομάδας των 7», όπου εδράζονται βασικά οι υπερεθνικές επιχειρήσεις (η ψυχή της παγκοσμιοποίησης) αλλά ούτε και τα οικονομικά «θαύματα» της «Ομάδας των 20» (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.), θα δεχόντουσαν ποτέ αυστηρούς κοινωνικούς ελέγχους στις αγορές κεφαλαίου, εργασίας αλλά και εμπορευμάτων, όπως προέβλεπε ο Κεϋνσιανισμός. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε το τέλος των υπερεθνικών επιχειρήσεων και, επομένως, το τέλος της «ανάπτυξης» των τελευταίων 30 περίπου χρόνων που θεμελιωνόταν στην διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς και, φυσικά, την κατάρρευση των οικονομικών «θαυμάτων» που αναδύθηκαν βασικά χάρη  στις υπερεθνικές επιχειρήσεις που μετακόμισαν στο Νότο για να εκμεταλλευθούν τις εκεί άθλιες συνθήκες εργασίας!

Διευκρινιστική (;) ανακοίνωση του ΚΚΕ για την πώληση του «902»

Σχόλιο Κόκκινου Τύπου: Και να που αυγουστιάτικα βρέθηκε το καινούριο σημείο διαχωρισμού του ΚΚΕ από την υπόλοιπη αριστερά. Δίνουν και παίρνουν οι ανακοινώσεις και η αρθρογραφία ένθεν κακείθεν για την πώληση του «902».

Τους μεν τους έπιασε τάχα μου ο πόνος για την ευκαιρία που χάθηκε για μια ραδιοτηλεοπτική συχνότητα της "ενωμένης αριστεράς".

Οι δε, επικαλούνται μονίμως τις...οικονομικές δυσκολίες. Από τη μία αποδεχόμαστε (όποτε μας βολεύει) πως σοσιαλιστικές νησίδες στον καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρξουν και από την άλλη είναι (ευρω)μονόδρομος η πώληση με όλες τις "νόμιμες διαδικασίες". 

Εργαζόμενοι στη Ζώνη Περάματος: "Ούτε ψωμί, ούτε νερό από τους φασίστες"

«Ούτε ψωμί, ούτε νερό καταδεχόμαστε να πάρουμε από τα χέρια των φασιστών», τονίζεται σε κοινή ανακοίνωση του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά, της Πανελλήνιας Ένωσης Αμμοβολιστών - Καθαριστών, του Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών και του Σωματείου Ηλεκτρολόγων Πλοίων, όπου διαμηνύεται ότι οι χρυσαυγίτες είναι ανεπιθύμητοι στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος.

 Πέμπτη περίπου 40 άτομα που επιστράτευσε η Χρυσή Αυγή πήγαν παραταγμένοι και με πλήρη εξοπλισμό στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος. Ανάμεσά τους οι βουλευτές του νεοναζιστικού κόμματος, Γ. Λαγός, Ηλ. Παναγιώταρος και Ν. Μίχος.

Κανείς δεν δέχτηκε να συνομιλήσει μαζί τους. Κάθισαν μόνοι τους σε ένα τραπέζι με κάποιους «δικούς τους» και εξαπέλησαν έναν οχετό απέναντι σε μετανάστες και εργαζόμενους, σύμφωνα με όσα καταγγέλονται στην ανακοίνωση. 


Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Eξέγερση μεταναστών με νεκρούς(;) στην Αμυγδαλέζα μετά από ρατσιστικές κτηνωδίες αστυνομικών

Η κτηνώδης αντιμετώπιση των αστυνομικών φυλάκων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Αμυγδαλέζας ξεπέρασε κάθε όριο προκαλώντας έκρηξη οργής των κρατουμένων. Έκοψαν το ρεύμα εδώ και τρείς μέρες από δύο κοντέινερ διότι οι μετανάστες έβαλαν να δουλέψουν τα κλιματιστικά! Οι μετανάστες αρνήθηκαν να μπουν μέσα στους σκοτεινούς φούρνους. Οι αστυνομικοί τους πίεζαν βρίζοντας χυδαία και χτυπώντας ενώ κάποιοι αστυνομικοί πάτησαν το φαγητό τους φωνάζοντας «δεν μας νοιάζει αν πεθάνετε». Μετά γενικεύτηκε  η σύγκρουση με φωτιές σε μεγάλο μέρος του στρατοπέδου.

Μετανάστες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν βαριά τραυματίες που βρίσκονταν στο χώμα χωρίς να έχουν  τίς αισθήσεις τους και ότι ένας η δύο είναι νεκροί.

Κύριε, διαφύλασσε τον Φύρερ!

1943: Οπλίτης των Ταγμάτων Ασφαλείας φυλά απαγχονισμένο Έλληνα Πηγή: Αρχείο Bundesarchiv, Φωτογράφος:  Drehsen. Διατίθεται και από τη Βικιπαίδεια.

Στις 20 Ιουλίου 1944 έγινε ανεπιτυχής απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ στο κρησφύγετό του στην Πολωνία από ομάδα αξιωματικών του ναζιστικού στρατού  οι οποίοι εφάρμοσαν το σχέδιο Βαλκυρία.[1]

Άμεσα ο Διονύσιος Παπαδόγκωνας έστειλε στον Χίτλερ το ακόλουθο συγχαρητήριο τηλεγράφημα εκφράζοντας την ικανοποίηση του ιδίου και 5.000 Ταγματασφαλιτών του Μοριά, για τη «διαφύλαξη του Χίτλερ από τον Θεό». Στις 13 Αυγούστου 1944 έφθασε και η απάντηση του Χίτλερ.[2,3]

ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ !

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 12/8 ΣΤΙΣ 12.00 μ.μ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

Στα μέσα Ιουλίου του 2013 η εργοδοσία στον ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ κάλεσε σε συνάντηση τους εργαζόμενους αναγγέλλοντας μας με τελεσίγραφο τρόπο, το κλείσιμο της επιχείρησης εντός δύο εβδομάδων, επικαλούμενη οικονομικές δυσκολίες. Επιπλέον, η εργοδοσία υποστήριξε πως στη θέση της παλιάς επιχείρησης θα ανοίξει μια καινούργια, με διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς και διαφορετικό αντικείμενο. Η πραγματικότητα, όμως είναι διαφορετική. Το Σχέδιο της εργοδοσίας είναι η συγχώνευση των δύο επιχειρήσεων τους ΄΄ΚΑΦΕΝΑΙ΄΄ και ΄΄ΜΥΡΣΙΝΗ΄΄ και η απομάκρυνση όσων εργαζομένων από εμάς, τολμήσαμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και άρα να είμαστε ασύμφοροι για τα δεδομένα της εργοδοτικής ασυδοσίας.

Στις 17/7 καταθέσαμε ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης και το δικαστήριο επέβαλε προσωρινά, την απαγόρευση κάθε μεταβολής της κατάστασης του ΚΑΦΕΝΑΙ. Η εργοδοσία κάνοντας ένα βήμα εμπρός, οδηγώντας την αντιπαράθεση στα άκρα, στις 5/8 έκλεισε το κατάστημα, παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα και απέλυσε εκδικητικά και καταχρηστικά, 3 συναδέλφισες.