Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Αυτή η Δευτέρα δεν θα είναι σαν τις άλλες Δευτέρες



http://galaria2010.blogspot.com/2011/10/blog-post_30.html


Αυτή τη Δευτέρα δεν θα ξυπνήσω στις 5:00 τα χαράματα, δεν θα μαζέψω τα τάπερ με τα φαγητά της βδομάδας, δεν θα κάνω 100 χιλιόμετρα για να φτάσω στην δουλειά μου. Γιατί δεν έχω πλέον δουλειά.
Η εταιρία μου αποφάσισε πως δεν υπάρχει πλέον θέση για μένα, με αποζημίωσε και με έστειλε στο ταμείο ανεργίας.
Θα περιμένει κανείς από έναν πρόεδρο Σωματείου όπως εγώ να πει πως τίποτα δεν πάει χαμένο, ψηλά το κεφάλι συνάδελφοι, θα βρεθούμε στους δρόμους και πως όλοι ενωμένοι μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Ωραία είναι όλα αυτά αλλά εγώ θα μιλήσω για συναισθήματα, για φόβους, για συμπεράσματα. Τα άλλα θα τα γράψω σε κάποια ανακοίνωση, μπας και την διαβάσει κανείς και αποφασίσει να σηκώσει τον κώλο του και βγει στους δρόμους.

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές του εκπαιδευτικού κινήματος


Δίωξη στον Κώστα Τουλγαρίδη! Διότι δεν συνεμορφώθη…


Η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και η τρομοκρατία δε θα περάσουν

Μέρες χούντας θυμίζει η δίωξη του συναδέλφου Κώστα Τουλγαρίδη, μέλους του ΔΣ του συλλόγου «Κ. Σωτηρίου», πρώην μέλους του ΔΣ της ΔΟΕ και αναπληρωματικού αιρετού στο ΑΠΥΣΠΕ Αττικής.
Ξεθάβοντας τις πιο χουντικές και ανενεργές διατάξεις του κώδικα τον κατηγορούν για «αναξιοπρεπή διαγωγή υπαλλήλου εντός υπηρεσίας, άσκηση αδικαιολόγητης κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής, απείθεια». Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με συνδικαλιστική δίωξη γιατί στο πρόσωπο του συνάδελφου Τουλγαρίδη Κώστα επιδιώκουν να ποινικοποιήσουν κάθε αντίδραση απέναντι στις αυθαιρεσίες και τις πολιτικές επιλογές Κυβέρνησης, υπουργείου Παιδείας και διοίκησης. Επιδιώκουν να χτυπήσουν τη συνδικαλιστική δράση, την υπεράσπιση των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και την πάλη ενάντια στην πολιτική της κατεδάφισης της δημόσιας εκπαίδευσης και τη βαρβαρότητα των Μνημονίων.

Η επιλογή των «παραπτωμάτων» και η «τεκμηρίωσή» τους όσο και η δίωξη του Παντελή Βαϊνά, αιρετού της Γ΄ Αθήνας και του Μπάμπη Κόκλα, προέδρου της Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας από το Υπ. Παιδείας και η λυσσασμένη στοχοποίηση της ΟΛΜΕ ως υπεύθυνη για την λαϊκή έκρηξη στις παρελάσεις, εντάσσονται στο ίδιο συντονισμένο σχέδιο από την πλευρά του Υπ. Παιδείας και της κυβέρνησης.

Γιατί κλαις, Πρόεδρε;



Είδα το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να ορθώνεται.
Είδα το φάσκελο του έφηβου στους κομισάριους.
Είδα τους νέους ν’ αποστρέφουν το βλέμμα απ’ την εξέδρα του καίσαρα.
Είδα το  πένθος στα άσπρα πουκάμισα.
Είδα τη σημαία να ατενίζει το λαό.
Είδα στις μπάντες με μαύρες κορδέλες
Είδα την απόγνωση να γίνεται οργή,
την οργή να παίρνει στόμα,
το στόμα να καταριέται και ν’ απαιτεί.

ΕΠΕΛΑΣΗ, ΠΑΡΕΛΑΣΗ, ΠΡΟΕΛΑΣΗ

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Παρουσίαση του βιβλίου της Σοφίας Κολοτούρου με αφορμή τη δεύτερη έκδοσή του


Να πάψουν οι στημένες διώξεις σε βάρος του Παναγιώτη Βήχου







Στις 23 Νοεμβρίου η τελική μάχη στο κακουργιοδικείο. 14 χρόνια σύντροφοι!


Τα έχουμε πει, τα γνωρίζετε όλοι. 14 χρόνια στο εδώλιο επειδή τόλμησα να καταγγείλω, to 1998, με αδιάσειστα στοιχεία έναν σωματέμπορο που ήταν διοικητής σε νησί του Αιγαίου! Ο διοικητής αθωώθηκε, ένας Δεσπότης, που τον είχε καταγγείλει και αυτός, μετατέθηκε σε άλλη περιοχή (!!!) και εγώ κατηγορούμαι και αθωώνομαι από το 1998 (!!!) και ξανά παραπέμπομαι με τις ίδιες κατηγορίες και αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα για την απίστευτη ταλαιπωρία μου και αντί να με αφήσουν ήσυχο ξαναπαραπέμπομαι να δικαστώ αυτή τη φορά σαν κακούργος, στο Κακουργιοδικείο! Πολύ τράβηξε αυτή η μεθοδευμένη προσπάθεια σπίλωσής μου και φυλάκισής μου από τους άνανδρους σκευωρούς της ΓΑΔΑ και από κάποιους εισαγγελείς που συνεχίζουν τις διώξεις ενώ γνωρίζουν ότι δεν έχω καμία σχέση για ότι με κατηγορούν. Καιρός να μπουν τα πράγματα στη θέση τους και θα μπουν! Θέλω μόνο την συμπαράστασή σας και την παρουσία σας στο κακουργιοδικείο. Μάρτυρες υπεράσπισής μου βουλευτές, Πανεπιστημιακοί, Εκπαιδευτικοί, Δημοσιογράφοι, Συνδικαλιστές, γυναικείες οργανώσεις κλπ. Κανένα κάθαρμα του κράτους δεν μπορεί να περιμένει ότι θα επιτύχει το σκοπό του.
 
Βήχος Παναγιώτης 
 
Η Καταγγελία – Ολόκληρο το χρονικό της απίστευτης αστυνομικής σκευωρίας σε βάρος του Παναγιώτη Βήχου
 
Κι ΕΔΩ 
Η Καταγγελία  

Υπογραφές συμπαράστασης στο vihospanos@yahoo.gr  

Δείτε επίσης: http://kokkinostupos.blogspot.com/2011/10/blog-post_9073.html

Πρωτοβουλία για ένα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Συνάδελφοι, σύντροφοι, στις 19-20 Οκτωβρίου ζήσαμε την μεγαλύτερη απεργιακή συγκέντρωση και πορεία των τελευταίων δεκαετιών. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων και νυν και μελλοντικών ανέργων κατέβηκαν για να διαδηλώσουν όχι ως «αγανακτισμένοι», αλλά ως εργάτες που έχουν αποφασίσει να υπερασπιστούν τις ζωές τους. Οι λαϊκές μάζες που πλημμύρισαν τους δρόμους και το Σύνταγμα στην Αθήνα αλλά και σε όλη την χώρα έχουν καταλάβει ότι ο εχθρός τους βρίσκεται στους ίδιους τους τόπους εργασίας σαν διευθυντές και αφεντικά. Εχουν καταλάβει ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τις εργασιακές τους συνθήκες, αν δεν αλλάξουν σε επίπεδο καθημερινότητας τις ζωές τους και επομένως αν δεν δώσουν πολιτική έκφραση στις ανάγκες τους. Κατανονοούν ότι δεν κάνουν τίποτε αν δεν ανατραπεί άμεσα αυτή η κυβέρνηση-υπηρέτης του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου. H υπερψήφιση του αισχρού πολυνομοσχέδιου της κυβέρνησης της Tρόικας δεν έχει καμιά κοινωνική νομιμοποίηση.


Ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι εχθροί δεν είναι μόνο η κυβέρνηση και οι δυνάμεις καταστολής, αλλά και οι γραφειοκράτες που μιλούν στο όνομα της εργατικής τάξης. Κανείς δεν έχει καμμιά εμπιστοσύνη στους καρεκλοκένταυρους της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και στις μονοήμερες ή διήμερες γενικές απεργίες που (απο)διοργανώνουν και εκτονώνουν το εργατικό επαναστατικό κίνημα. Ο λαός που έσπρωξε τα κάγκελα μπροστά στο στάβλο των καπιταληστών και επί ώρες πετροβολούσε τους υπερασπιστές της «δημοκρατίας» των Λάτσηδων, των Βαρδινογιάννηδων, των Μπομπολαίων και των Τροϊκανών ήξερε ότι δεν είχε τίποτα να περιμένει απο τους επαγγελματίες πυροσβέστες των αγώνων.

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

ΤΟ ΛΑΪΚΟ «ΟΧΙ» ΚΑΙ Η ΦΑΣΙΖΟΥΣΑ ΧΟΥΝΤΑ

Το θρασύτατο πανηγύρι που είχαν στήσει χθες οι πολιτικοί απατεώνες της Κοινοβουλευτικής Χούντας (με την απαραίτητη βοήθεια των αντίστοιχων απατεώνων και ακαδημαϊκών «ΕΕ-δίαιτων αναλυτών» στα ΜΜΕ) για τη «σωτηρία της Πατρίδας», που προφανώς περνά μέσα από τη μεταμόρφωση της χώρας και σε τυπικό προτεκτοράτο, είχε σήμερα άδοξο τέλος, με τα λαϊκά στρώματα να βροντοφωνάζουν ένα μυριόστομο «ΟΧΙ» σχεδόν σε κάθε πόλη της  χώρας όπου είχαν μαζευτεί οι «επίσημοι». Και όχι μόνο αυτό, αλλά και να μετατρέπουν σε λαϊκή γιορτή το ΟΧΙ, καταλαμβάνοντας τις θέσεις των «επισήμων», όπως άλλωστε λαϊκή γιορτή ήταν και το ΟΧΙ κατά του φασισμού το 1940, που ξεστόμισε μυριόστομα πάλι ο λαός και όχι μια άλλη Χούντα που κυβερνούσε τότε. Το σημερινό μάλιστα ΟΧΙ είναι πολύ πιο βαθιά κοινωνικό γιατί δεν έχει μόνο στόχο την εθνική απελευθέρωση, αλλά—και προπαντός—την κοινωνική απελευθέρωση των λαϊκών στρωμάτων από τις ντόπιες και ξένες ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα, όπως εκφράζονται από την ντόπια Χούντα που παριστάνει την κυβέρνηση,  και από την υπερεθνική ελίτ/Χούντα, με τη μορφή της Τρόικας, η οποία τώρα θα παίρνει κάθε σημαντική οικονομική (και εξαρτώμενα πολιτική) απόφαση για τις ζωές μας. Γι’ αυτό και τα καθεστωτικά ΜΜΕ ήδη καταδίκασαν τις λαϊκές εκδηλώσεις και μιλούν για προσβολή του συμβόλου της «εθνικής ενότητας» (αλήθεια ποια είναι αυτή;).


"Μαρξ - Μπακούνιν για το Σοσιαλιστικό Κράτος"

Συνέντευξη που παραχώρησε ο Γιώργο Ρούσης με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του
"Μαρξ-Μπακούνιν για το Σοσιαλιστικό Κράτος".

Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στο blog "Ελευθερία ή Τίποτα".

Οι αντιδράσεις των μαθητών στις παρελάσεις

Γιουχάισμα του Μ. Παπαϊωάννου σε χθεσινή παρέλαση

Τραγούδια της κατοχής: ο "Σαλταδόρος"

Ένα αριστούργημα του Μιχάλη Γενίτσαρη (στίχοι και μουσική). Γραμμένο στην κατοχή, αναφέρεται στους μικρούς σαλταδόρους που προκειμένου να επιβιώσουν πηδούσαν στα γερμανικά καμιόνια και έκλεβαν τρόφιμα.

Ο ίδιος ο Γενίτσαρης ανέφερε: «πολέμησα τους Γερμανούς με τους σαλταδόρους».

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

ΜΑΤΑΙΩΘΗΚΕ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ. ΟΠΟΥ ΦΥΓΕΙ -ΦΥΓΕΙ ΟΙ ΠΑΣΟΚΟΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ

Το καλύετρο ΟΧΙ είπε σήμερα ο εργαζόμενος λαός μας.
Ένα ΟΧΙ ΤΑΞΙΚΟ, ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΑΚΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ.
 
Παντού, σε όλη την Ελλάδα, μαυρά περιβραχιόνια εκπαιδευτικών, οι μαθητές να στρέφουν απέναντι από τις επέισημες πολιτικές-στρατιωτικές-θρησκευτικές αρχές, το πρόσωπο τους, παντού άνεργοι-εργαζέομνοι-φοιτητές-μαθητές κατέκλυσαν τους δρόμους των φασιστικής έμπευσης παρελάσεων με την κοινωνική Οργή!  

Στην Αθήνα η κυβέρνηση έκανε επίδειξη αστυνομοκρατίας και καταστολής: ΜΑΤ-ΑΣΦΑΛΙΤΕς, ΚΆΓΚΕΛΑ!
Όμως το αποκορύφωμα ήρθε από τη Θεσσαλονίκη.
Απίστευτο κι όμως αληθινό. Διαδηλωτές ,πολίτες της Θεσσαλονίκης, εμπόδισαν τη διεξαγωγή της στρατιωτικής παρέλαση!
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ,ο ΥΕΘΑ, η στρατιωτική ηγεσία αποχώρησε από την εξέδρα των επισήμων, με τον κ.Παπούλια να εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός..
Από το πρωί πλήθος κόσμου είχε αποκλείσει και τις δύο πλευρές της λεωφόρου όπου θα γινόταν η παρέλαση και όσο η ώρα περνούσε όλο και περισσότερο πλήθος κατέβαινε στο δρόμο!
Οι αστυνομικές δυνάμεις δεν είχαν πια καμιά δυνατότητα επέμβασης, αφού θα γινόταν παρέλαση με δακρυγόνα!

ΑΕΡΑ να φύγει η χολέρα κυβέρνησης κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ



Λαέ μην σφίξεις άλλο το ζωνάρι


Κόβουν μισθούς-συντάξεις, αγοράζουν Αστυνομικά ελικόπτερα για Έλεγχο Πλήθους


Οι μέρες της κυβέρνησης είναι μετρημένες. Μπορεί τα γεγονότα της 20ης Οκτωβρίου να αποκάλυψαν την πολιτική γύμνια και τις πολιτικές στοχεύσεις, να προκάλεσαν αηδία και να πάγωσαν τις αντιδράσεις.


Μόνο όμως προσωρινά. Οι μαζικές και οργισμένες λαϊκές αντιδράσεις εναντίον του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Π.Μπεγλίτη και ότι φοβούνται ότι θα ζήσουν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ στις παρελάσεις, αποτελούν προμήνυμα της μεγάλης κοινωνικής εξέγερσης που πλησιάζει ολοένα και περισσότερο.
Ο τρόμος πλέον φωλιάζει στο Μαξίμου και στη Βουλή.
Για αυτό και τρέχουν να προμηθεύσουν με νέα ελικόπτερα την Αστυνομία ώστε να επιτύχουν πιο αποτελεσματικό έλεγχο του πλήθους των εκατοντάδων χιλιάδων αγανακτισμένων που πρόκειται άμεσα να πλημμυρίσουν τους δρόμους.

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Σχήματα της ΕΑΑΚ Ιωαννίνων: εκτιμήσεις για την 48ωρη απεργία και κριτική της "κριτικής" των δυνάμεων της αριστεράς*


Στο 2μερο της γενικής απεργίας 19-20 Οκτώβρη, σε όλους τους δρόμους της χώρας βρέθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, δείχνοντας έμπρακτα την εναντίωση τους στην πολιτική της κυβέρνησης η οποία οδηγεί στην εξαθλίωση και στην ανέχεια το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στη γενική απεργία αποτυπώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την κοινωνική ένταση που επικρατεί με μαχητικές απεργίες διαρκείας σε πολλούς κλάδους εργαζομένων αλλά και με μαζικές πανελλαδικές δράσεις, όπως καταλήψεις πολιτικών γραφείων, δημοσίων κτιρίων και υπουργείων (οι οποίες μεταξύ άλλων επέφεραν το μπλοκάρισμα της επίταξης των εργαζομένων στην καθαριότητα των δήμων).

Ελληνικός μιλιταρισμός και η αντίσταση των φαντάρων

Συνέντευξη που παραχώρησε η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων στο http://www.aformi.gr



spartakos from www.aformi.gr on Vimeo.

Η απεργία σταμάτησε, ο αγώνας συνεχίζεται


Το χαρτί που κρατάς στα χέρια σου δεν έχει το χαρακτήρα του απολογισμού της μάχης που δώσαμε. Δεν έχει καν τη φιλοδοξία να απαντήσει στα τόσα ερωτήματα, που εκ των πραγμάτων υπάρχουν και ζητάνε απαντήσεις. Όλοι άλλωστε ξέρουμε πολύ καλά πως έχουμε μπει σε μια πολύ σκληρή εποχή. Ξέρουμε καλά ότι είμαστε μόνο στην αρχή της πρωτόγνωρης κατάστασης που θα αντιμετωπίσουμε. Γιατί ακόμα και αν τα οικονομικά πράγματα παραμείνουν ως έχουν αυτή τη στιγμή, το βέβαιο είναι ότι η χώρα θα βυθιστεί σε βαθιά ύφεση, σε τρομερή έξαρση της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης.

Βέβαια τα πράγματα δεν θα παραμείνουν όπως έχουν. Νέα «μέτρα» θα εμφανιστούν στον ορίζοντα με φόντο το περιβόητο κούρεμα. Νέοι εκβιασμοί θα προηγηθούν της 7ης δόσης. Η κρίση θα βαθαίνει, η οικονομική ύφεση θα σαρώνει τα πάντα. Είμαστε στην εποχή της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και τώρα χτυπάει τη λεγόμενη ευρωζώνη. Η Ελλάδα για πολλούς λόγους,
κυρίως λόγω της αδηφαγίας των λαμόγιων και των καπιταλιστών, βρέθηκε στην κορυφή του παγόβουνου. Ζούμε στο πετσί μας, αυτό που κάποτε διαβάζαμε στα βιβλία: Την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία, το δημοκρατικό περίβλημα της βαρβαρότητας, αδυνατεί να μας κοροϊδεύει πια. Το σύνθημα «Η χούντα δεν τελείωσε το ‘73» περιγράφει με μοναδική γλαφυρότητα τη δικτατορία του κεφαλαίου απέναντι στην εργασία.


Τη δικτατορία των ΜΑΤ, των δακρυγόνων που δολοφόνησαν τον εργάτη Δημήτρη Κοτζαρίδη (τον πρώτο νεκρό διαδηλωτή από χημικά), των δικαστικών απαγορεύσεων, των χαρατσιών, των εκβιασμών, των δήθεν φίλων του λαού, που υπερασπίζονται τις ζεστές καρέκλες τους στην ιεραρχία της Πασοκικής και κρατικής εξουσίας.

Στις 28 Οκτωβρίου μετατρέπουμε τις παρελάσεις σε λαϊκές διαδηλώσεις!

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Με ποια πλευρά είμαστε;

Στο δίπολο υποταγή ή χειραφέτηση, επιλέγεις. Πολιτική στάση και γραμμή.

Ως συνεπής, την  υπηρετείς σε όλες τις καμπές. Προφανώς και στις κρίσιμες.
Εκεί που όσοι κάθονται στη μέση αναποφάσιστοι ή αδύναμοι, ξεσκίζονται.
Εκεί που τα υπόγεια τούνελ της γραμμικότητας μπορεί να συνεχίσουν την παράλληλη πορεία τους με την ιστορία ή να εκραγούν στη μαυρίλα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και η ιστορία να ξεχυθεί στα αστικά κράσπεδα δικαιολογώντας το κόκκινο χρώμα στις σημαίες.

Με ποια πλευρά λοιπόν;


Πανηγυρισμοί για την νίκη.
Πανηγυρισμοί για την ενότητα ή το 2011.
Πανηγυρισμοί.
Που σύρθηκε, που κατέβηκε και στήθηκε στη μπροστά, στη Βουλή δηλαδή.
Και τι έγινε λοιπόν που κατέβηκε;  Το αναμενόμενο.

Μήπως γιατί δεν υπάρχει πια κανένας για να το σύρει παραπέρα;
Μήπως γιατί το όριο για τους περισσότερους είναι εκεί;

Μήπως γιατί απλά οι περισσότεροι δεν "φτάνουν" για κάτι παραπέρα κι ας θέλουν;
Ας πούμε ότι έτσι είναι.

Μετά το διήμερο 19-20 Οκτώβρη: Συνεχίζουμε όπως πριν;


Από την εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Η μεγαλύτερη από τη μεταπολίτευση απεργιακή κινητοποίηση στις 19-20 Οκτώβρη ανέδειξε ακόμη πιο καθαρά το μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό ρήγμα ανάμεσα στην κοινωνική πλειοψηφία και στο σύνολο της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Το καθεστώς της κοινωνικής λεηλασίας, πλήρως απονομιμοποιημένο, στηρίζεται όλο και πιο πολύ στα μόνα όπλα που του έχουν απομείνει: την ολοκληρωτική καταστολή και τη «σανίδα σωτηρίας» που του προσφέρει ο κόσμος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Το κράτος «έκτακτης ανάγκης», που μεθοδικά οικοδομούν από τα Δεκεμβριανά του 2008, δεν διαλύει μόνο με τόνους χημικών τις επίμονες συγκεντρώσεις αλλά αποτελεί μια μόνιμη δολοφονική απειλή απέναντι σε κάθε αγωνιζόμενο. Αυτό φάνηκε με δραματικό τρόπο και στην περίπτωση της δολοφονίας από τα χημικά της αστυνομίας του οικοδόμου διαδηλωτή Δημήτρη Κοτζαρίδη.

Αλλά δίπλα σε αυτό στήνουν εξίσου μεθοδικά και ένα πολιτικό σύστημα «έκτακτης ανάγκης», όπως φάνηκε στις 20 Οκτώβρη με τη χρησιμοποίηση του ΚΚΕ ως «ασπίδας προστασίας» για το κοινοβούλιο και συνολικά για την καθεστηκυία τάξη. Διαμορφώνεται ένα ευρύτερο «συστημικό τόξο», στο οποίο έσπευσαν να δηλώσουν παρόν και δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, που στο όνομα της «περιφρούρησης» (από τον ανεξέλεγκτο λαό) και του «οργανωμένου» κινήματος (δηλαδή, των θεσμοθετημένων καθεστωτικών φορέων συνδικαλισμού και πολιτικής αντιπροσώπευσης), επιχειρεί να ελέγξει και να οριοθετήσει εντός των ορίων της αστικής ομαλότητας την οργή και την αγανάκτηση της κοινωνίας.

Ανακοίνωση για την 48ωρη απεργία, 19-20 Οκτώβρη



Εκατοντάδες χιλιάδες απεργοί, εργαζόμενοι και άνεργοι, φοιτητές και μαθητές πλημμύρισαν τις πλατείες, τους δρόμους σε όλη την Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της 48ωρης γενικής απεργίας στις 19 και 20 Οκτώβρη. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, στον στενό δημόσιο τομέα αλλά και σε νευραλγικά κέντρα του ιδιωτικού τομέα έδωσαν τον τόνο και ανέδειξαν την διάθεση της εργατικής τάξης για αγώνα ενάντια στην ολοκληρωτική καθυπόταξη της ζωής μας στον κοινωνικό μεσαίωνα, που από κοινού σχεδιάζουν και υλοποιούν το εγχώριο και υπερεθνικό κεφάλαιο, με πολιτικούς εκφραστές το πολιτικό σύστημα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Απέναντι στις φωνές της ενσωμάτωσης και της συνδιαλλαγής του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ και των υποστηρικτών της, πως ο κόσμος της εργασίας δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός απεργιακού αγώνα διαρκείας, η καλύτερη απόδειξη για το ακριβώς αντίθετο ήρθε με την πανκοινωνική μαζική συμμετοχή των εργαζομένων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας. Οι εργαζόμενοι δώσαμε, από διαφορετικές αφετηρίες, με το βροντερό παρόν μας σε όλη την Ελλάδα τη δυνατότητα να πιστεύουμε, ακόμη πιο αποφασιστικά, πως η γενική απεργία διαρκείας και το μπλοκάρισμα της καπιταλιστικής μηχανής δεν είναι κάποιο εγκεφαλικό σχέδιο κάποιων "μειοψηφιών", αλλά οφείλει να μετασχηματιστεί σε πραγματικό υλικό πρόγραμμα αγώνα για την αντεπίθεση και νίκη των εργατικών αναγκών.

Για τα γεγονότα στις 20 Οκτωβρίου 2011 

Παραθέτουμε άλλο ένα κείμενο σχετικό με την απεργία της 20ης Οκτώβρη, το οποίο εχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Στις δημοσιεύσεις και αναδημοσιεύσεις του Κόκκινου Τύπου, τις τελευταίες ημέρες, προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τα γεγονότα όπως πραγματικά διαδραματίστηκαν εκείνη την ημέρα. Θεωρούμε (όπως αναφέραμε και στην χθεσινή μας ανάρτηση που αποτελεί και την πολιτική μας τοποθέτηση) ότι πρέπει να προβληματιστούμε όλοι και ιδιαίτερα τα μέλη του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ για την πολιτική στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ, όπως επίσης τα μέλη και άλλων οργανώσεων της αριστεράς για το κατά πόσον οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν την Πέμπτη και οι μετέπειτα ανακοινώσεις, πάνε μπροστά το κίνημα ή ρίχνουν νερό στον μύλο των σχεδιασμών της καταρρέουσας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του κεφαλαίου, διευκολύνοντας την περαιτέρω προώθηση της πιο σκληρής ταξικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες. Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύτηκε στο aformi και το υπογράφουν δύο μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

kokkinostupos

Το παπάκι


Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Μια αναγκαία τοποθέτηση



Πόσες αλήθεια φορές έχουμε πει όλοι μας ότι ζούμε ιστορικές στιγμές; Ειδικά το τελευταίο διάστημα, αυτή η διαπίστωση επαναλαμβάνεται συνεχώς. Βέβαια αυτή η διαπίστωση έχει διττή σημασία. Από την μία πλευρά, γίνεται από τους εκπροσώπους του κεφαλαίου και από την άλλη από τον κόσμο της εργασίας. 

Διαφορετική σημασία έχει η ίδια διαπίστωση για την κάθε πλευρά: Από την μεριά των αστικών κομμάτων εξουσίας, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των υπόλοιπων που απαρτίζουν αυτό το γλοιώδες σινάφι, η διαπίστωση αυτή υπονοεί ότι το κεφάλαιο ζει ιστορικές στιγμές για την διεύρυνση των πεδίων κερδοφορίας του, για την μονιμοποίηση της εξαθλίωσης της συντριπτικής πλειοψηφίας των νυν και μελλοντικών(;) εργαζομένων της χώρας. Στην κατεύθυνση αυτή, τα μνημόνια έρχονται το ένα μετά το άλλο, τα χαράτσια που οδηγούν σε μαζική απόγνωση το ίδιο, το μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκε το καλοκαίρι, η εφεδρεία (μαζικές απολύσεις στο δημόσιο τομέα) νομοθετείται, οι συλλογικές συμβάσεις καταργούνται, τα "μέτρα" δεν έχουν τελειωμό. Όλα αυτά φυσικά, στο όνομα του δημοσίου χρέους το οποίο όχι απλά δεν μειώνεται αλλά φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη. Στόχος τους η απομύζηση των εργαζομένων μέσω της αφάνταστα σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής(έμμεσοι και άμεσοι φόροι, χαράτσια), της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
 
Ιστορικές στιγμές όμως και για το σύνολο της υπόλοιπης κοινωνίας, το σύνολο της εργατικής τάξης και της νεολαίας, τους παραγωγούς του πλούτου, για την ανατροπή του χρεοκοπημένου μοντέλου "ανάπτυξης" της καπιταλιστικής κοινωνίας. Παράλληλα, τελευταία βλέπουμε ένα καινούριο ποιοτικό στοιχείο να εμφανίζεται στο πεδίο της ταξικής πάλης. Νέοι εργατικοί αγώνες βγαίνουν στο προσκήνιο, οι καταλήψεις δημοσίων κτιρίων πυκνώνουν(τελευταίο παράδειγμα οι καταλήψεις δημαρχείων από τους εργαζόμενος στους OTA), ολοένα και περισσότερος κόσμος βγαίνει στον δρόμο, ο αστικοποιημένος συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ σύρθηκε σε 48ωρη απεργία, η κρίση πολιτικής νομιμοποίησης του αστικού συνασπισμού εξουσίας, του αστικού πολιτικού συστήματος και του προσωπικού του διαρκώς διογκώνεται.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Γιατί οι αρκούδες που γεράσανε το μόνο που έμαθαν να λένε είναι: ευχαριστώ, ευχαριστώ.

Άφησε με να 'ρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, - δε θα φαίνεται
που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

Όταν έχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι,
αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,
ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου
λησμονημένα λόγια - δε θέλω να τ' ακούσω.

Άφησε με να 'ρθω μαζί σου
(Από την Σονάτα του Σεληνόφωτος, ποίηση Γ.Ρίτσου)

Ο Περισσός περιφρουρεί το αστικό κοινοβούλιο


Από την Κόντρα

Λοιπόν, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αρκεί ο λαός να βγει στους δρόμους, να περικυκλώσει τη Βουλή ειρηνικά (χωρίς να εμποδίσει τους βουλευτές να προσέλθουν σ’ αυτή) και τότε υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να διαφοροποιηθούν αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, να καταψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο, να πέσει η κυβέρνηση και ν’ αρχίσει μια πορεία αντεπίθεσης για το εργατικό και λαϊκό κίνημα!

Οχι, δεν είναι οι «αγανακτισμένοι», υπό την καθοδήγηση του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων… «ακομμάτιστων» που καλλιεργούν αυτή την αυταπάτη. Αυτοί το δοκίμασαν μια φορά, όταν ψηφιζόταν το Μεσοπρόθεσμο, είδαν το αποτέλεσμα, οπότε δεν τους πολυπαίρνει να πουν το ίδιο. Αυτή τη φορά η σκυτάλη πέρασε στις δυνάμεις του Περισσού.

Έχει φράκτες ο κομμουνισμός;;;



Σε κρίσιμες στιγμές σαν την σημερινή όπου δικαιώματα δεκαετιών εξαφανίζονται δεν νομίζω πως είναι ώρα για πολεμικές μεταξύ δυνάμεων που θα έπρεπε να βαδίζουν χώρια και να κτυπάνε μαζί.

Και όμως τελικά δεν μπορεί να το αποφύγεις ολότελα, όταν λόγου χάρη  έχεις να κάνεις με δυνάμεις σαν το ΚΚΕ που έχουν μια σκληρή ιδιοκτησιακή αντίληψη για το κίνημα και την επαναστατική αλήθεια. Ιδιαίτερα όταν αυτή η ιδιοκτησιακή αντίληψη για λόγους πολιτικού μάρκετινγκ και «μπετοναρίσματος» των μελών του επιδιώκει την σύγκρουση με «αντίπαλες» πολιτικές ομάδες.

Αντί να επιδιώκει την σύγκρουση με τις δυνάμεις του συστήματος σε μια κατεύθυνση που θα προσβάλει τα ιερά και τα όσια της αστικής νομιμότητας. Ξέρω, ξέρω το επιχείρημα: ο κόσμος δεν είναι έτοιμος για σύγκρουση και ταυτόχρονα για να συμβεί πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο από τους επικίνδυνους οπορτουνιστές που χαλάνε την «σούπα» της μαρξιστολενινιστικής ορθοδοξίας, βοήθεια μας.  Για αυτό το λόγο και άλλωστε θεωρεί το μεγαλύτερο εχθρό όχι το σύστημα αλλά τις διαφορετικές πλευρές της αριστεράς, ιδιαίτερα αυτές που μιλάνε για την επανάσταση και το κομμουνισμό. Και από την δική τους οπτική έχουν και ένα δίκαιο…, πως μπορεί να παίξεις με τα σαλόνια όταν στα αλώνια έχεις ανταγωνιστές…

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών: Απαγόρευση χρήσης χημικών ουσιών απο τις Δυνάμεις Δημόσιας Τάξης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Με αφορμή το θλιβερό γεγονός του θανάτου διαδηλωτή στη διάρκεια των κινητοποιήσεων της 20-10-2011, επανήλθε στο προσκήνιο η επικινδυνότητα της χρήσης χημικών ουσιών – δακρυγόνων από τις δυνάμεις επιβολής της Δημόσιας Τάξης.

Ο ΙΣΑ τον Ιούνιο του 2011 πάρων στο Ιατρείο Πρώτων Βοηθειών στη Πλατειά Συντάγματος στη διάρκεια ανάλογων κινητοποιήσεων, έθεσε το θέμα της επικινδυνότητας από τη χρήση χημικών ουσιών από τις Δυνάμεις Τάξεις και μάλιστα απέστειλε στο Γενικό Χημείο του Κράτους προς ανάλυση χρησιμοποιηθέντα φιαλίδια χημικών.

Τα αποτελέσματα ανάλυσης έδειξαν μεταξύ άλλων την ύπαρξη της χημικής ουσίας CS, η όποια σύμφωνα και με την άποψη της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, κατατάσσεται στα χημικά όπλα, με σοβαρές έως και πολύ σοβαρές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.

Επισημαίνεται ότι με απόφαση του ΟΗΕ (2603/16-12-1969) απαγορεύεται η χρήση αυτού του τύπου των χημικών ουσιών από τα κράτη μέλη για πολεμικούς σκοπούς.

Ακόμη η σύμβαση του Παρισιού του 1993, που έχει επικυρωθεί και από την Ελλάδα, προβλέπει την απαγόρευση παραγωγής χημικών ουσιών για στρατιωτικούς σκοπούς και εμείς προσθέτουμε ποσό μάλλον για ειρηνικά διαδηλώνοντες πολίτες.

Ο ΙΣΑ προειδοποιεί για μια φόρα ακόμη την Επίσημη Πολιτεία και την Κυβέρνηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να βάλλουν τέλος στη χρήση χημικών ουσιών κατά των διαδηλωτών, που μπορούν να οδηγήσουν από παροδικές βλάβες της υγείας μέχρι το χειρότερο, πριν να είναι πολύ αργά.

Τέλος εκτιμούμε ότι τους δύσκολους καιρούς για την πατρίδα, μόνο η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης και ο σεβασμός των δεινοπαθούντων πολιτών, μπορούν να μας εμπνεύσουν την ελπίδα για έξοδο από το αδιέξοδο και όχι η καλλιέργεια ενός κλίματος αντιπαράθεσης της πολιτικής εξουσίας με τους πολίτες.
Για το Δ.Σ. του Ι.Σ.Α.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                           Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ  


ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΤΟΥΛΗΣ                            ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΤΣΟΥΛΑΚΟΣ


Να πάψουν οι στημένες διώξεις σε βάρος του Παναγιώτη Βήχου

Στις 23 Νοεμβρίου δικάζεται για ακόμα μια φορά (μετά από αλλεπάλληλες αθωωτικές αποφάσεις) ο σύντροφος Παναγιώτης Βήχος.

Το αστικό κράτος και τα όργανά του τον διώκουν για 14 συνεχή χρόνια επειδή αποκάλυψε το 1998 στην εφημερίδα Νέα Προοπτική (εφημερίδα που εκδίδει το ΕΕΚ Τροτσκιστές) την εμπλοκή ανώτερων αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας σε κυκλώματα σωματεμπορίας στη Σαντορίνη (βλ. αναλυτικά εδώ).

Ο σύντροφος Παναγιώτης είναι γνωστός μουσικοσυνθέτης, ένας εκ των βασικών συντελεστών του "Πολιτικού Καφενείου" και αγωνιστής του εργατικού - κομμουνιστικού κινήματος με πλούσια και πρωτοπόρα δράση. Η συνεχής δίωξη σε βάρος του είναι χτύπημα σε βάρος του κινήματος.

Σύντροφε Παναγιώτη είμαστε δίπλα σου!

kokkinostupos

η ανάρτηση στο blog του Παναγιώτη Βήχου σχετικά με την εκ νέου δίωξή του:

Αν ψάξεις πολύ θα με βρεις στις καρδιές των συντρόφων μου κύριε Εισαγγελέα

Ανακοίνωση του Εργατικού Αντιϊμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ)

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Κατ' αρχήν ο θάνατος του συνδικαλιστή -οικοδόμου του ΠΑΜΕ μέσα στη διαδήλωση, είναι ένα θλιβερό γεγονός που δεν είναι ανεξάρτητο από τις μέρες της νέας κατοχής που βιώνει η κοινωνία των εργαζομένων.

Αυτό όμως δεν δικαιώνει και δεν δικαιολογεί ούτε κατ' ελάχιστον τη στάση του ΚΚΕ στη διάρκεια της δεύτερης μεγαλειώδους διαδήλωσης στο σύνταγμα στης 20 Οκτώβρη.

Η αρχική ευχάριστη αίσθηση των χιλιάδων διαδηλωτών-απεργών ότι επιτέλους είμαστε όλοι μαζί ενάντια στη τρόικα την Ε.Ε. και τη κυβέρνηση, διαδέχτηκε η απορία,  ο θυμός, η οργή και η πίκρα για τη στάση του ΚΚΕ.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ τεράστια και αναπάντητα

Σχόλιο αναγνώστη του Κόκκινου Τύπου

Στις 2:17 ξημερώματα Παρασκευής 21/10, αναρτήθηκε στον Κόκκινο Τύπο ένα κείμενο-μαρτυρία για όσα διαδραματίστηκαν έξω από τη βουλή την δεύτερη μέρα της 48ωρης πανεργατικής απεργίας, με το οποίο ουδέποτε ταυτιστήκαμε (όπως άλλωστε συμβαίνει με το σύνολο των αναδημοσιεύσεων, για το περιεχόμενο των οποίων είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι συντάκτες τους). Το "επίμαχο" κείμενο πυροδότησε πολλά σχόλια και συζητήσεις ( και αποδοκιμαστικού χαρακτήρα προς τους διαχειριστές του Κόκκινου Τύπου). O Κόκκινος Τύπος έχει άποψη για όσα διαδραματίστηκαν στις 20/10 έξω από τη βουλή, την οποία ελπίζουμε να καταθέσουμε με κείμενό μας όσο πιο άμεσα μπορέσουμε.

Με κριτήριο την αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που βιώνει ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς και με την πεποίθηση ότι οι κοινωνικές μάχες που βρίσκονται μπροστά μας σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης θα μας βρουν νικητές,θα συνεχίσουμε να συμβάλλουμε στην κατεύθυνση αυτή και από αυτό το μετερίζι.

Τα επικριτικά σχόλια προς τους διαχειριστές του Κόκκινου Τύπου είναι μεν θεμιτά (δεν ισχυριστήκαμε ποτέ, ούτε πρόκειται, ότι κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια), ωστόσο οφείλουμε να σημειώσουμε ότι κατά την διάρκεια της χθεσινής μέρας αναρτήθηκαν κείμενα πέραν των 2 διαφορετικών ιδεολογικών προσεγγίσεων και ως εκ τούτου οι χαρακτηρισμοί (που είναι καρμπόν σε διάφορα blogs) περί προβοκατόρων - ασφαλιτών - αντικομμουνιστών, κρίνονται τουλάχιστον απαράδεκτοι!

Στην κατεύθυνση αυτή,παραθέτουμε σχόλιο-κείμενο που μας απέστειλε αναγνώστης του Κόκκινου Τύπου.

kokkinostupos


Η πολιτική εμπάθεια είναι πολύ κακός σύμβουλος…

Ως αναγνώστης του «Κόκκινου Τύπου» είχα την εντύπωση ότι το blog, προβάλλοντας δημοσιεύσεις και απόψεις του ριζοσπαστικού αντισυστημικού χώρου, συνέβαλε στη διακίνηση χρήσιμων ιδεών που μπορούν να αποτελέσουν βάση συζήτησης για μια αριστερή, ανατρεπτική πρόταση και δράση που τόσο έχει ανάγκη ο λαός και ειδικότερα ο κόσμος της αριστεράς. Αυτό δεν σημαίνει ότι ασπαζόμουν όλες τις ιδεολογικές προσεγγίσεις των απόψεων που αναρτώντο, αλλά δεχόμουν ότι υπήρχε μια πολιτική και πολιτιστική κοσμιότητα ακόμα και στην ιδεολογική πολεμική.

20 Οκτώβρη, η γιορτή της αστυνομίας 



Το ΚΚΕ έκανε την επιλογή σε δυο κρίσιμες και αποφασιστικές για το κίνημα  ημέρες, να κάνει επίδειξη δύναμης και να λειτουργήσει, απέναντι στην τεράστια πλειοψηφία των εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών που πλημμύρισαν την Αθήνα.

Η περιφρούρηση του, εμπόδισε με προκλητικό και αδικαιολόγητο τρόπο χιλιάδες διαδηλωτές να προσεγγίσουν τη λεωφόρο Αμαλίας μπροστά από τη βουλή.

Χτες (19/10) με αιφνιδιαστική κίνηση και πριν φτάσει ο κύριος όγκος της συγκέντρωσής του από την Ομόνοια, «περιέφραξε» το χώρο μπροστά από τη βουλή, θεωρώντας όποιον ήθελε να προσεγγίσει  και σίγουρα όλους όσοι ήταν πέρα από τις αλυσίδες του, πουλημένους στη ΓΣΕΕ και προβοκάτορες.

Σήμερα, κατέλαβε το χώρο μπροστά από τη βουλή, ενώ αρχικά είχε ανακοινώσει ότι θα την περικύκλωνε, με τρόπο που προκαλούσε ένταση, οργή και αντιπαράθεση με τους υπόλοιπους διαδηλωτές.

Αλυσίδες μπροστά σε πανό άλλων οργανώσεων, αποκλεισμός και προκλητική περικύκλωση άλλων που βρέθηκαν στο χώρο της βουλής πριν το ΠΑΜΕ (το πανό του Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής μπροστά από τη βουλή, το «εξαφάνισαν»  με προκλητική περικύκλωση και σημαίες), απαγόρευση της διέλευσης σε σημεία και χώρους που η περιφρούρηση θεωρούσε ότι πρέπει να φυλαχθούν και αυτό με πρωτόγνωρη οργάνωση και εξοπλισμό, σαν να περίμενε(;) να αντιμετωπίσει κάτι σοβαρό.

Χαρακτηριστικά οι επικεφαλείς της περιφρούρησης του ΠΑΜΕ είχαν ασύρματη ενδοσυνεννόηση και ήταν όλοι εξοπλισμένοι με οπλοσημαιάκια και κράνη που εμφανίστηκαν μετά την επίθεση των «αντιεξουσιαστών». Σε κάθε περίπτωση,  οι χωριστές μικροφωνικές που «κάλυπταν» η μία την άλλη, τα διαφορετικά συνθήματα, οι συχνές λογομαχίες και αψιμαχίες ανάμεσα σε διαδηλωτές, δε διαμόρφωναν ένα ενωτικό κλίμα και αγωνιστική διάθεση απέναντι σε έναν εχθρό και στόχο. Αντίθετα καλλιεργούσαν κλιμακωτά ένα περιβάλλον έντασης.

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Ανακοίνωση του ΕΕΚ για τα χθεσινά γεγονότα

To EEK KATAΓΓEΛΛEI
 
Tο Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα χαιρετίζει την χωρίς προηγούμενο γιγάντια κινητοποίηση της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών σε όλη την Ελλάδα στη Γενική Απεργία της 19-20 Οκτωβρίου. Τα ποσοστά της συμμετοχής στην απεργία ήταν πρωτοφανή. Προπαντός η απέραντη λαοθάλασσα που πλημμύρισε τους δρόμους και το Σύνταγμα στην Αθήνα αλλά και τις πλατείες και τους δρόμους σε όλη την χώρα. Οι εργάτες κι όλες οι λαϊκές μάζες που καταστρέφονται από την Tρόϊκα και τους ντόπιους γκαουλάϊτέρ της νοιώθουν πια την δύναμή τους, την συνειδητοποιούν και αρχίζουν να την ασκούν στην αρένα της ιστορικής πάλης που κρίνεται η μοίρα τους. 

Ο Τάκης Φωτόπουλος για τα χθεσινά γεγονότα


Οι δυο Χούντες και οι «αναρχικοί»


Ο λαϊκός σεισμός της 19 και 20 Οκτώβρη με τα μαζικά συλλαλητήρια και καταλήψεις σε όλη τη χώρα είχε εγκληματική κατάληξη τον θάνατο, άμεσα ή έμμεσα από τη κρατική βία, οικοδόμου μαχητού του ΠΑΜΕ αλλά και τον τραυματισμό πολλών άλλων μελών του, είτε από ανθρώπους των υπηρεσιών του κράτους και του παρακράτους (η μετεμφυλιακή Ελληνική Ιστορία βρίθει από παρόμοιες προβοκατόρικες πράξεις) είτε από μια κατηγορία δήθεν αναρχικών που στη πραγματικότητα δεν έχουν καμιά σχέση με τη κλασική αναρχική θεωρία ή πράξη. Πρόκειται δηλαδή για ένα νέο είδος μεταμοντέρνου «αναρχικού», o οποίος δεν διαθέτει καν αντισυστημικό πρόταγμα (όπως οι κλασικοί του αναρχισμού Μπακούνιν, Κροπότκιν και σύγχρονα ο Μπούκτσιν) αλλά είτε ασχολείται με επί μέρους αγώνες για τα δικαιώματα (γυναικών , μεταναστών κ.λπ.) είτε εκφράζεται με ένα είδος «λάιφ στάιλ» αναρχισμού—όπως εύστοχα τον ονόμασε  ο τελευταίος θεωρητικός του αναρχισμού, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν που αναγκάστηκε να αποκηρύξει τον αναρχισμό στα γηρατειά του. Αυτό το είδος «αναρχικού» εκφράζει ουσιαστικά την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης που στοχεύει στη κατάργηση κάθε εθνικής κυριαρχίας, (παράλληλα με τη κατάργηση της οικονομικής κυρθαρχίας που επιφέρει η παγκοσμιοποίηση) χάριν της «προστασίας» των ατομικών δικαιωμάτων κλπ—δικαιολογία που έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα από την υπερεθνική ελίτ για να δικαιολογήσει τους εγκληματικούς πολέμους της (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη) και τώρα αυτούς που ετοιμάζει (Συρία, Ιράν κ.λπ.).

Μην σκέφτομαι – να πάω να κοιμηθώ


ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ - ΙΙ 

ποίημα της Σοφία Κολοτούρου

Τα βράδια βλέπω ειδήσεις στην οθόνη.    
Στο Σύνταγμα ο κόσμος απεργεί -
πλησιάζουνε τα ΜΑΤ και τον πλακώνει
σύννεφο δακρυγόνα, γκλομπ, οργή.
 

Εγώ, πάντα στο σπίτι μου υποφέρω -
γιατί να είμαι εκεί, να χτυπηθώ;
Θ' αλλάξει - τι θ' αλλάξει; Δεν το ξέρω.
Μην σκέφτομαι - να πάω να κοιμηθώ.
 

Διαβάζω τα πρωινά εφημερίδες,
κι αλλιώτικα τα λέει η καθεμιά.
"Η Ευρώπη μας παρέχει τις ελπίδες" -
"ελπίδα δεν υπάρχει αληθινά".
 

Τα μεσημέρια στήνομαι και πάλι
και βλέπω live πέτρες, χημικά -
ανθρώπους μ' ανοιγμένο το κεφάλι
κι άλλους να κυνηγιούνται στα στενά.
 

Τ' απόγευμα ψηφίζουν και περνάνε
όλα τα Νομοσχέδια στη Βουλή.
Κάποιους απέξω ακόμα τους χτυπάνε -
γιατί λοιπόν κανείς ν' αντισταθεί;
 

Κάθομαι σπίτι, έξω σουρουπώνει.
Σφαλίζω τα παράθυρα ξανά.
Με νανουρίζει η εικόνα στην οθόνη -
κι ουρλιάζω, αλλ' από μέσα μου, κρυφά.
 

21/10/2011

Δείτε επίσης "ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ"

Χωρίς Βαστίλη, χωρίς ανάθεμα, υπάρχει τόπος και για μένα;



Ενώ υπάρχει νεκρός διαδηλωτής από την κρατική καταστολή, σήμερα το «κίνημα» μετράει τα στενά κομματικά "οφέλη" και "ζημιές" από τα γεγονότα, αντί να ξεχυθεί ξανά στο δρόμο ενάντια στο καθεστώς που δολοφονεί.

Η χθεσινή μέρα ήταν ένα μεγάλο δώρο προς την κυβέρνηση και το καθεστώς. Το μεγαλύτερο μετά τη μεταπολίτευση, σε μαζικότητα, οργή και αποφασιστικότητα, απεργιακό διήμερο αποσυντέθηκε «εκ των έσω».

Ιστορική η ευθύνη του ΚΚΕ που λειτούργησε ανοιχτά και απροκάλυπτα ως βραχίονας του κράτους, αναλαμβάνοντας με στρατιωτικό τρόπο την περιφρούρηση της Βουλής απέναντι στα πλήθη των διαδηλωτών.

Δικαιολογημένη η οργή χιλιάδων διαδηλωτών που βρέθηκαν αντιμέτωποι, αντί με τις αλυσίδες των ΜΑΤ, με τις κρανοφόρες και καδρονοφόρες διμοιρίες του ΚΚΕ.

Αλλά λαθεμένη, εγκληματική και εξίσου «εξουσιαστική» ήταν και η επίθεση με μάρμαρα και μολότοφ στην «περιφρούρηση» του ΚΚΕ και σε πλήθος κόσμου.

Απογοητευτικά αποκαλυπτική η στάση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έσπευσε να συνταχθεί με το ΚΚΕ, μην τολμώντας να υπερασπιστεί την, στα λόγια, πολύτιμη «αυτοτέλειά» της.

Το κόκκινο πανί και τα μαύρα κουρέλια

Δύο διαδοχικές αναρτήσεις από το blog Εκτός Καρέ που συμπυκνώνουν σε ένα μεγάλο βαθμό τα "χθεσινά".

Το Κόκκινο Πανί


Γοργά προχωράει η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων. Ήδη το ΠΑΜΕ μπήκε στο κλειστό επάγγελμα των ΜΑΤατζήδων, αποφασίζοντας και διατάσσοντας την περιφρούρηση της Βουλής για να ξεκουραστούν κι αυτοί για μια βάρδια (δεν είναι υπερβολή! 5 η ώρα ντάν αλλάξανε βάρδια κι αναλάβανε τα κανονικά ΜΑΤ!) μην πάει και περάσουν οι χωρικοί με τις τσουγγράνες και γίνει καμια μαλακία και δεν ψηφιστεί το Πολυνομοσχέδιο το οποίο φυσικα το ΠΑΜΕ αντιστρατεύεται όπως και όλη την κυβερνητική πολιτική, το Μνημόνιο, την Ε.Ε., τον Καπιταλισμό, τα αφεντικά και όλο τους το σόϊ.

Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Όταν είδα το ΚΚΕ να καταλαμβάνει αξημέρωτα την πλατεία Συντάγματος, αμέσως ο νους μου πήγε στο κακό. Ήξερα ότι τούτο το κόμμα-ανώνυμη εταιρεία –που δεν νοιάζεται για το δυνάμωμα του κινήματος, αλλά για το δικό του δυνάμωμα– δεν θα άφηνε κανέναν να του πάρει το «πρώτο τραπέζι πίστα».

Έτσι, έστησε (για πολλοστή φορά) μια τέλεια οργανωμένη παράσταση (κυριολεκτικά, με όρους θεάματος) που, ως συνήθως, θα ήταν πολιτικά ακίνδυνη και θα είχε διπλό όφελος: πρώτον, θα προστάτευε το αστικό κοινοβούλιο από ενδεχόμενη συγκρουσιακή διάθεση του κόσμου και, δεύτερον, θα παρείχε στο κόμμα τα τηλεοπτικά πρωτεία, κρατώντας για τον εαυτό του και μόνο τα εύσημα της «πρωτοπορίας», τσιμπώντας ίσως μερικές ψήφους από το φιλοθέαμον κοινό.

Το πολλαπλό έγκλημα του ΚΚΕ την μέρα που καταργήθηκαν τα εργασιακά δικαιώματα

Ολοκληρώθηκε χθες η 48ωρη πανεργατική απεργία, η οποία "στιγματίστηκε"  αφενός από την συγκλονιστική και πρωτόγνωρη συμμετοχή των εργαζομένων και της νεολαίας στα συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της χώρας στις 19/10,αφ' ετέρου τόσο από την συμμετοχή πάνω από μισού εκατομμυρίου διαδηλωτών έξω από την βουλή στις 20/10, όσο και από τον θάνατο συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ που προήλθε από ανακοπή καρδιάς, έπειτα από την αλόγιστη χρήση χημικών από ένστολα γουρούνια που μετέτρεψαν το Σύνταγμα σε θάλαμο αερίων.
Το πολυνομοσχέδιο που κατεφαδίζει εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών και αποτελεί απαραίτητο συστατικό για τον εργασιακό μεσαίωνα που το κεφάλαιο ετοιμάζει καιρό τώρα,ψηφίστηκε από τους "εκπροσώπους του λαού" στο κοινοβούλιο. Το μήνυμα που έστειλαν ωστόσο οι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στους δρόμους της χώρας αυτές τις 2 μέρες ήταν σαφές και εγκαινίασε την είσοδο σε μια περίοδο μεγάλων ταξικών αγώνων και συγκρούσεων, για την ανατροπή της αστικής κυριαρχίας.
Παραθέτουμε άρθρο-μαρτυρία από τους Σχολιαστές χωρίς σύνορα σχετικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα χθες έξω από τη βουλή, καθώς και οπτικοακουστικό υλικό,αφήνοντας τα συμπεράσματα στην κρίση του κάθε αναγνώστη.

Υ.Γ: Ο kokkinostupos διαχωρίζεται πλήρως από ιδιοκτησιακές λογικές στο κίνημα με όποιο τρόπο και αν εμφανίζονται αυτές, ωστόσο ανακύπτει ένα ερώτημα: Όταν κάνεις περιφρούρηση, την πλάτη την έχεις σε αυτό που προστατεύεις και το πρόσωπο σε αυτό που αντιπαλεύεις. Με βάση αυτό, το ΠΑΜΕ προστάτευε τους αστικούς θεσμούς (κοινοβούλιο) από την υπόλοιπη πορεία;;;

kokkinostupos

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Συνεχίζεται η απεργία των ναυτεργατών μέχρι την Παρασκευή


Η Διοίκηση της ΠΝΟ που συνήλθε σήμερα με αποκλειστικό θέμα ημερήσιας διάταξης την εκτίμηση ανταπόκρισης από την Κυβέρνηση στα αιτήματα της Ομοσπονδίας, που περιλαμβάνονται στην από 29-09-2011 Εξώδικο Δήλωσή της, διεπίστωσε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ευαισθητοποίηση από τους κυβερνώντες και κατόπιν αυτού απεφάσισε με μυστική ψηφοφορία την συνέχιση της απεργίας με 48ωρη Πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων από την Τετάρτη 19-10-2011 και ώρα 06.00 μέχρι την Παρασκευή 21-10-2011 και ώρα 06.00.

Βίντεο από την απεργία στις 19/10/2011



Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε..


ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΗ!

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΗ

H ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ


ΚΑΛΕΙ:
Σταδίου & Καραγεώργη Σερβίας 11 πμ, για ολοήμερη παραμονή στην πλατεία
“…ΔΕΝ HΡΘΑΜΕ, ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ…!”
 
 
 
 
Συνάδελφοι,

Δύο χρόνια τώρα η ανελέητη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο υπάλληλος των τοκογλύφων και των εργοδοτών καταστρέφει το λαό πλουτίζοντας τα αφεντικά.


Αυτοί που ευθύνονται για την καταστροφή μας
για την ανεργία, για τα παιδιά που δεν έχουν βιβλία και πεινασμένα λιποθυμούν στα σχολεία, για τους ρακένδυτους που ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια, ετοιμάζουν την ολοκληρωτική απογύμνωση του κόσμου της εργασίας από τις κοινωνικές κατακτήσεις του στην εργασία στην υγεία στην παιδεία ψηφίζοντας το «πολυνομοσχέδιο» την Πέμπτη.

Αυτοί που παρέδωσαν τον πλούτο της χώρας στους διεθνείς ληστές,
αυτοί που λεηλάτησαν τα δημόσια ταμεία και παρέδωσαν τα λιμάνια, την ενέργεια, τις επικοινωνίες, ρίχνοντας όλη την χώρα στην άβυσσο, αυτοί που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις οδηγώντας την εργατική τάξη στην πείνα και τον εξευτελισμό μειώνοντας της συντάξεις και πετώντας την φτωχολογιά έξω από τα νοσοκομεία έχουν το θράσος να μιλάνε για νοικοκύρεμα.

Αυτοί που λεηλάτησαν την φύση
ποδοπατώντας και τους ελάχιστους συνταγματικούς φραγμούς παρέδωσαν το έδαφος τον αέρα και το νερό βορά σε κάθε σαλταδόρο που θέλει να βγάλει γρήγορο κέρδος αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στις επόμενες γενιές.

Συνάδελφοι,

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Στιγμιότυπα της σημερινής απεργίας

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ


ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2011

Η πιο αντιδραστική ολομέτωπη επίθεση σύσσωμων των ξένων και ντόπιων ελίτ εναντίον των λαϊκών στρωμάτων και η μετατροπή της χώρας σε μόνιμο προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η μόνη απάντηση σ’ αυτή τη δόλια παράδοση του λαού στην ολοκληρωτική κυριαρχία του συστήματος, μέσω της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι η αντεπίθεση από κάτω. Το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου της χώρας και το ξερίζωμα των κατακτήσεων ενός αιώνα μπορούν να ανατραπούν σήμερα μόνο μετά από εκλογές για Συντακτική Συνέλευση που θα μπορούσε να προχωρήσει στις απαιτούμενες ριζικές οικονομικές και πολιτικές αλλαγές, αναθεωρώντας ριζικά το Σύνταγμα και απαλλοτριώνοντας μετά την κοινωνικοποίηση του τον ληστευθέντα κοινωνικό πλούτο,  θέτοντας τις βάσεις μιας αυτοδύναμης οικονομίας. Δηλαδή μιας οικονομίας και κοινωνίας που βασίζεται πρώτιστα στους δικούς της πόρους, ανθρώπινους και υλικούς, και όχι σε αυτούς που «αποφασίζει» η Αγορά και οι ελίτ που την ελέγχουν! Η ανατροπή αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο με αγώνα για την εγκαθίδρυση λαϊκής εξουσίας, ανάλογο σε έκταση με τον αγώνα του ιστορικού ΕΑΜ κατά της ξένης κατοχής, που δε θα στοχεύει πια μόνο στην εθνική απελευθέρωση, αφού ενωμένες οι ξένες και ντόπιες ελίτ συμμετέχουν στην έσχατη υποτέλεια μας, αλλά θα δημιουργήσει τις συνθήκες για την κοινωνική απελευθέρωση στο μέλλον.

Ωρομίσθιοι - Έκτακτοι Εκπαιδευτικοί ΤΕΙ Πάτρας: 48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ

Η αστική πολιτική του «νόμου και της τάξης»

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι σύμμαχοί της ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ, κάθε φορά που οι εργαζόμενοι και η νεολαία διεκδικούν τα δικαιώματά τους και αντιστέκονται στην ταξική επίθεση που έχουν εξαπολύσει οι καπιταλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό, επικαλούνται το νόμο και την τάξη ώστε να συκοφαντήσουν τους αγώνες μας. Βέβαια πρόκειται για υποκρισία. Οι νόμοι δεν είναι ταξικά ουδέτεροι αλλά έχουν διαμορφωθεί από αυτούς που έχουν την οικονομική και πολιτική εξουσία. Οι όποιες παραχωρήσεις γίνονται στους καταπιεζόμενους, συνήθως μετά από σκληρούς αγώνες, παίρνονται πίσω εν μία νυκτί, όταν οι «από τα πάνω» δεν μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και οι «από τα κάτω» δεν μπορούν και δεν θέλουν να κυβερνηθούν όπως πριν. Παρ' όλα αυτά σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης, όπου κεφάλαιο και αστικό μπλοκ εξουσίας προσπαθούν να κάνουν το βήμα προς τα μπρος και να τσακίσουν κάθε εργασιακό δικαίωμα, κάνουν κουρελόχαρτο τόσο το Σύνταγμα όσο και τους νόμους που οι ίδιοι έχουν φτιάξει.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Σε αυτή την περίοδο που οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ δίνουν σκληρές μάχες ενάντια στο πετσόκομα των μισθών, στην εργασιακή εφεδρεία κια στην εξαθλίωση, η κυβέρνηση και διάφοροι δήμαρχοι με πρόσχημα την δημόσια υγεία (τώρα ενδιαφέρθηκαν για την υγεία μας), οργάνωσαν μηχανισμό απεργοσπασίας δίνοντας την καθαριότητα των δήμων σε ιδωτικές εταιρείες, απειλώντας τους εργαζόμενους των Δήμων πως θα καταργήσουν τις οργανικές θέσεις στην καθαριότητα. Αυτή η κίνηση έχει πολλές παραμέτρους. Πρώτα απ' όλα οι υπερασπιστές «του νόμου και της τάξης» πρέπει να απαντήσουν σε κάποια ερωτήματα. Δεν γνωρίζουν πως τα ανοιχτά οχήματα των ιδιωτών είναι επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία; Δεν γνωρίζουν πως τα περισσότερα από τα οχήματα δεν έχουν καν άδειες κυκλοφορίας και κυκλοφορούν χωρίς πινακίδες; Δεν γνωρίζουν πως οι εν λόγω εταιρείες απασχολούν τους εργαζόμενους χωρίς ασφάλιση; Δεν γνωρίζουν πως οι ιδιωτικές εταιρείες καθαρισμού πετάνε τα σκουπίδια τους σε παράνομες χωματερές θέτοντας σε πραγματικό κίνδυνο την υγεία των κατοίκων της Αθήνας; Βέβαια τα ερωτήματα είναι ρητορικά: και βέβαια τα γνωρίζουν και εννοείται πως δεν τους ενδιαφέρει. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση και οι ακροδεξιοί σύμμαχοί της του ΛΑΟΣ χτυπιούνται για το «κακό» που κάνουν στη χώρα οι μετανάστες εργάτες, κλείνουν τα μάτια όταν τα φιλαράκια τους οι εργολάβοι τους βάζουν να δουλεύουν χωρίς ασφάλιση σε συνθήκες γαλέρας. Είναι γνωστό άλλωστε πως οι καπιταλιστές έχουν συμφέρον να υπάρχει ένα εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα, ώστε να το εκμεταλλεύονται όποτε παραστεί ανάγκη. Για αυτό το λόγο εμείς επιμένουμε πως οι συνάδελφοι μετανάστες πρέπει να έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τους έλληνες εργαζόμενους.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

48 hour striking people!


(Εικόνες/σκίτσο του Κωνσταντίνου Ρουγγέρη)
Photobucket
Περιφρουρήσεις, πορείες, καταλήψεις, ανταποκρίσεις, περικυκλώσεις, αποκλεισμοί, αντιπαραθέσεις. Δικό μας. Δικό σας. Πάμε!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 19 – 20 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ


ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ


ΕΜΠΡΟΣ


ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ & ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ


ΑΠΟ ΤΟ  ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΙΣ 10.30 πμ


Συνάδελφοι


Δύο χρόνια τώρα η ανελέητη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο υπάλληλος των τοκογλύφων και των εργοδοτών καταστρέφει το λαό πλουτίζοντας τα αφεντικά.


Αυτοί που ευθύνονται για την καταστροφή μας για την ανεργία, για τα παιδιά που δεν έχουν βιβλία και πεινασμένα λιποθυμούν στα σχολεία, για τους ρακένδυτους που ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια, ετοιμάζουν την ολοκληρωτική απογύμνωση του κόσμου της εργασίας από τις κοινωνικές κατακτήσεις του στην εργασία στην υγεία στην παιδεία ψηφίζοντας το «πολυνομοσχέδιο» την Πέμπτη.


Αυτοί που παρέδωσαν τον πλούτο της χώρας στους διεθνείς ληστές, αυτοί που λεηλάτησαν τα δημόσια ταμεία και παρέδωσαν τα λιμάνια, την ενέργεια, τις επικοινωνίες, ρίχνοντας όλη την χώρα στην άβυσσο, αυτοί που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις οδηγώντας την εργατική τάξη στην πείνα και τον εξευτελισμό μειώνοντας της συντάξεις και πετώντας την φτωχολογιά έξω από τα νοσοκομεία έχουν το θράσος να μιλάνε για νοικοκύρεμα.


Αυτοί που λεηλάτησαν την φύση ποδοπατώντας και τους ελάχιστους συνταγματικούς φραγμούς παρέδωσαν το έδαφος τον αέρα και το νερό βορά σε κάθε σαλταδόρο που θέλει να βγάλει γρήγορο κέρδος αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στις επόμενες γενιές.

Συνάδελφοι

Το μανιφέστο του μισανθρωπισμού


Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Στη μνήμη της Μπέτυς Αμπατιέλου (1917-2011)

από το blog του Νίκου Σαραντάκου


Πέθανε χτες στα 94 της χρόνια η Μπέτυ Μπάρτλετ-Αμπατιέλου, χήρα του ναυτεργάτη συνδικαλιστή και μετέπειτα βουλευτή του ΚΚΕ Αντώνη Αμπατιέλου. Για την Μπέτυ Αμπατιέλου έχουμε ξαναγράψει στο ιστολόγιο, και συγκεκριμένα για το χαστούκι (;) που ίσως έδωσε στη βασίλισσα Φρειδερίκη, το χαστούκι (;) που (πολύ) έμμεσα έριξε την κυβέρνηση Καραμανλή το 1963. Σήμερα, για να τιμήσουμε τη μνήμη της, παρουσιάζω κι άλλο υλικό για την πεισματάρα δασκάλα από το Κάρντιφ.